Για την δημιουργία, τον χρόνο αλλά και την αφθαρσία του ανθρώπου.
Στο προηγούμενο μάθημα, είχα γράψει κάτι για την δημιουργία και για τον χρόνο αλλά δεν πρόλαβα να το διαβάσω ολόκληρο. Θα το διαβάσω τώρα. Αφορά την δημιουργία και το μεγαλείο του Θεού. Ο λόγος που μιλάμε για πράγματα που φαίνονται ότι είναι έξω από την Γραφή, δεν είναι για να κάνουμε τους αστρονόμους αλλά για να γνωρίσουμε την δημιουργία και τον Θεό που την δημιούργησε. Ακόμα για να λύσουμε τις απορίες μας, όπως «γιατί δημιούργησε κάτι τόσο μεγάλο ο Θεός,», «για ποιο λόγο». Αδελφέ, να πιστεύεις ότι όλα έχουν σχέση με τον Θεό και ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο. Μάλιστα θέλω να τονίσω, το πόσο σημαντικό θα είναι για το μέλλον η αφθαρσία του σώματος, διότι αφού ο Θεός έφτιαξε αυτό το τρισμέγιστο σύμπαν, πάει να πει ότι ο άνθρωπος που θα το κληρονομήσει, θα πρέπει να είναι άφθαρτος αλλά και αθάνατος, ο λόγος, για να ταξιδέψει στο διπλανό ηλιακό σύστημα. Θέλει χιλιάδες, εκατομμύρια χρόνια για να ταξιδέψεις, ακόμα και αν τρέχεις με την ταχύτητα του φωτός. Φυσικά στην βασιλεία οι άνθρωποι θα τρέχουν με την ταχύτητα της σκέψης. Αν δεν κληρονομήσει ο άνθρωπος όλα αυτά που βλέπουμε στον ουρανό, ποιο το νόημα της ύπαρξής του; Μάλιστα είναι πολλοί που απορρίπτουν την ζωή αυτή και ζητούν κάποια άλλη, την μετά θάνατον. Αν είναι έτσι, τότε ο Θεός θα έφτιαχνε έναν γαλαξία, το δικό μας και όχι 200 δισεκατομμύρια γαλαξίες, τι χρειάζονταν; Μάλιστα αν είναι και ακατοίκητοι, ποιο το νόημα της ύπαρξής των. Όμως ο Θεός δεν φτιάχνει κάτι χωρίς λόγο. Μάλιστα ο χρόνος για να ταξιδέψεις μέσα στην κρίση, ακόμα και με το να έχει κάποιος την ζωή και να τρέχει με την ταχύτητα του φωτός, θα χρειαστεί εκατομμύρια χρόνια για να κάνει έστω μια μικρή βόλτα στον διπλανό γαλαξία. Γι’ αυτό καταλαβαίνουμε αλλά και γνωρίζουμε ότι το ανθρώπινο γένος θα πρέπει να γίνει άφθαρτο, ώστε να μπορεί να κληρονομήσει τον Θεό. Η Σοφία του Θεού άπειρη, η Σοφία του κόσμου άπειρη, αφού και αυτή είναι του Θεού, η δημιουργία άπειρη και αυτή. Ένα μένει. Να γίνει και ο άνθρωπος αιώνιος. Αμήν. Για να δούμε τώρα τι συμβαίνει και πώς κάποιοι άνθρωποι 400 προ Χριστού, χωρίς τηλεσκόπια, γνώρισαν το μέλλον του κόσμου και των ανθρώπων. Πάμε τώρα κάπου αλλού, να πω κάτι δικό μου προσωπικό προς οικοδομή. Εδώ και πολλά χρόνια, ο Θεός με δίδαξε ότι είναι παντού και ότι η δημιουργία είναι το δεύτερο Ευαγγέλιο. Καλό λοιπόν είναι, να γνωρίσουμε ορισμένα πράγματα γι’ αυτή. Όταν ήμουν μικρός, στο σχολείο, στο γυμνάσιο, τα γράμματα και οι επιστήμες με κούραζαν πολύ. Δεν είχα μεγάλη αγάπη για αυτά. Σήμερα όμως με την παρουσία του Θεού στην ζωή μου, έμαθα στον ελεύθερό μου χρόνο να σπουδάζω με μεγάλη χαρά την Σοφία αυτή του Θεού που έχει δοθεί στους ανθρώπους. Δηλαδή μπορεί να δω μια εγχείρηση, να δω το τι συμβαίνει με το σώμα του ανθρώπου, με τον εγκέφαλο, με την ζωή, να