Τι γνώμη έχουν οι άλλοι για εμάς

 

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΟΥΣΙΟ ΠΑΘΟΣ ΝΙΚΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΑΘΟΣ

Αδέλφια μου και σήμερα με το αγαθό πνεύμα του Κυρίου συνταξιδεύουμε όλοι μαζί στη χώρα του Θεού, στη χώρα των ζώντων ώστε όλοι μας να συμμετέχουμε στην δική του δόξα. Αδέλφια μου και σήμερα με το πνεύμα της ευγενής άμιλλας συνεχίζουμε το πνευματικό μας ταξίδι προς την χώρα των ζώντων γνωρίζοντας όλοι πλέον ότι η αγάπη του Πατέρα – Θεού συντροφεύει το πνευματικό μας ταξίδι, αφού δίνεται σε όλους εμάς απλόχερα, αλλά δίνεται η αγάπη του Θεού – Πατέρα και σε όλους τους ανθρώπους που έχουν καλή πρόθεση και καλό σκοπό – αγιοπνευματικό σκοπό, αγαθό σκοπό ώστε να μπορέσουν να ζήσουν εν Κυρίω τον παρόντα και τον μέλλοντα αιώνα. Με πολλές ευλογίες μπορούν να ζήσουν οι άνθρωποι του Θεού οι οποίες να τους χαροποιούν αιώνια. Όλοι σήμερα, αφού η θύρα άνοιξε, μπορούμε να ευλογηθούμε. Αδέλφια μου, για να ζήσουμε ποιοτικά και ποσοτικά χρειαζόμαστε κίνητρα. Χωρίς κίνητρα η ανθρωπότητα θα βρίσκεται πάντα σε μία χαλαρή κατάσταση, αφού θα ζει πάντα φτωχικά, δογματικά, φανατικά με πολλά εντάλματα αλλά και πολλά στερεότυπα που πάντα θα υποτιμούν και θα μηδενίζουν την αξία του κάθε ανθρώπου αλλά και την ελευθερία που του χάρισε ο Πατέρας – Θεός, την οποίαν ίσως και να μην γνωρίσει ποτέ ο άνθρωπος αν δεν εξελιχθεί και αναγεννηθεί. Και ο λόγος, διότι η ανθρωπότητα αν και ο Χριστός έφερε στη Γη το πολίτευμα του Θεού, το πολίτευμα της ζωής, το πολίτευμα του ουρανού, αν και ο ίδιος κατέβηκε στη Γη για να μας ενώσει με τον γεννήσαντα οργανισμό Θεό και Πατέρα αλλά και να μας δείξει τον δρόμο προς την χαμένη πατρίδα – την χώρα των ζώντων, επηρεασμένη από το παρελθόν δεν μπορεί ακόμα να μετέχει της δωρεάς και της χάρις του Κυρίου. Πολλοί αμφιβάλλουν για τις δωρεές του Θεού που συγκλίνουν στην άφθαρτη ζωή, στην αφθαρτοποίηση της ύλης (του σώματος), για εμάς όμως δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι όλα μπορούν να επιτευχθούν.

Αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά παρά τω Θεώ. Η λογική του ανθρώπου πολλές φορές αφαιρεί την παντοδυναμία του Θεού, όμως η παντοδυναμία του Θεού είναι τόσο μεγάλη που δεν μπορεί ο ανθρώπινος νους να την συλλάβει. Αρκεί να κοιτάξει λίγο την Δημιουργία ολόκληρη και τον τρόπο που λειτουργεί και να αναρωτηθεί, αφού ο Θεός δημιούργησε όλο αυτό δεν μπορεί να επιφέρει την αφθαρσία του σώματος και τη ζωή; Σίγουρα το μπορεί! Αδέλφια μου, μην ξεχνάμε ότι είμαστε λογικά όντα, η ζωή μας έχει πολλές δραστηριότητες, είμαστε από χώμα φτιαγμένοι και έχουμε εγκέφαλο που ανήκει στην σκεφτόμενη ύλη αλλά και μήπως όλα μέσα στην Δημιουργία δεν είναι σκεπτόμενη ύλη και το σώμα μας δεν είναι ακόμα, ακόμα σκεφτόμενη ύλη; Και πώς εξηγείται αυτό; Πίσω από όλα τα έργα κρύβεται η σοφία του Θεού. Όλα έγιναν διά του Λόγου, όλα έχουν μέσα τους ενέργεια, έχουν τον Λόγο του Θεού, όπως και ο