Στην μνήμη του παρελθόντος
Η φαντασία των ανθρώπων για το μέλλον, αφού δεν υπάρχει αναγέννηση πνευματική, χριστοκεντρική που να τους οδηγεί στην θέωση, τους οδηγεί δυστυχώς όλους τους ανθρώπους πάλι στο να καταφύγουν στην μνήμη του παρελθόντος. Αυτό είναι, πρώτος παγκόσμιος πόλεμος, δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, και ουαί και αλίμονο αν γίνει ο τρίτος. Ο Θεός να μας φυλάξει! Δυστυχώς, οι άνθρωποι του κόσμου συνέχεια κάνουν έναν κύκλο και αυτό το λένε εξέλιξη. Όμως δεν είναι εξέλιξη, διότι όπως λέει ο Εκκλησιαστής, αυτό είναι «Ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης» (Εκκλ. 1:2). Ο άνθρωπος με την εωσφορική, συμφεροντολογική, εγωιστική του πράξη, οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στο «ό,τι έγινε, θέλει ξαναγίνει». Και αυτό, δυστυχώς συμβαίνει. Μόνο όταν έρθουν οι άνθρωποι του Θεού, αυτοί, και μόνο αυτοί, κινούμενοι διά Πνεύματος Αγίου θα εξελίξουν τον κόσμο και θα τον οδηγήσουν στην αγάπη, στη ζωή, στον Θεό, θα τον οδηγήσουν στην μακαριότητα. Είναι πολλά αυτά που υπόσχεται ο Θεός, «ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν» (Κορινθίους Α΄ 2:9). Μια προϋπόθεση χρειάζεται και όλα αλλάζουν. Το ατομικό συμφέρον είναι το κακώς εννοούμενο συμφέρον, το γενικό συμφέρον είναι το καλώς εννοούμενο συμφέρον. Καταλήγουμε: Αγάπη στον Θεό και στον αδελφό ως εαυτόν. Αμήν.