δω πράγματα που έχουν ειπωθεί από φιλοσόφους, να ερευνώ την φυσική, την πληροφορική, την τεχνολογία, την φιλοσοφία, τα πάντα. Όλα με προσοχή τα σπουδάζω, διότι κατάλαβα ότι όλα αυτά έρχονται από τον Θεό και ενώνονται με το Ευαγγέλιο του Χριστού. Όμως αυτό που είναι πολύ σημαντικό, είναι ότι τίποτα δεν δογματίζω και τίποτα δεν λέω ότι αυτό είναι έτσι, αφήνω το Θεό να προπορεύεται, ακόμα και στην περίπτωση που μια αποκάλυψη είναι για μένα σίγουρη. Στο προηγούμενο μάθημα μίλησα για την γένεση, για την δημιουργία. Είπα πως ό,τι έγινε εδώ στον δικό μας πλανήτη, έγινε παντού. Αυτή την αποκάλυψη μού την έδωσε ο Θεός πριν από 25 χρόνια. Αυτή η αποκάλυψη μού άνοιξε το μυαλό. Ο Θεός όταν ήρθε στην ζωή μου, μου είπε «ξέχνα ότι ξέρεις για τον Θεό και πάμε από την αρχή». Στην συνέχεια μου είπε ότι τα πρώτα κεφάλαια της γένεσης δεν μιλούν για ένα έθνος ή για έναν λαό αλλά για την δημιουργία ολόκληρου του κόσμου, ολόκληρης της κτίσης, για την κοσμογονία. Έπειτα άρχισε να μου εξηγεί και μου είπε ότι ό,τι έγινε εδώ στον δικό μας πλανήτη, έγινε παντού. Μάλιστα με ταξίδεψε και είδα, άκουσα και γνώρισα, ότι αυτά που κρύβει η δημιουργία και η Σοφία του Θεού είναι άπειρα, «ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν.» (Α Κορ. 2:9). Την Δευτέρα που πέρασε κατά τύχη, για την οποία τύχη ο Άγιος Παΐσιος είπε «η τύχη είναι το ψευδώνυμο του Θεού», έπεσε μπροστά μου ένα βιντεάκι. Σε αυτό μιλούσε ένας επίκουρος καθηγητής, ο Διονύσης Σιμόπουλος, Επίκουρος Καθηγητής φυσικής. Το θέμα του ήταν: Πολλοί Κόσμοι στο Σύμπαν. Αυτή την αποκάλυψη που είπε ο καθηγητής, είναι μια αποκάλυψη που ο Θεός την έκανε σε μένα πριν από 25 περίπου και παραπάνω χρόνια. Συγκεκριμένα, ο Θεός μου έστειλε έναν άγγελο και μου είπε ότι εστάλη από τον Θεό για να με βοηθήσει να γνωρίσω τον Θεό καθώς είναι αλλά να γνωρίσω και τον δρόμο της ζωής και της αφθαρσίας. Αυτός ο Άγγελος του Θεού, μού γνώρισε την δημιουργία και το μεγαλείο της αλλά και τον τρόπο που μπορεί ένας άνθρωπος να πετύχει τους πνευματικούς του στόχους. Τώρα θα πούμε μια άλλη αλήθεια. Αυτή είναι ότι ο άνθρωπος μπορεί να γνωρίσει τον Θεό και χωρίς να διαβάσει την Αγία Γραφή, μέσα από την έρευνα πάνω στην δημιουργία. Μάλιστα μπορεί να αποκτήσει ενσυναίσθηση για τους άλλους. Ως ενσυναίσθηση ορίζεται η συναισθηματική ταύτιση με την ψυχική κατάσταση ενός άλλου ατόμου και η κατανόηση της συμπεριφοράς και των κινήτρων του για να αποκτήσει αγάπη, να νιώσει μικρός και με αυτόν τον τρόπο να ιδιωτικοποιήσει την ταπείνωση. Μπορεί κάποιος, όταν ερευνά τις αποκαλύψεις, να λάβει χαρά ανεκλάλητη, συναισθήματα εκπληκτικά, αγιοπνευματικά, να εξασφαλίσει σιωπή με Σοφία Θεού, διότι αυτή είναι ικανή να του χαρίσει ευφορία, αγαλλίαση, πολλές ευλογίες, πολλές εκπλήξεις, κλπ. Φανταστείτε, εμείς πόσο οπισθοδρομικοί είμαστε, που για χρόνια μιλάμε για αγάπη, για ταπείνωση, για χαρά και ποτέ δεν