άνθρωπος δημιουργήθηκε διά του Λόγου, και είπεν ο Θεός, Γενηθήτω φώς· και έγεινε φώς. Και είπεν ο Θεός, ας κάμωμεν άνθρωπον κατ' εικόνα ημών, καθ' ομοίωσιν ημών· Και εποίησεν ο Θεός τον άνθρωπον κατ' εικόνα εαυτού· κατ' εικόνα Θεού εποίησεν αυτόν. Αν ο Θεός λοιπόν μπορεί να δημιουργήσει όλα αυτά που βλέπουμε και δεν βλέπουμε αλλά υπάρχουν, δεν μπορεί να μας κάνει αιώνιους, εκλεπτύνοντας την παχυλότητα της όποιας ύλης μας διέπει; Ναι, το μπορεί! Ο Θεός διά Πνεύματος Αγίου μπορεί να ενεργοποιήσει μηχανισμούς ζωής ώστε να συμμετέχουμε στην απείρου κάλους δόξα του και να είμεθα σίγουροι ότι ο Θεός το μπορεί αρκεί κι εμείς να το πιστέψουμε και να το θελήσουμε! Αδέλφια μου, από την ώρα που ο Κύριος ανέβηκε στον ουρανό υποσχέθηκε ότι δεν θα μας αφήσει ορφανούς, αλλά θα στείλει το Πνεύμα το Άγιο, τον Παράκλητο και ναι μετά την ανάληψή του στον ουρανό το έστειλε. Αυτό φώτισε τους πρώτους ανθρώπους (μαθητές) σε σημείο να σαγηνεύσουν τον κόσμο ολόκληρο. Μάλιστα οι Χριστιανοί με την αγάπη τους γκρέμισαν και αυτοί πολλά μεσότοιχα της έχθρας και είναι αλήθεια πως κατάφεραν πολλά! Έτσι φτάσαμε σήμερα εδώ ώστε να μπορούμε να ζούμε με ειρήνη. Αναμένεται και το τέλειο που είναι η αγάπη! Το Πνεύμα το Άγιο όταν δει καλή πρόθεση, όταν δει έστω μία μικρή αγάπη, όταν δει μετάνοια κατεβαίνει στη Γη και αναλαμβάνει τον άνθρωπο που εκδηλώνει την αγάπη αυτή ώστε να τον ολοκληρώσει πνευματικά. Το Πνεύμα το Άγιο είναι ο εργολάβος της θεότητας, το Πνεύμα το Άγιο σπουδάζει τον άνθρωπο που συλλαμβάνει τον Θεό, που συλλαμβάνει την εξέλιξη, αφού πρώτα ο ίδιος ο Θεός μέσω αυτού του δώσει ερεθίσματα τα οποία αν έχει προορισμό σωτηρίας θα τα ψηλαφίσει, θα τα ερευνήσει, θα τα εργαστεί και στο τέλος θα ανακαλύψει την σοφία του Θεού. Το Πνεύμα το Άγιο οδηγεί τον άνθρωπο πάλι στη χώρα των ζώντων, στη χαμένη πατρίδα γιατί είναι Πνεύμα ζωοποιόν. Το Πνεύμα εστίν το ζωοποιούν, η σαρξ ουκ ωφελεί ουδέν, τα ρήματα α εγώ λαλώ υμίν πνεύμα έστιν και ζωή έστιν. Έχουμε 20 εκατομμύρια εγγεγραμμένους Αγίους οι οποίοι για την αγάπη του Χριστού αφιέρωσαν τη ζωή τους σπουδάζοντας αλλά και ζώντας την αγιοπνευματική ζωή, μάλιστα όταν ρωτήθηκαν αν αρνούνται τον Χριστό, αυτοί έδωσαν τη ζωή τους λέγοντας, Θεέ μου, δέξου το πνεύμα μου. Δεν τον αρνήθηκαν, αντιθέτως τον υπηρέτησαν κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες σε πολύ δύσκολες εποχές όπου ζούσαν άνθρωποι που δεν είχαν καν λογική, αφού τα συμφέροντά τους υπερέβαιναν αυτή, όπως π.χ. ο Ηρώδης ο οποίος φοβούμενος μήπως χάσει το βασίλειό του προέβη στην σφαγή 14 χιλιάδων νηπίων. Αδέλφια μου, έχει αποδειχθεί ότι όταν δεν ζούμε για τον Κύριο τότε θα ζούμε για τον κόσμο και όσο αυτό υπάρχει στο νου μας, στη λογική μας θα μας εμποδίζει να μάθουμε να ζούμε ελεύθεροι, να ζούμε εν Κυρίω, χωρίς να είμαστε εμπόδιο μέσα στην Δημιουργία, αφού θα ζούμε για τον κόσμο. Όσοι ζουν για τον κόσμο πάντα θα εγκλωβίζονται σε ανύπαρκτα ερεθίσματα ή κίνητρα ή ιδεώδη αλλά και