Δεν θα χρησιμοποιώ δύσκολες πνευματικές ερμηνείες οι οποίες μπορούν να
γίνουνε αιτία χωρισμού. Η ερμηνεία, την οποίαν θα πρέπει να παρουσιάζω και να
δείχνω στον οποιονδήποτε συνάνθρωπό μου, θα είναι η ανυπόκριτος αγάπη των
έργων. Γυμνός ήμουν και με ενεδύσατε, ασθενής και με
επισκεφθήκατε, εν φυλακή και ήλθατε προς εμέ. Προσοχή όχι λόγια,
πνευματικές αποκαλύψεις τάχα, αλλά έργα αγάπης. Γένοιτο, γένοιτο. Αμήν.
Να φροντίζω και να περιθάλπω με αγάπη, ταπείνωση και έλεος το περιβάλλον
στο οποίο ανήκω. Μάλιστα, να φροντίζω με αγάπη δια της εφαρμογής του Λόγου του
Θεού να το νουθετώ. Η οποία αγάπη να ξέρουμε βρίσκει τρόπους και επινοεί
συστήματα σωτηρίας για τον συνάνθρωπό μας. Όλα αυτά θα γίνονται ώστε
να πνευματικοποιηθεί το περιβάλλον μου. Αυτό όταν γίνει, θα μου
εξασφαλίζει εμένα θετικό, καρποφόρο και ευλογημένο εν Χριστώ επί γης βίο.
Γένοιτο, γένοιτο. Αμήν.
Πώς είναι δυνατόν ένας που έχει τέτοια πίστη, που κάνει θαύματα να εργάζεται
ταυτόχρονα την ανομία και την αμαρτία; Η αμαρτία έχει δυο όψεις, δυο πλευρές.
Το να κάνω το κακό η μια, το να μην κάνω το καλό η άλλη. Αυτοί τους οποίους
αποπέμπει ο Κύριος ίσως δεν έκαναν το κακό αλλά φαίνεται πως τους έλειπε η
αγάπη, δεν είχαν αγάπη πραγματική οι άνθρωποι αυτοί, δεν είχαν θέσει την πίστη
στην υπηρεσία της αγάπης. Εδώ είναι και η απάντηση στην απορία εάν μπορεί μόνη
η πίστη να σώσει τον άνθρωπο και εδώ ακόμη δίδεται η απάντηση από τον ίδιο τον
Κύριο στο ότι τα πάντα και οι μεγαλύτερες αρετές και τα μεγαλύτερα χαρίσματα
δίχως την αγάπη είναι ανίκανα να σώσουν τον άνθρωπο.