Το μυστήριο του γάμου έγκειται στο ότι δύο ξένοι άνθρωποι όταν συναντηθούν, ερωτεύονται τόσο πολύ και ενώνονται τόσο πολύ που βάζουν σε δεύτερη μοίρα − θέση μάνα, πατέρα, αδελφούς, φίλους, συγγενείς κ.λπ.. Είναι μεγάλο μυστήριο δύο ξένοι μέχρι χτες άνθρωποι να εγκαταλείπουν δεσμούς άφθαρτους όπως η οικογένεια για να είναι μαζί. Και το μεγαλύτερο όλων μυστήριο είναι ότι όλοι όσοι είναι γύρω τους και τους αγαπούν δέχονται το γεγονός αυτό. Μάλιστα, συμμετέχουν με χαρά στην ένωση αυτή, ενός άντρα και μιας γυναίκας. Όλοι υποκλίνονται σε αυτή την αγάπη, γι’ αυτό λέμε ούν ο Θεός συνέζευξεν άνθρωπος μη χωριζέτω (Ματθαίος 19:6, Μάρκος 10:9). Δηλαδή, ούτε άνθρωπος αλλά ούτε και άγγελος μπορεί να χωρίσει όσους ο Θεός ένωσε, αμήν.
· Όσοι ήλθαν εις κοινωνία γάμου χωρίς αγάπη πραγματική πέφτουν στην παγίδα του πονηρού η οποία έχει ως εξής, ό,τι δεν γίνεται εκ πίστεως είναι αμαρτία (Ρωμαίους 14:23). Αυτοί λοιπόν που δημιουργούν οικογένεια με συμφέροντα ή εγωισμούς ή πονηρίες καταλήγουν να είναι δυο συστεγασμένοι εχθροί, μη γένοιτο! Όχι βιασύνη στην ένωση με γάμο αν δεν είμαστε σίγουροι διότι η αμαρτία της υποκρισίας θα μας συντροφεύει για μια ζωή.