μπορούμε να γίνουμε κάτι από αυτά, ώστε εκτός της υλικής περιουσίας που έχουμε ιδιωτικοποιήσει, να ιδιωτικοποιήσουμε και μέρος της πνευματικής περιουσίας, που με χαρά είναι αποφασισμένος ο Θεός να μας μεταγγίσει όταν ετοιμάσουμε τους εαυτούς μας; Ιδιοκτήτης της Σοφίας του Θεού, δεν γίνεσαι όταν απλά μιλάς για αυτή αλλά όταν βρήκες τον τρόπο να την ζεις. Φυσικά υπάρχουν αιτίες, αφού με μεγάλη δυσκολία εξασφαλίζουμε έστω και τα ελάχιστα. Αυτή είναι η παχυλότητα του υλικού στοιχείου. Αυτή η ύλη έχει κλείσει τους πόρους του πνεύματος και ο λόγος, διότι γίνεται κακή χρήση. Καλό είναι να σιωπήσει ο κόσμος μέσα μας και να αυξηθεί ο κόσμος του Θεού, η Σοφία του Θεού, ώστε να ζούμε και να βλέπουμε, όπως ο Θεός. Είχα γράψει μια ομιλία που λέει ότι ό,τι έγινε εδώ, έγινε παντού. Με αυτά τα πράγματα δεν παίζεις, διότι οι γύρω σου δεν ασχολούνται με την Σοφία του Θεού ή την δημιουργία του ανθρώπου, αλλά ούτε και με το θέλημα του Θεού. Τώρα όσοι θρησκεύουν, ασχολούνται τις περισσότερες φορές με παραμύθια τα οποία είναι καλά, για να σε μάθουν να είσαι απλά ένας καλός άνθρωπος. Αυτό μάλιστα, οι περισσότεροί άνθρωποι το πετυχαίνουν πιο πολύ τα Χριστούγεννα και το Πάσχα. Λέω ότι είναι μικρά αυτά που σπουδάζουμε για χρόνια, αφού θα έπρεπε να καταλάβουμε την μικρότητά μας από την ίδια την δημιουργία, η οποία γίνεται αχώρητη στον χώρο της. Αυτό μου το είπε ο Κύριος για την πνευματική αναγέννηση της αγαπημένη μου φίλης που κοιμήθηκε, την Σοφία μου, ότι το πνευματικό της επίπεδο είναι αχώρητο στον όποιο χώρο. Φεύγουμε από εδώ και πάμε αλλού. Φανταστείτε τον άνθρωπο να καυχάται συνέχεια και μόλις έρθει ένα βοριαδάκι να πέφτει στο κρεβάτι, να τον ρίχνει τελείως κάτω. Αν όμως σκεφτεί εν Κυρίω και διώξει τον εγωισμό, ανοίγεται ο ουρανός και κατεβαίνει ο Θεός στην ζωή του ο οποίος τον προστατεύει. Αν δεν μπορούμε να καταλάβουμε το μεγαλείο του Θεού, ασχολούμαστε με την παχυλότητα της ύλης την οποία δεν ανακαλύψαμε αλλά άλλοι την σκέφτηκαν και την έφεραν στην ζωή μας. Καλά έκαναν, όμως εμείς πόσο μεγάλο εγωισμό έχουμε; Ενώ δεν ξέρουμε τίποτα, να κάνουμε ότι ξέρουμε τα πάντα. Μετά από αυτή την αποκάλυψη του Θεού, πως ό,τι έγινε εδώ, έγινε παντού σε όλα, όπως άνθρωποι, ζώα κλπ. άλλαξε η ζωή μου σημαντικά, αφού με βοήθησε ο Θεός να δω την μικρότητα που έχω σε όλα. Έτσι άρχισα να μην κρίνω, να ζω περισσότερο εν Κυρίω, να σπουδάζω την Σοφία του και να θεωρώ χρέος μου να αγωνίζομαι όχι μόνο για τον εαυτό μου αλλά και για τους συνανθρώπους μου. Μάλιστα θυμήθηκα και εκείνη τη φράση που λέει ότι «Έν οἶδα ὅτι οὐδὲν οἶδα». Αυτό λέγεται ότι το είπε ο Σωκράτης. Στην πραγματικότητα όμως είναι μια πιθανή παράφραση από ένα απόσπασμα από το αρχαίο σύγγραμμα «Απολογία Σωκράτους» που έγραψε ο Πλάτωνας. Μετά από όλα αυτά, κατάλαβα πόσα ανθρώπινα συμφέροντα έχουν μπλεχτεί σε σχέση με τον Θεό, με τους συνανθρώπους, και πώς ο κάθε άνθρωπος