σε αξίες οι οποίες υπονομεύουν την ίδια τη ζωή. Άλλο είναι να ακολουθούμε τον Θεό και άλλο να ακολουθούμε τα πάθη μας ή τους ανθρώπους που στηρίζονται σε εντάλματα ανθρώπων και σε συμφέροντα. Μόνο όταν φτάσουμε στο σημείο μέσα από την λογική του Θεού να μην θέλουμε να εντυπωσιάσουμε ή να κερδίσουμε κανέναν από τον κόσμο θα ζούμε ελεύθεροι ώστε να μπορέσουμε να κλέψουμε την εντύπωση του Πατέρα – Θεού. Δύο δρόμοι υπάρχουν για τον κάθε άνθρωπο. Ο ένας είναι ή τα πας καλά με όλους και κερδίζεις τις εντυπώσει των ανθρώπων ή τα πας καλά με τον Θεό και αυτός σε μαθαίνει να έχεις προσωπικότητα όμοια με του Χριστού, ο οποίος ήξερε πότε να πει ναι και πότε να πει όχι. Ο Χριστός μεσαία κατάσταση δεν είχε. Ο Χριστός είχε μία φύση, μία ιδιότητα, μία προσωπικότητα. Αυτή ήταν ότι μέσα από την ελεύθερη βούληση και προσωπικότητά του άκουγε μόνο τον Πατέρα του. Ο Χριστός ήταν ιδεώδης άνθρωπος. Έτσι με το εκούσιο πάθος του νίκησε το κάθε πάθος.

Αυτό θα είναι για σήμερα το δεύτερο θέμα μας. Εδώ θα προσθέσω μερικά λόγια που φανερώνουν το λάθος ενός ή πολλών ανθρώπων που ζουν για τους άλλους, για την γνώμη των άλλων.

Είναι μερικοί στίχοι διαχρονικοί από ένα ποίημα κάποιου σύγχρονου ποιητή, του Τάσου Λειβαδίτη. Οι στίχοι αυτοί λένε: Εδώ, σ’ αυτό το μνήμα κείται κάποιος που ο φόβος οι άλλοι τι θα πουν και η ματαιοδοξία ν’ αρέσει τόσο (πολύ στον κόσμο) του κλέψανε ό,τι είχε πιο δικό του ώστε, σχεδόν, (στο μνήμα αυτό) δεν κείται εδώ, κανείς.

Είναι πλέον αλήθεια ότι ο φόβος για το τι γνώμη έχουν οι άλλοι για εμάς και η προσπάθειά μας και ο πόθος μας να αρέσουμε, καταργεί την προσωπικότητά μας και τα ιδιαίτερά μας χαρίσματα. Καταργεί την προσωπική μας ταυτότητα, καταργεί την κλίση που έχουμε από τον Θεό, καταργεί την αποστολή μας. Με λίγα λόγια, χάνουμε την ταυτότητά μας, χάνουμε το πρόσωπό μας. Εδώ ο ποιητής μέσω των στίχων αυτών, στη θέση του αυτή πλησιάζει τους Νηπτικούς Πατέρες, τους αφιερωμένους ανθρώπους του Θεού. Τι σημαίνει νηπτικός; Αυτός που λειτουργεί με εσωτερική εγρήγορση και προσοχή, θέτοντας φύλακα εις την καρδιά του και εις την σκέψη του ώστε να είναι πάντα προσεκτικός για να μην προσβάλει την χάρη του Θεού. Αυτή λοιπόν η επισκόπηση της ψυχής μας όχι με την έννοια την ψυχαναγκαστική αλλά με την έννοια της αναζήτησης και του σεβασμού της καρδιάς μας (του θέλω μας), γεννά αυτή την προσοχή. Εδώ λοιπόν ο ποιητής είναι νηπτικός, αληθινός γιατί προσπαθεί με αυτόν τον τρόπο να διακρίνει το ψεύτικο από το αληθινό. Είναι μία προσπάθεια να ξεπεράσει το επιφανειακό, το εξωτερικό και να δει ενδότερα τι γίνεται. Μιλά για κάτι βασικό που αφορά όλους μας, το ψεύτικο και το αληθινό, τη μάσκα και το υπαρκτό πρόσωπο. Εμείς μπορεί να ονομαζόμαστε άνθρωποι που αναζητούμε την αλήθεια μέσω του κόσμου ή μέσω της όποιας Εκκλησίας ή μέσω του Θεού, όμως αντί να είμεθα πνευματοφόροι ή χριστοφόροι είμεθα μασκοφόροι, φοράμε όλοι τη μάσκα της υποκρισίας. Αν κάνουμε το γνώθι σ’ αυτόν θα το