Ο εγωιστής ομοιάζει με τον πετεινό, ο οποίος φωνάζει το πρωί και χωρίς να το καταλάβει προδίδει την θέση του με φυσική συνέπεια να γίνεται εύκολη λεία για την αλεπού. Ο αναγεννημένος και οξυδερκής άνθρωπος του Θεού, αντιλαμβάνεται εύκολα τον εγωισμό, διότι πάντα ο άνθρωπος που διακατέχεται απ’ αυτόν, χρησιμοποιεί το εγώ για να κεντρίσει το ενδιαφέρον των άλλων και για να γίνει το επίκεντρο του κόσμου στην παρέα.
Ο εγωιστής δημιουργεί αποστροφή στον Θεό και στους ανθρώπους.
Ο ταπεινός δημιουργεί συνοχή γύρω του, διότι όλοι τον δέχονται και τον επιθυμούν. Ας γίνουμε ταπεινοί. Γνωρίζουμε ότι,
ὁ Θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν.» (Ιακώβου 4:6, Πέτρου Α΄ 5:5), καθώς, καὶ ἐπὶ τίνα ἐπιβλέψω, ἀλλ᾿ ἢ ἐπὶ τὸν ταπεινὸν καὶ ἡσύχιον καὶ τρέμοντα τοὺς λόγους μου; (Ησαΐας 66:2).