φτιάχνει Θεό στα μέτρα του. Όμως και πάλι όλα τα δικαιολογώ, διότι γνώρισα ότι ο Θεός δεν ενοχλείται, δεν πειράζεται. Μάλιστα συνεχίζει να ευλογεί τον άνθρωπο, αφού ο άνθρωπος για τον Θεό είναι ένα μικρό παιδί που περιμένει να μεγαλώσει. Πάμε τώρα στο θέμα μας. Ο επίκουρος Έλληνας φιλόσοφος αναφέρει τα εξής. Υπάρχουν μας λέει άπειροι κόσμοι, άλλοι μεν όμοιοι με τον δικό μας και άλλοι που διαφέρουν από τον δικό μας. Επιπλέον το σύμπαν δεν έχει πέρας. Άρα αν δεν έχει πέρας, είναι άπειρο και δεν είναι περιορισμένο. Ιδιαίτερα σημαντικό για τον επίκουρο φιλοσοφίας, είναι επίσης και το περίφημο ποίημα «De rerum natura,» περί της φύσεως των πραγμάτων, που ανακαλύφτηκε τον 15ο αιώνα και που είχε γράψει ο Ρωμαίος Τίτος Λουκρήτιος Κάρος. Σύμφωνα λοιπόν με τον Λουκρήτιο, ο επίκουρος θεωρούσε ότι η γη, ο ουρανός, η σελήνη αλλά και όλα τα άλλα δεν είναι μοναδικά, ότι υπάρχουν αμέτρητοι κόσμοι και διαφορετικές φυλές ανθρώπων και ζώων. Αυτές τις αντιλήψεις του επίκουρου τις συναντάμε επίσης και σε άλλους φιλοσόφους, όπως ο Αναξίμανδρος, ο Διογένης ο Απολλωνιάτης, Ο Ξενοφάνης ο Κολοφώνιος και φυσικά και ο Αναξαγόρας, οι οποίοι αντιμετωπίζουν το σύμπαν ότι είναι αιώνιο, ότι είναι άπειρο και ότι περιλαμβάνει έναν άπειρο αριθμό κόσμων. Θυμάστε που ο Απ. Παύλος είπε ότι «ἁρπαγέντα τὸν τοιοῦτον ἕως τρίτου οὐρανοῦ.» (Β Κορ. 12:2) «ὅτι ἡρπάγη εἰς τὸν παράδεισον καὶ ἤκουσεν ἄῤῥητα ῥήματα, ἃ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι.» (Β Κορ. 12:4) και ο Κύριος είπε «εἰ τὰ ἐπίγεια εἶπον ὑμῖν καὶ οὐ πιστεύετε, πῶς ἐὰν εἴπω ὑμῖν τὰ ἐπουράνια πιστεύσετε;» (Ιω. 3:12). Ο Κύριος ακόμα είπε «ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ πατρός μου μοναὶ πολλαί εἰσιν· εἰ δὲ μή, εἶπον ἂν ὑμῖν· πορεύομαι ἑτοιμάσαι τόπον ὑμῖν· καὶ ἐὰν πορευθῶ καὶ ἑτοιμάσω ὑμῖν τόπον, πάλιν ἔρχομαι καὶ παραλήψομαι ὑμᾶς πρὸς ἐμαυτόν, ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγώ, καὶ ὑμεῖς ἦτε.» (Ιω. 14:2-3). Και τελευταία ο Κύριος είπε «καὶ κηρυχθήσεται τοῦτο τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας ἐν ὅλῃ τῇ οἰκουμένῃ εἰς μαρτύριον πᾶσι τοῖς ἔθνεσι, καὶ τότε ἥξει τὸ τέλος.» (Ματθ. 24:14). Σήμερα όμως πιστεύω ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου ώστε να ζήσουμε με μια ολοκληρωμένη Σοφία, την Σοφία του Θεού, η οποία ανοίγει τον νου και κάνει τον άνθρωπο να αντιλαμβάνεται τα γήινα αλλιώς, έτσι ώστε όταν τα ενώσει με τα επουράνια, να είναι ταπεινός και να έχει έναν νου διευρυμένο. Επίσης θα αναφέρω κάποια πράγματα που ειπώθηκαν από τον Λεύκιππο και τον Δημόκριτο. Αυτά μοιάζουν σήμερα ιδιαίτερα σύγχρονα. Μας λένε λοιπόν ότι υπάρχουν άπειροι κόσμοι. Σε μερικούς δεν υπάρχει ούτε ήλιος ούτε σελήνη, σε άλλους υπάρχουν αλλά σε μεγαλύτερο μέγεθος και υπάρχουν περισσότεροι ήλιοι και σελήνες. Άλλοι από τους κόσμους βρίσκονται σε στάδιο ανάπτυξης, άλλοι δε στην ακμή τους και άλλοι