δούμε αυτό. Ο άνθρωπος είναι μία οντότητα ψυχοσωματική, δεν λειτουργεί ξεχωριστά. Το πνεύμα ζωοποιεί ή θανατώνει το σώμα όταν αυτό δεν ακολουθεί τα προστάγματά του, γι’ αυτό και ο Κύριος τόνισε, όστις θέλει οπίσω μου ελθείν. Όταν λοιπόν κάποιος αρνείται να τοποθετηθεί, αρνείται να λάβει θέση, να γνωρίζει ότι αρνείται να ζήσει. Αποστρέφεται αυτό που ο Θεός του έθεσε μέσα του ώστε να γίνει διαφορετικός και να πρωτοστατεί στα δρώμενα του κόσμου, μη γένοιτο! Με όλα αυτά τώρα για εμάς που τα ακούμε, τι είναι προτιμότερο, να συμβιβαστούμε, να ζήσουμε παθητικά αφού ο Θεός άνοιξε μπροστά μας ουρανόδρομη σωτηρία, άνοιξε θύρα ζωής, οδό ζωής ή να εκθέσουμε τις απόψεις μας και να αγωνιστούμε με το πνεύμα της ευγενούς άμιλλας γι’ αυτές; Ο Κύριος τονίζει, οφείλεις άνθρωπε να είσαι ή κρύος ή ζεστός αν είσαι στη μέση θα σε εξεμέσω. Η χλιαρότητα της μη θέσης είναι χειρότερη από την αρνητική θέση. Χειρότερη από την αμαρτία είναι η ραθυμία – η πνευματική τεμπελιά. Καλύτερα να αμαρτήσεις παρά να είσαι ράθυμος. Μέσα στον Λόγο του Θεού έχουμε μία παραβολή στην οποίαν αναφέρεται ότι κάποιος έβαλε το τάλαντο που του δόθηκε, στη γη – στο χώμα. Δεν το έβαλε έστω στην τράπεζα ώστε να έχει και κάποιον τόκο. Αυτή λοιπόν η παθητικότητα είναι η τρίτη θέση η οποία εμπεριέχει την άρνηση ζωής και φέρνει τον θάνατο. Μη γένοιτο!

Για να μπορέσουμε αδέλφια μου να φύγουμε από στερεότυπα χρόνων χρειαζόμαστε κίνητρα ισχυρά. Και εδώ πράγματι για όλους εμάς στη δική μας γενιά δόθηκαν πολλά κίνητρα, τα οποία είναι ικανά να μας βοηθήσουν να ζήσουμε εν Κυρίω αλλά και να πετύχουμε υπερβατικούς στόχους οι οποίοι έχουν την δύναμη να μας καταστήσουν υιούς και θυγατέρες. Αδέλφια μου, η δική μας εποχή είναι η μόνη σε όλη την παγκόσμια ιστορία με τα περισσότερα κίνητρα. Η δική μας εποχή έχει πολλά κίνητρα. Σήμερα ο Θεός σε όλους εμάς μας ξεδιπλώνει την δική του σοφία η οποία βρίσκεται στον Λόγο του Θεού, αλλά και στην εξέλιξη που σήμερα διέπει τον δικό μας κόσμο. Αυτά τα δύο αν γίνουν χρήση καλή από όλους εμάς θα μας βοηθήσουν να έχουμε μέλλον. Αδέλφια μου κατ’ αποκάλυψη Θεού θα αναφέρω σήμερα δύο ικανά κίνητρα τα οποία μας βοηθούν να συλλάβουμε το σχέδιο του Θεού. Το πρώτο είναι η εξέλιξη, σαν λέξη όλοι την γνωρίζουμε όμως ίσως δεν ξέρουμε για ποιο λόγο έκανε την παρουσία της εδώ και περίπου 200 χρόνια ενώ παρήλθαν τόσοι αιώνες όπου οι άνθρωποι δεν την γνώριζαν, δεν την ήξεραν στην μορφή που εμείς την έχουμε σήμερα στον κόσμο μας και αναμένεται μάλιστα στην συνέχεια να γίνει στερέωση των καιρών. Είναι εξάλλου και γραφικό, σοφία και επιστήμη θα είναι η στερέωση των καιρών. Δύο πνευματικά χέρια ετοιμάζονται στον πλανήτη. Το ένα είναι η σοφία του Θεού μέσω της εξέλιξης – μέσω της όποιας επιστήμης και το άλλο είναι πιστεύουμε η Φωνή Θεού που φανερώνει αυτό τον τρόπο προσέγγισης του Θεού, ο οποίος και παρουσιάζεται στο διαδίκτυο. Είναι η εξέλιξη για όλους ένα ισχυρό κίνητρο το οποίο σήμερα κλέβει την παράσταση