Χριστιανισμός σημαίνει δύο πράγματα:
Πρώτον ζωή δια της ζωής (και πάς όστις ζει και πιστεύει εις εμε ου μη αποθάνη εις τον αιώνα, πιστεύεις τούτο;) και δεύτερον, αν πεθάνουμε λόγω της έλλειψης καθαρισμού, αγιασμού και ζώσης πίστης σαν άλλο δρόμο σωτηρίας την ανάσταση. Ο ακοών μου τον λόγο μου και πιστεύων τον πέμψαντί με έχει ζωή αιώνιον και είς κρίσιν ουκ έρχεται αλλά μεταβέβηκε εκ του θανάτου εις την ζωή. Καθώς, αναστήσονται οι νεκροί και εγερθήσονται οι εν τοις μνημείοις και πάντες οι εν τη γη αγαλλιάσονται. Μεσαία θέση δεν υπάρχει, το μόνο που υπάρχει είναι δια του θανάτου αναστολή της ζωής, όπως ο ύπνος ενώ ζούμε είμεθα σε αδράνεια.
Το πνεύμα σίγουρα φυλάσσεται αλλά δεν εισέρχεται σε αιώνια χαρά και αγαλλίαση που πολλοί πιστεύουν και διακηρύττουν, αυτό που θα την αγαλλιάσει την ψυχή είναι η ανάσταση ενός υγιούς σώματος και η εισδοχή της ψυχής στο σώμα αυτό. Κι όμως, ενώ όλα αυτά είναι πράγματι αληθινά, η καινή αυτή και νικηφόρα πίστη, η πίστη του Χριστού στην κατάργηση του θανάτου στα μάτια του κόσμου φαντάζει ως μωρία, μοιάζει σήμερα να έχει αποδυναμωθεί μέσα στους ίδιους τους κόλπους του χριστιανισμού ανάμεσα στους χριστιανούς. Ο νόμος του θανάτου λοιπόν φέρνει την παράβαση, η παράβαση φέρνει τον θάνατο. Θα πρέπει λοιπόν να αντικαταστήσουμε τον νόμο που έχουμε υιοθετήσει με το μέγα έλεος και την χάρη του Αγίου Θεού, τα οποία ως πανίσχυρα όπλα εναπέθεσε έμπροσθέν μας ο Θεός Πατέρας δια της θυσίας του Χριστού. Φυσικά κάνοντας όλοι εμείς τον αγώνα του καθαρισμού, της εξάπλωσης και τον αγώνα της αδιάλειπτης προσευχής. Ώστε δια των όπλων αυτών να τον πολεμήσουμε τον εχθρό αυτό, τον θάνατο, τον νόμο του θανάτου. Το σχέδιο κατάργησης του θανάτου αναγράφεται μέσα στον λόγο του Θεού, τον οποίον θα πρέπει να επισκιάζουμε καθ’ έκαστη ημέραν. Τρεις είναι οι νόμοι του Θεού που δυνάμεθα να γίνουμε κληρονόμοι της ζωής. Ο πρώτος είναι να αγαπήσουμε Κύριο και Θεό μας, ο δεύτερος να αγαπήσουμε τον πλησίον μας ως εαυτόν και ο τρίτος η ζώσα πίστη, αυτή είναι να λέμε και να γίνεται και όχι η σκιώδη που μας διακρίνει σήμερα.
Δυστυχώς μοιάζουμε με τον άνθρωπο εκείνον ο οποίος είναι καταδικασμένος εις θάνατον και περιμένει να τον οδηγήσουν από ώρα σε ώρα στο απόσπασμα για να τον εκτελέσουν. Όμως λόγω απροσεξίας του φύλακα ανοίγει η πόρτα της φυλακής και αυτός ο άνθρωπος βρήκε την ευκαιρία να φύγει τρέχοντας. Οι φύλακες (τα πάθη) άρχισαν να τον κυνηγούν, αυτός όμως ο άνθρωπος βγάζει φτερά εις τα πόδια και γίνεται ασύλληπτος. Αδερφάκια μου αγαπημένα εμείς είμαστε ο άνθρωπος αυτός διότι είμαστε καταδικασμένοι εις το θάνατο και είμαστε στο κελί της φθοράς φυλακισμένοι και περνούν τα χρόνια και οι καιροί και εμείς είμαστε συνέχεια στη φυλακή αυτή, ώσπου έρχεται ο χρόνος και φέρνει τον άρχοντα του θανάτου ενώπιον μας και μας εξοντώνει, μας καθαρίζει, μας εξαφανίζει ολοκληρωτικά. Σήμερα όμως σε εμάς έγινε μέγας πνευματικός σεισμός και άνοιξε η πόρτα της φυλακής που είναι η φθορά δια του Χριστού.