στην παρακμή τους. Άλλοι γεννιούνται και άλλοι εξαφανίζονται. Ακόμη και ο Μιτροφόρος ο Χίος, που ήταν μαθητής του Δημόκριτου και δάσκαλος του επίκουρου, μάς λέει ότι είναι παράλογο να πιστεύει κάποιος ότι υπάρχει μόνο ένα στάχυ σε μια ολόκληρη πεδιάδα, δηλαδή ένας μόνο κόσμος μέσα στο άπειρο. Το ότι υπάρχουν άπειροι σε πλήθος κόσμοι, είναι φανερό, ο λόγος, διότι όπου είναι άπειρα τα αίτια, είναι άπειρα και τα αποτελέσματα. Σήμερα είναι μεγάλη η προσπάθεια του ανθρώπου να κατανοήσει το σύμπαν, δεν είναι κάτι καινούργιο, δισεκατομμύρια χρήματα δαπανούνται γι’ αυτό. Μάλιστα ο Αριστοτέλης έλεγε, «Πάντες ἄνθρωποι τοῦ εἰδέναι ὀρέγονται φύσει.» (= Όλοι οι άνθρωποι είμαστε έτσι καμωμένοι από τη φύση ώστε να επιδιώκουμε τη γνώση). Ο άνθρωπος θέλει να μάθει, αυτή είναι η φύση του. Ίσως είναι κάτι από τον Θεό χαραγμένο στην γενετική του, ώστε να γνωρίσει ο άνθρωπος τον Θεό καθώς είναι και όχι όπως αυτός φαντάζεται. Αυτό που έβαλε ο Θεός μέσα μας, μάς κάνει ερευνητές. Ας πούμε ότι οι φιλόσοφοι έκαναν λάθος, βλέπουμε όμως σήμερα ότι η επιστήμη μάς τα βεβαιώνει όλα αυτά. Ο προφήτης Ησαΐας είπε «Σοφία δὲ καὶ ἐπιστήμη θέλουσιν εἶσθαι ἡ στερέωσις τῶν καιρῶν σου καὶ ἡ σωτήριος δύναμις· ὁ φόβος τοῦ Κυρίου, αὐτὸς εἶναι ὁ θησαυρὸς αὐτοῦ.» (Ησ. 33:6). Η Σοφία είναι ο Λόγος του Θεού και η επιστήμη είναι η ανακάλυψη, η έρευνα η δική μας η σύγχρονη. Αν δεν ήμασταν ερευνητές, αυτός ο Κολόμβος δεν θα υπήρχε για να ανακαλύψει την Αμερική, η εξέλιξη θα ήταν στάσιμη και οι συνθήκες ζωής θα ήταν ακόμα πρωτόγνωρες. Σήμερα όμως η έρευνα διεξάγεται σε όλους τους τομείς. Ειδικά τα τελευταία 400 χρόνια, το 1609, όταν για πρώτη φορά ο Γαλιλαίος έστρεψε το μικρό του τηλεσκόπιο προς τον ουρανό και ανακάλυψε τα χιλιάδες άστρα του γαλαξία μας μαζί με τους τέσσερις μεγαλύτερους δορυφόρους του Δία. Σήμερα φυσικά τα επίγεια τηλεσκόπιά μας είναι τεραστίων διαστάσεων. Σήμερα έχουμε και άλλα τηλεσκόπια, τα ράδιο – τηλεσκόπια, πιο δυνατά και πιο μεγάλα. Σήμερα οι επιστήμονες είδαν το σύμπαν με διαφορετικά μάτια, κάτι που μας κάνει να δικαιώνουμε όλους αυτούς τους φιλοσόφους και να αναρωτιόμαστε, πώς αυτοί είδαν κάτι, που ακόμα εμείς δεν είδαμε αλλά πιστεύουμε ότι είναι αλήθεια. Εδώ βλέπουμε ότι ο Θεός, σε αυτούς που τον ψάχνουν, ανακαλύπτεται. Οι ανακαλύψεις σε ελευθερώνουν, αφού σου δίνουν λύσεις. Σήμερα ο περισσότερος κόσμος κάνει ότι τα ξέρει όλα. Για μένα σήμερα καταλαβαίνω, ότι είναι καλύτερο να σπουδάζεις παρά να μιλάς, να μιλάς μόνο εκεί που καταλαβαίνεις ότι σε αγαπάνε και ότι δεν θα σε παρεξηγήσουν. Κι αυτό, όχι γιατί φοβάσαι την απόρριψη αλλά γιατί καταλαβαίνεις ότι οι άλλοι απλά δεν ερευνούν και γι’ αυτό δεν γνωρίζουν. Εμείς αναρωτιόμαστε σήμερα, αν όλες αυτές οι σύγχρονες εξερευνήσεις του ανθρώπου μπορούν να επιβεβαιώσουν τα λόγια του επίκουρου και την επικούρια αντίληψη για τους πολλαπλούς κόσμους. Μια παρένθεση. Πολλοί