την δική μας αλλά και του λογικού ανθρώπου που ζει στον κόσμο. Θέλουμε όμως να ενισχύσουμε και αυτόν ο οποίος φοβάται την εξέλιξη ώστε να καταλάβει ότι πίσω από αυτήν την εξέλιξη κρύβεται η σοφία του Θεού και να μπορέσει και αυτός να συλλάβει την αξίας της και να ζήσει με αυτήν. Σίγουρα για όλους εμάς το κίνητρό μας  είναι ο Χριστός, αφού ο Χριστός υπερβαίνει την όποια εξέλιξη της όποιας επιστήμης, αλλά όμως όσο και αν θέλουμε να την υποτιμήσουμε την εξέλιξη ειδικότερα στην δική μας εποχή δεν μπορούμε, διότι όλοι εμείς καταλαβαίνουμε ότι πίσω από αυτή κρύβεται η σοφία του Θεού, μέσω αυτής θα συλλάβουμε και την ολοκληρωμένη εξέλιξη που έφερε ο Χριστός στον κόσμο. Ποια εξέλιξη έφερε ο Χριστός και γιατί υπερέχει της όποιας εξέλιξης; Είναι απλό! Ο Χριστός έφερε την εξέλιξη του Λόγου, ειπέ λόγο και θέλει γίνει, διά του Λόγου έγιναν τα πάντα. Αυτή είναι η ολοκληρωμένη εξέλιξη την οποίαν μπορεί να κληρονομήσει ο άνθρωπος του Θεού. Είναι γραφικό, μάτι ανθρώπου και νους ανθρώπου δεν έχει δει τι έχει ετοιμάσει ο Θεός τοις αγαπώσι τον Θεό. Εμείς όμως για να την συλλάβουμε χρειάζεται πρώτα να εννοήσουμε ότι η εξέλιξη που σήμερα έχουμε είναι δώρο Θεού και έχει σκοπό να μας βοηθήσει. Αδέλφια μου, σήμερα σε όλο το παγκόσμιο γίγνεσθαι όλα εξελίσσονται θετικά στο βιοτικό, κοινωνικό, υλικό, επιστημονικό αλλά και στο πνευματικό επίπεδο, διότι η εξέλιξη δεν μας χάρισε μόνο ωραία αυτοκίνητα ή έπιπλα αλλά και επιστήμες οι οποίες αποκωδικοποιούν την Δημιουργία, ειδικότερα την λογική δημιουργία των λογικών ανθρώπων. Όλα αυτά είναι κίνητρα για μας αλλά και για πολλούς λαούς διότι μας προφυλάσσουν από άπειρες παγίδες οι οποίες κρύβονταν μέσα μας με την άγνοια, αλλά κρύβονταν και από όλους όσους διαχειρίζονταν τους λαούς. Σήμερα οι άρχοντες μέσω της εξέλιξης έρχονται σε διαπραγματεύσεις. Σήμερα οι λαοί επικοινωνούν καλύτερα αφού η εξέλιξη ανέβασε κατά πολύ το βιοτικό αλλά και το πνευματικό επίπεδο όλων των ανθρώπων. Βλέπουμε, εξάλλου, πως όπου οι άνθρωποι δεν έχουν εξελιχτεί δεν έχουν ούτε και την πρώτη απαραίτητη πηγή ζωής που είναι η δημοκρατία, η παιδία, η ελευθερία του λόγου, η σοφία κ.λ.π.. Αυτοί οι άνθρωποι που έχουν στερεότυπα συμπεριφέρονται με φανατισμό, ανώριμα και με δεισιδαιμονίες πολλές, μάλιστα είναι έτοιμοι να κάνουν το όποιο κακό στο όνομα της όποιας θρησκείας με τον φανατισμό που διακατέχονται. Αδέλφια μου, βλέπουμε ότι η αγάπη του Θεού αγκαλιάζει όχι μόνο όσους νομοθετούνται με την αγάπη του Χριστού αλλά και όλους όσους σήμερα ζουν με την εξέλιξη. Αυτή η εξέλιξη έγινε σήμερα κίνητρο ζωής για εκατομμύρια και δισεκατομμύρια ανθρώπους. Όλα αυτά που βλέπουμε γύρω μας δημιουργούνται και ενεργοποιούνται διά Πνεύματος Αγίου. Το Πνεύμα το Άγιο βάζει την σκέψη αλλά και δείχνει και τον τρόπο πως να συντελεστεί ένα έργο το οποίο βοηθά στην συνέχεια πολύ κόσμο. Αυτή αδέλφια μου η εξέλιξη έχει κλέψει την παράσταση και όλοι ασχολούνται με αυτή. Επαναλαμβάνω, πίσω από την όποια