Αφού άνοιξε αυτή η πόρτα θα πρέπει να το σκεφτούμε καλά ώστε να πέσουμε με τα μούτρα στον αγώνα του καθαρισμού, του αγιασμού και στην απόκτηση της ζώσης πίστεως μέχρι να φύγουμε από την φθορά, από την φυλακή του θανάτου, από τον φύλακα ο οποίος μας κυνηγά ακόμη. Ο λόγος που πρέπει να πέσουμε με τα μούτρα στον αγώνα της μελέτης, της προσευχής και του κηρύγματος είναι διότι ο φύλακας φθορά θα μας κυνηγήσει και μας κυνηγάει ήδη. Όλοι το αισθανόμεθα αυτό εις την ζωή μας, όμως εμείς με την δύναμη του Παναγίου Πνεύματος και την κραταιά πίστη στον Χριστό διότι και αυτός πάλεψε και νίκησε, θα νικήσουμε και θα φτάσουμε την ημέρα του Κυρίου την μεγάλη και επιφανή όπου εκεί δεν θα υπάρχει φθορά, θάνατος, πόνος αλλά θα υπάρχει αφθαρσία, χαρά και ζωή αιώνια.
Τα στοιχεία που αποτελούν το Ευαγγέλιο της βασιλείας έχουν ως εξής: 1ον) της συνοχής, Πάτερ άγιε τήρησον αυτούς εν τω ονόματί σου ω δέδωκάς μοι, ιναωσιν εν καθώς ημείς. Όπως δηλαδή ο Πατέρας, ο Υιός και το Πνεύμα το Αγιο είναι ένα με ξεχωριστές προσωπικότητες έτσι και εμείς θα πρέπει να είμαστε ένα και ας έχουμε ο καθένας την προσωπικότητά του. 2ον) Το αδιαίρετο, δεν θα πρέπειμε κανέναν τρόπο να διαιρούμεθα. Όλος ο χριστιανικός κόσμος είναι διαιρημένος και ο ένας κρίνει και κατακρίνει τον τρόπο προσέγγισης του άλλου στον Θεό. Εμείς λοιπόν δεν θα διαιρούμεθα, θα ενωνόμεθα στα βασικά στοιχεία του Ευαγγελίου που είναι η αγάπη η ανυπόκριτη, η ταπείνωση, η πίστη, η χαρά, ο ενθουσιασμός, η προσπάθεια στο να κηρύττουμε το Ευαγγέλιο της ζωής. 3ον) Το ολοκληρωμένο, ο Λόγος του Θεού αναφέρει: ο πταίσας εν ενί γέγονεν πάντων ένοχος. Όλα τα χριστιανικά δόγματα έχουν απορρίψει την ιδέα, τον αγώνα και την προσπάθεια της ζωής δια της ζωής. Ο Χριστός είπε: Ο πιστεύων εις εμέ καν αποθάνη ζήσεται και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Πιστεύεις τούτο; καθώς Όστις τον λόγο τον εμον τηρήση θάνατο ου μη θεωρήση.
Ήρθε λοιπόν η ώρα και ο χρόνος ώστε να πραγματοποιηθεί η υπόσχεση του Θεού και να απολυτρώσει τα σώματά μας, να τα αφθαρτοποιήσει και να τα κάνει αιώνια σώματα, ωραία σώματα γεμάτα λάμψη Χριστού ώστε να τα έχουμε πάντα και να λάμπουν και να μην είναι σκιές όπως πολλοί πιστεύουν και θέλουν να πεθάνουν και να είναι σκιές (πνεύματα) στον ουρανό, μη γένοιτο Κύριε να είναι αυτή η αποστολή μας και ο προορισμός μας. Ο ίδιος δια της αναστάσεως φανέρωσε ότι ο Θεός είναι Θεός ζώντων και ουχί νεκρών, μη γένοιτο λοιπόν να πιστέψουμε και να αποδεχτούμε ότι θα είμεθα πνεύματα (σκιές) στον ουρανό.
Έπειτα από έρευνα χρόνων καταλήξαμε ότι η αποστολή ημών των ανθρώπων εις όλη την γην είναι να βιώσουμε τον Χριστό με τα έργα μας και με τα λόγια μας, ακόμη να βιώσουμε Χριστό κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες βρίσκεται ο καθένας από εμάς με ελπίδα σωτηρίας και αναγέννησης αντιμετωπίζοντας επίγειους εχθρούς και ουράνιους. Χρειάζεται όμως αυταπάρνηση και αποφασιστικότητα ώστε να πραγματοποιήσουμε τους υπερβατικούς στόχους μας. Στην αρχή της προσπάθειάς μας θα βιώνουμε Χριστό και με τις παραλήψεις μας, μετέπειτα θα βιώνουμε Χριστό με την αυταπάρνησή μας και τελευταία θα βιώνουμε Χριστό με την θετική εγωιστική εμμονήν εις τα διδάγματα της Αγίας Γραφής και εις τας εντολάς του Θεού. Καθώς και ο Κύριος παραγγέλλει, άγιοι γίνεστε καθώς εγώ ειμί.