σήμερα απορρίπτουν τελείως τον κόσμο και απλά λένε δυο - τρία πράγματα για τον Θεό και αυτά τα επαναλαμβάνουν. Να ξέρουμε ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο και όλα όσα υπάρχουν στην δίκη του Σοφία, όπως η φιλοσοφία, η επιστήμη, η έρευνα, η πληροφορική, η εξέλιξη, η θεραπεία, η πίστη, η αγάπη, η φυσική, τα μαθηματικά και χιλιάδες άλλες επιστήμες. Πάντα για να καλλιεργηθεί κάποιος, θα χρειαστεί να έχει πίστη πάνω σε όλα αυτά, θα πρέπει να έχει ταπείνωση. Χωρίς ταπείνωση και χωρίς αγάπη, δεν ωφελεί τίποτα. Τώρα αν κάποιος επιδιώξει ένα από αυτά και όχι ολοκληρωμένο, π.χ. φαντάσου να έχεις ταπείνωση που είναι το παν, όμως λόγω αυτής να μην μιλάς ποτέ, τότε ποιος θα ωφεληθεί; Κανείς άλλος παρά μόνο εσύ. Να έχεις ας πούμε χαρά αλλά να μην έχεις αγάπη ή ειρήνη ή ζώσα πίστη. Ο κόσμος μας σήμερα είναι σοφός σε πολλούς τομείς. Καλό είναι λοιπόν να έχεις αγάπη, να έχεις πίστη, να έχεις ταπεινοφροσύνη, να έχεις γνώση, να έχεις Σοφία Θεού που αγκαλιάζει και την ανθρώπινη και όλα αυτά να τα προσφέρεις και στους άλλους. Ποσό θα ωφελήσει αυτό; Αν έχεις γνώση σε ένα πράγμα, θα μεταδόσεις μέρος Σοφίας, με συνέπεια η ημιμάθεια αυτή να καταλήγει σε αμάθεια. Οι συνέπιες είναι τραγικές, αφού στη συνέχεια τους κρίνεις όλους και όλα, μη γένοιτο. Με λίγα λόγια για να κλείσουμε το θέμα, να ξέρουμε ότι σήμερα, από την σύγχρονη επιστήμη η οποία για τον προφήτη Ησαΐα είναι στερέωση των καιρών μαζί με την Σοφία του Θεού, επιβεβαιώνεται ότι ναι, είναι σίγουρο ότι υπάρχει ζωή στο σύμπαν και μάλιστα πολύ μεγάλη. Παρόλο που δεν βρήκαμε ακόμα ζωή, βρήκαμε όμως ζωντανούς οργανισμούς σε δύσκολες συνθήκες. Με αυτές τις λίγες ανακαλύψεις, γίνεται ο επίκουρος σήμερα ιδιαίτερα δημοφιλής. Ο λόγος, διότι πριν από λίγα χρόνια, το 2019 απονεμήθηκε το Νόμπελ φυσικής στους ερευνητές Μισέλ Μαγιόρ και Ντιντιέ Κελό, οι οποίοι ανακάλυψαν το 1995 τον 51 Πηγάσου β, ο οποίος βρίσκεται σε τροχιά γύρω από ένα άστρο σαν τον ήλιο. Τώρα πάμε στα δικά μας τα πνευματικά, αυτά δηλαδή που χρειαζόμαστε να εξασφαλίσουμε σήμερα από τον Θεό ώστε να μπορούμε στην συνέχεια να καταλάβουμε εκτός από τα γήινα και τα ουράνια. Σκέφτομαι καμιά φορά πόσο τυχεροί θα είναι οι άνθρωποι στο μέλλον και ειδικά οι άνθρωποι του Θεού. Κάποτε ο Θεός έδειξε σε έναν προφήτη του το μέλλον, στον Δανιήλ νομίζω. Αυτός θαύμασε και είπε «Πότε Κύριε θα γίνουν όλα αυτά;» και ο Κύριος του είπε «Δανιήλ, κλείσε το βιβλίο, θα χρειαστεί καιρός». Αυτός κατάλαβε καιρόν και ότι δεν θα τα γνωρίσει και στενοχωρήθηκε. Με παρηγορεί όμως, ότι στον Ιωάννη τον Θεολόγο ο Θεός στην Αποκαλυψη αναφερει 22.10 Καὶ λέγει μοι· μὴ σφραγίσῃς τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου· ὁ καιρὸς γὰρ ἐγγύς ἐστιν. 