εξέλιξη για όλους εμάς κρύβεται η σοφία του Θεού, το Πνεύμα του Θεού, αφού γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει τίποτα από αυτό που έγινε αν δεν το ήθελε ο Θεός. Η εξέλιξη αυτή που σήμερα έχουμε πηγάζει από την αγάπη του Πατέρα – Θεού. Μέσω αυτής σήμερα οι άνθρωποι γνωρίζουν αλλά και δοξάζουν τον Χριστό. Πολλοί φυσικά την εκδηλώνουν σήμερα ως σοφία των ανθρώπων και την εμπορεύονται κατοχυρώνοντάς την ως πνευματικό δικαίωμα ενώ στην πραγματικότητα είναι σοφία του Θεού αφού και αυτή παίζει αναγεννησιακό ρόλο. Έχουμε διαβάσει την παραβολή όπου ο Θεός έθεσε κάποιους εργάτες να εργάζονται τον αμπελώνα του και όταν ζήτησε τους καρπούς του αυτοί αρνούνταν να του τους δώσουν, όπου κάποια στιγμή έστειλε τον υιόν του και αυτοί τον σκότωσαν.

Άλλοι που είναι εγκλωβισμένοι σε θρησκευτικές θεωρίες ανθρώπων την απορρίπτουν, την θεωρούν κακή ενώ από την άλλη συμβουλεύουν ότι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό, όμως απ’ ό,τι φαίνεται δεν μπορούν όλοι να δεχτούν την εξέλιξη – την σοφία του Θεού διότι έχουν μία άλλη αποστολή αγαθή μεν αλλά όχι ολοκληρωμένη. Οι άνθρωποι που θα ιδρύσουν την βασιλεία του Θεού θα έχουν ένα άλλο πνευματικό επίπεδο, αφού αυτά για τα οποία (ιδιότητες και στοιχεία Θεού) κάποιοι άνθρωποι αγωνίστηκαν 100 χρόνια και τα απέκτησαν 90 χρονών οι άνθρωποι του μέλλοντος αιώνος θα τα παρουσιάζουν από 10 χρονών.

Είτε λοιπόν το θέλουν κάποιοι είτε όχι ο Θεός ολοκληρώνει το σχέδιό του μέσω αυτής της εξέλιξης για πολλούς αλλά και εκατομμύρια ανθρώπους. Μυσταγωγικά η αγάπη του Θεού τους αγκαλιάζει όλους και τους φέρνει κοντά του. Ποικιλοτρόπως εργάζεται σήμερα ο Πατέρας – Θεός μέσω της εξέλιξης ώστε να βοηθήσει τον άνθρωπο να συνέλθει, να εννοήσει και να καταλήξει να γνωρίσει μέσα από όλες τις δραστηριότητες του τον Θεό. Πολλούς τους εξελίσσει μέσω αυτής και άλλους τους εξελίσσει μέσα από τον Λόγο του Θεού. Το συγκλονιστικό είναι ότι πολλοί Χριστιανοί κατηγορούν τον τρόπο που ζουν οι άνθρωποι που μετέχουν στην όποια εξέλιξη, χαρακτηρίζοντας αυτούς ως υλιστές ενώ όλοι έχουν συμμετοχή σε όλα. Πολλές φορές έχω ακούσει ανθρώπους να κατηγορούν την όποια εξέλιξη και όταν οι ίδιοι βρεθούν με κάποιο πρόβλημα τότε ευλογούν την εξέλιξη που τους λύνει το πρόβλημα. Ας γίνουμε του Θεού για να γνωρίσουμε τον Θεό, αφού ο ίδιος τόνισε και είναι προφητικό αλλά και γραφικό, τις έσχατες ημέρες θέλω εκχέει το πνεύμα μου εις πάσαν σάρκαν. Πράγματι σήμερα όλοι σκέφτονται λίγο ή πολύ, όλοι φιλοσοφούν, όλοι σπουδάζουν και πολλοί δημιουργούν πολλά σε όλους τους τομείς. Έτσι το βιοτικό, το πνευματικό, το ψυχολογικό, το συναισθηματικό επίπεδο των ανθρώπων σιγά - σιγά αλλάζει, γίνεται θεϊκό. Είναι απολύτως βέβαιον ότι ο κόσμος μας σήμερα στηρίζεται στην εξέλιξη. Ο Θεός φώτισε τον άνθρωπο ώστε να δημιουργήσει εξέλιξη, για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία, κάτι που το ζει έντονα η δική μας η γενιά. Η εξέλιξη είναι παντού γύρω μας.