Όμως πρέπει να γνωρίζουμε ακόμη ότι δεν είμεθα μόνοι, έχουμε τους κατάλληλους πνευματικούς οδηγούς, έχουμε και τα πρότυπα πνευματικούς οδηγούς καθώς έχουμε και τα αυθεντικά όπως οι απόστολοι ακόμη έχουμε και τα ακέραια όπως η ζωή του Χριστού, ο Χριστός. Ώστε ευκολότερα ή δυσκολότερα να ξεκινήσουμε τον πνευματικό αγώνα ανάλογα βέβαια και πως το βλέπει ο καθένας. Ώστε με τον σχετικό αγώνα να φτάσουμε εις το ποθητό αποτέλεσμα. Το οποίον είναι να γίνουμε τέκνα Θεού, αδερφοί Χριστού καθώς κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της μεγάλης δόξης αυτού του Αγίου Θεού.
Ο λόγος πιστεύω που πολλές φορές δεν μπορούμε να φτάσουμε στους υπερβατικούς στόχους μας που καλούμεθα να φέρουμε δια του ευαγγελίου εις πέρας τηρώντας τις εντολές είναι διότι δεν ακολουθούν οι προσπάθειές μας κατά γράμμα τα πρότυπα όπως του Χριστού ή των αγίων αποστόλων ή των αγίων πατέρων. Δεύτερον, είναι διότι περιφρονούμε τον τρόπο ζωής τους και δεν μας συγκινούν οι λεπτομέρειες της ζωής των, ούτε μας καταθέλγουν οι ιδιαιτερότητες αυτών. Ώστε να σπουδάσουμε ακριβώς τον άγιο τρόπο που προσέγγισαν και ενώθηκαν με τον Θεό Πατέρα και τελευταία διότι δεν κάνουμε όλοι μας καλή χρήση της ελευθερίας που ο Θεός μας έδωσε. Ο λόγος διότι φορτωνόμεθα με πολλές μέριμνες μη έχοντας χρόνο για να μεριμνάμε για την σωτηρία μας. Αυτός πιστεύω είναι και ο λόγος που δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε, δυστυχώς αδιαφορούμε.
Ο μεν γάμος έτοιμος εστιν, οι δε κεκλημένοι ουκ ήσαν άξιοι. Γιατί μάλλον απ’ ότι αφήνει να εννοηθεί η παραβολή ο καθένας από τους κεκλημένους θεώρησε μωρό το κάλεσμα του Θεού, δεν γνώρισε την αξία του, έτσι απήλθε, αδιαφόρησε η πρώτη μερίδα ανθρώπων εις τον ίδιον αγρόν, η δεύτερη μερίδα εις το εμπόριον. Η δεύτερη και η τρίτη δεν ήθελαν καθόλου να υπάρχει αγαθή φωνή στον κόσμο με συνέπεια να εκδηλώσουν εις τους αγίους έναν τετραφασικό πόλεμο, το πρώτο στοιχείο αυτού είναι η αρνητική σκέψη. Μεγάλο κακό διότι δια της σκέψεως εξαπολύει ο εγκέφαλος δισεκατομμύρια δηλητηριώδη αέρια τα οποία δια των αισθήσεων μεταβιβάζονται και δημιουργούν μεγάλα κακά. Δεύτερον, ο πόλεμος της εσωτερικής κρίσης. Τρίτον, εξαπέλυσαν προς τους δούλους του Θεού τον πόλεμο των λόγων και τέταρτον τα όπλα. Η κατάσταση αυτή ανάγκασε τον βασιλέα να προβεί στην ενέργεια ώστε να δώσει διαταγή τα έξης εις τους δούλους του. Πορεύεσθε ουν επί τας διεξόδους των οδών και όσους εάν ευρητε καλέσατε εις τους γάμους. Αυτοί όλοι δια της πίστεως που ο Θεός καλεί την τρίτη φορά είμεθα όλοι εμείς πιστεύω, διότι δεν είχαμε ουσιαστική σχέση με τον Θεό αλλά τυπική.
Το μη ένδυμα γάμου είναι η έλλειψη του καθαρισμού και του αγιασμού.