22.11 ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καὶ ὁ ῥυπαρὸς ῥυπαρευθήτωἔτι, καὶ ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι. και σκέφτομαι «λες να είμαστε τυχεροί; Πολλά το μαρτυρούν». Αν θέλει ο Θεός, θα μπορέσουμε να μπούμε στην Σοφία αυτού ζώντες. Πάμε πάλι στην δημιουργία. Τώρα θα δούμε ένα άλλο που συμβαίνει με τον χρόνο στην δημιουργία, για να καταλάβουμε την αναγκαιότητα της αφθαρσίας, κάτι που για μένα είναι δεδομένο. Ο Κύριος, όταν ιδρυθεί η βασιλεία, ξέρουμε ότι θα σταματήσει την φθορά, η οποία εμφανίζεται βάσει του Λόγου του Θεού από την αμαρτία και θα επενδύσει το σώμα του ανθρώπου με την αφθαρσία και στην συνέχεια με την αθανασία. Ακόμα θα σταματήσει και την κίνηση των πλανητών. Έτσι θα σταματήσει και ο χρόνος. Με αυτά όλα, ο άνθρωπος γίνεται κληρονόμος Θεού, συγκληρονόμος Χριστού και συμμέτοχος της δόξης αυτουνού του Θεού. Αν ο άνθρωπος δεν μπορέσει να κερδίσει την ζωή και την αφθαρσία που έφερε ο Χριστός, τότε θα δούμε μια αντίφαση που δεν ταιριάζει με τις σημερινές δυνατότητες του ανθρώπου, αφού πεθαίνει. Εμείς οι άνθρωποι αλλά και οι αστρονόμοι, όταν κοιτάμε τον ουρανό, μελετάμε αναμνήσεις. Δηλαδή ό,τι βλέπουμε εκεί έξω, έχει ήδη συμβεί. Για παράδειγμα παίρνουμε το πλησιέστερο σε μας άστρο, τον ήλιο. Ο ήλιος απέχει από εμάς 150 εκατομμύρια χιλιόμετρα, που σημαίνει ότι το φως του, τρέχοντας με την ταχύτητα του φωτός, χρειάζεται 8 λεπτά και 13 δευτερόλεπτα για να φτάσει στην γη, που σημαίνει ότι βλέπουμε τον ήλιο όπως ήταν πριν από 8 λεπτά. Δυνητικά θα μπορούσε να είχε καταστραφεί ο ήλιος και εμείς να μην το αντιληφθούμε. Μέχρι να περάσουν αυτά τα 8 και λεπτά, το αμέσως επόμενο είναι ένα τριπλό σύστημα άστρων ονόματι Κένταυρος Α. Φυσικά ένα από τα τρία αυτά άστρα είναι το πλησιέστερο σε εμάς και το ονομάζουμε «Εγγύτατος Κενταύρου». Αυτό απέχει 40 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα, που σημαίνει ότι εμείς όταν το βλέπουμε, το βλέπουμε όπως ήταν πριν από 4 χρόνια και 4 μήνες. Απόψε αν κοιτάξουμε το Κένταυρος Α, βλέπουμε το φως του όπως ήταν πριν από 4 χρόνια και 4 μήνες. Ένα άλλο λαμπρό άστρο που φαίνεται στον καλοκαιρινό ουρανό και είναι το λαμπρότερο άστρο στον αστερισμό της λίρας, είναι το Βέγας. Αυτό απέχει από εμάς 25 έτη φωτός, που σημαίνει ότι το βλέπουμε όπως ήταν πριν από 25 χρόνια. Το πιο μακρινό αντικείμενο που μπορούμε να δούμε με γυμνό μάτι σήμερα, είναι ένας γαλαξίας που βρίσκεται στον αστερισμό της Ανδρομέδας και απέχει από εμάς δυόμισι εκατομμύρια έτη φωτός. Αυτό σημαίνει ότι εμείς τον βλέπουμε όπως ήταν πριν από δυόμισι εκατομμύρια χρόνια και αυτός είναι ένας από τους πλησιέστερους σε εμάς γαλαξίες. Όταν όμως προσπαθούμε να ανακαλύψουμε αυτούς τους εξωπλανήτες, στην ουσία είναι σαν να παρατηρούμε έναν μικρό κύκλο, ο οποίος έχει διάμετρο σαν την γειτονιά μας ας πούμε. Θέλω να πω ότι στο δικό μας γαλαξία, χιλίων περίπου ετών φωτός, αυτός ο μικρός κύκλος περιλάμβανε όλους τους εξωπλανήτες που έχουμε ανακαλύψει μέχρι σήμερα. Τώρα το δεύτερο πρόβλημα που υπάρχει στην ανακάλυψη