Ερχόμαστε τώρα σε εμάς. Η διαφορά όλων ημών με τον κόσμο είναι η εξής: Για τον κόσμο σήμερα υπάρχει μόνο η εξέλιξη, έχουν δηλαδή οι άνθρωποι ένα κίνητρο ζωής, ας πούμε ότι έχουν ένα χέρι, γι’ αυτό δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά ο κόσμος, αφού οι άνθρωποι παρουσιάζουν με το άλλο χέρι πονηρίες, ψέματα, εγωισμούς, κρίσεις, επικρίσεις, συμφέροντα κ.λ.π.. Εν αντιθέσει με όλους εμάς οι οποίοι εργαζόμαστε σήμερα το θέλημα του Θεού αλλά έχουμε δύο χέρια. Το ένα είναι η εξέλιξη και το άλλο ο Λόγος του Θεού, η αλήθεια, η ζωή, η χαρά, η αγάπη, η ειρήνη, οι καρποί, τα χαρίσματα, τα σημεία, οι ιδιότητες. Αυτά μας βοηθούν πνευματικά ώστε να πετύχουμε τους στόχους μας σύντομα, σε αντίθεση με τον κόσμο ο οποίος θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο και την βοήθειά μας. Εμείς λοιπόν έχουμε δύο κίνητρα για να πετύχουμε τους πνευματικούς μας στόχους ενώ για τον κόσμο ακόμα μέχρι σήμερα υπάρχει μόνο ένα κίνητρο ζωής και αυτό είναι η εξέλιξη σε όλους τους τομείς ενώ για όλους εμάς είναι ο Χριστός αλλά και η εξέλιξη. Όλοι σήμερα στον κόσμο ζουν διότι θέλουν να επενδύσουν στην εξέλιξη, η οποία πιστεύουν ότι θα τους εξασφαλίσει μία ευχάριστη, ποιοτική αλλά και ποσοτική ζωή. Είναι κίνητρο ζωής η εξέλιξη. Ας φανταστούμε αυτή να εγκαταλείψει ακαριαία τον πλανήτη και τη ζωή μας, πόσο κενοί θα νιώσουμε όλοι μας. Ας φανταστούμε τώρα λίγο πόσο άδεια ήταν η ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων που έζησαν χωρίς αυτήν αιώνες. Μάλιστα σήμερα μας δίνεται και η απάντηση στο γιατί οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να ζήσουν τον Χριστό ή να δημιουργήσουν τον νου του Χριστού ή να εκτιμήσουν το σώμα τους και να το δουν ως ναό του Αγίου Πνεύματος. Δηλαδή οι κοινωνίες των ανθρώπων πριν τον Χριστό μας αλλά και μετά αφού μετέτρεψαν τον Λόγο του Θεού σε δογματική θρησκεία χωρίστηκαν, έτσι και εδώ δεν εξελίσσονται αφού κρίνουν. Η ζωή όλων των αιώνων για δισεκατομμύρια συνανθρώπους μας είχε 5 ή 10 στερεότυπα ζωής, 5 ή 10 προτάσεις ζωής, 5 ή 10 τρόπους ζωής και μάλιστα όλες τους καταπίεζαν να τις ακολουθήσουν. Αλλά και σήμερα με τον Χριστό στη ζωή τους πάλι νόμους, εντάλματα, νομοσχέδια, φόρους κλπ.. Με αυτές τις συνθήκες δεν υπήρχε διέξοδος και δεν υπάρχει και σήμερα για τους ανθρώπους. Έπρεπε λοιπόν να έρθει ο προδιαγεγραμμένος χρόνος ώστε να φέρει ο Θεός την εξέλιξη, η οποία θα φέρει στο τέλος την σοφία του Θεού που συγκλίνει στην κατάργηση του φυσικού θανάτου, συγκλίνει στην ενότητα μεταξύ μας, συγκλίνει στην θέωση του ανθρώπου. Η αγάπη του Θεού έφερε την εξέλιξη ώστε μέσω αυτής να γνωρίσουν οι άνθρωποι τον Θεό, αφού όπως είπαμε αυτή δημιούργησε και πνευματική εξέλιξη. Πολλοί είναι αυτοί σήμερα που για να ζήσουν θέλουν ένα κίνητρο. Αυτό δόθηκε και είναι η εξέλιξη, έτσι οι άνθρωποι του κόσμου έχουν και αυτοί ένα σημαντικό κίνητρο ζωής την εξέλιξη, διότι οι άνθρωποι για να ζήσουν θα πρέπει να χαρούν. Η χαρά έρχεται με το να πάρουν π.