των εξωπλανητών, είναι ότι η περιοχή των ερευνών μας είναι παρά πολύ μικρή σήμερα. Για να καταλάβουμε για τι πράγμα μιλάμε, εάν περιορίσουμε το μέγεθος του ηλιακού μας συστήματος στο μέγεθος ενός νομίσματος του ενός ευρώ, τότε ο γαλαξίας μας θα έχει το μέγεθος της Ευρωπαϊκής Ηπείρου από τα Ουράλια Όρη μέχρι την Πορτογαλία. Η περιοχή των ανακαλύψεων όλων των εξωπλανητών που έχουμε ανακαλύψει μέχρι τώρα, είναι στο μέγεθος του κέντρου της Αθήνας και όπως καταλαβαίνετε αυτός ο περιορισμός είναι τεράστιος. Το τρίτο πρόβλημα, είναι ότι τα άστρα είναι ένα δισεκατομμύριο φορές πιο λαμπερά από τους πλανήτες τους. Έτσι λοιπόν οι πλανήτες είναι κρυμμένοι στο φως αυτών των άστρων. Ένα τέταρτο πρόβλημα, είναι ότι οι νέοι πλανήτες είναι ή πολύ ζεστοί ή πολύ κρύοι για να υποστηρίξουν την ζωή. Και ένα πέμπτο πρόβλημα, είναι ότι οι περισσότεροι πλανήτες που έχουμε ανακαλύψει, είτε έχουν ελλειπτικές στροφές είτε βρίσκονται παρά πολύ κοντά στο μητρικό τους άστρο. Μέχρι τώρα λοιπόν, οι περισσότεροι πλανήτες που έχουν ανακαλυφθεί και πρόκειται για τεράστιες μάζες, είναι σαν τον Δία ή κι ακόμα μεγαλύτεροι. Ενώ εμείς θέλουμε να βρούμε άλλους πλανήτες σαν την γη μας, -κι αυτό το πρόβλημα είναι από τα πιο μεγάλα, γιατί τα όργανά μας δεν μπορούν να κάνουν αυτές τις ανακαλύψεις- παρ’ όλ’ αυτά, οι έρευνες για όλους αυτούς τους πλανήτες που έχουμε βρει, επιβεβαιώνουν όλες αυτές τις ανακαλύψεις του επίκουρου για την ύπαρξη πολλαπλών κόσμων στο σύμπαν. Ίσως και να μην μπορέσουμε ποτέ να φτάσουμε μέχρι εκεί, αφού πρόκειται για ένα τρισεκατομμύριο γαλαξίες στο σύμπαν. Ίσως να υπάρχουν αυτή την στιγμή που μιλάμε 100.000 χιλιάδες τρισεκατομμύρια εξωγήινες φυλές, που ψάχνουν με τα δικά τους μάτια στο κενό για να δουν αυτά που βλέπουμε κι εμείς, για να σκεφτούν αυτά που σκεφτόμαστε κι εμείς και για να αναρωτηθούν και αυτοί όπως κι εμείς, αν είναι μόνοι τους στο σύμπαν.
Εγώ είχα μια αποκάλυψη από τον Θεό, πως ό,τι έγινε εδώ, έγινε παντού. Δηλαδή όπως υπάρχει εδώ η γη, υπάρχουν δισεκατομμύρια, τρισεκατομμύρια πλανήτες σαν τον δικό μας. Όπως υπάρχει εδώ ένας Αδάμ, μία Εύα, ένας διάβολος, ένας Κάιν, ένας Άβελ, ένας Αβραάμ, ένας Μωυσής, ένας Ηλίας, ένας Ενώχ κλπ., υπάρχουν και αλλού, παντού. Εμείς εδώ στην γη έχουμε κάποιους ζώντες οι οποίοι ἡρπάγησαν από τον Θεό. Αυτοί είναι ο Ηλίας, ο Ενώχ, η Μαρία, ο Κύριος, ο Μελχισεδέκ, κλπ. Αν έχουμε δισεκατομμύρια γαλαξίες σαν τον δικό μας και έχουμε και την ίδια περίπου πνευματική ιστορία, τότε θα έχουμε και πολλούς ζώντες. Κάπου στην αποκάλυψη αναφέρεται, ότι όταν θα έρθει ο Κύριος, θα ελκύσει με εκατομμύρια αγίους που θα τον συνοδεύουν και θα είναι ζώντες. Στο Πάτερ ἡμῶν αναφέρει, «γενηθήτω τὸ θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς·», αφού υπάρχει στον ουρανό η βασιλεία και σίγουρα με ζώντες, αυτό θα γίνει και στην γη αλλά και θα μεταλαμπαδευτεί σε όλη την κτίση.