χ. ένα ωραίο αυτοκίνητο, άλλοι θέλουν να φτιάξουν ένα σύγχρονο σπίτι, άλλοι θέλουν να κάνουν ένα σύγχρονο εργοστάσιο, μοντέρνα ρούχα, σύγχρονες τεχνολογίες. Όλα αυτά είναι κίνητρα ζωής, όμως δεν οδηγούν στην απολύτρωση ψυχής και σώματος, στην ενότητα, στην αγάπη διότι όταν κάποιος επενδύει μόνο στην εξέλιξη μετά χρόνων συναντά και βλέπει ότι η φθορά τον έχει περιορίσει, έτσι αρχίζει να ψάχνει και τρόπους μέσω της επιστήμης ή πνευματικούς για να διατηρηθεί στη ζωή ώστε να χαίρεται ό,τι απέκτησε. Αυτό κάνει τον άνθρωπο να δει ότι η μεγαλύτερη διαχείριση της όποιας εξέλιξης είναι η ζωή, ο Θεός – Πατέρας, η σοφία του Θεού. Πολλοί μέσα απ’ όλα αυτά δοξάζουν τον Θεό. Αν δεν υπήρχε η εξέλιξη ο κόσμος θα ήταν περιορισμένος σε δυνατότητες, όμως, η εξέλιξη ειδικότερα στην δική μας γενιά έφερε μία κινητικότητα, παγκόσμια κινητικότητα, όχι μόνο υλική αλλά και πνευματική η οποία έγινε και η μόνη αιτία να ενώσει πολλούς λαούς ώστε να έλθουν πιο κοντά μεταξύ τους οι άνθρωποι. Μάλιστα η εξέλιξη γκρέμισε αλλά και δημιούργησε στην συνείδηση πολλών ανθρώπων να καταλάβουν ότι οι διαφορές αιώνων οι οποίες πηγάζουν από την θρησκεία, από τα συμφέροντα με αθέμιτους τρόπους, από τις διεκδικήσεις κ.λ.π. δεν είχαν πραγματική αξία στο να οδηγήσουν τους ανθρώπους να ζήσουν όλοι με αγάπη, αφού είχαν συνάμα και διαφορές που κατέληγαν σε πολέμους. Η εξέλιξη έγινε η αιτία να γκρεμιστούν πολλά μεσότοιχα της έχθρας που είχαν στηθεί μεταξύ όλων των εθνών σε παγκόσμια κλίμακα. Ακόμα και σήμερα παρατηρούμε ότι η εξέλιξη έφερε και πολλές θεωρίες πνευματικές οι οποίες αφύπνισαν τον άνθρωπο και πνευματικά. Όλοι λίγο ή πολύ φιλοσοφούν, αφού γέμισε ο κόσμος βιβλία και επιστήμες οι οποίες στο σύνολό τους και κατά πλειοψηφία καταλήγουν στο να επιδιώξουν οι άνθρωποι ειρήνη, χαρά, υγεία, σοφία, γνώση. Εμείς όλοι που είμεθα μελετητές της Γραφής μέσα στην Φωνή Θεού εντοπίζουμε για άλλη μια φορά ότι η σοφία του Θεού και η αγάπη του για τον άνθρωπο υπερβαίνει κάθε ανθρώπινη νόηση, αφού αποδεικνύεται για άλλη μία φορά ότι η αγάπη του Θεού μυσταγωγικά εργάζεται σήμερα ποικιλοτρόπως στο να οδηγήσει τον άνθρωπο στην θέωση. Θέλει όμως ακόμα λίγο χρόνο και ο λόγος διότι οι άνθρωποι θα πρέπει να εντοπίσουν και να καταλάβουν ότι η περιουσία του Θεού, η υλική περιουσία του Θεού είναι αμύθητη ώστε να φύγει κάθε εμπόδιο που εμποδίζει ακόμα και σήμερα την ανυπόκριτη αγάπη και ξέρουμε ότι η αιτία είναι το υλικό στοιχείο. Αν και αυτό είναι παντού σε όλο το άπειρο όμως δεν μπορούμε εμείς οι άνθρωποι να το διαχειριστούμε ή να το εξουσιάσουμε και ο λόγος διότι θέλουμε λίγη δουλειά πνευματική ακόμα σαν άνθρωποι. Αδέλφια μου όλα όσα δημιούργησε η σοφία του Θεού και λαμπυρίζουν στα μάτια μας μέσα από την εξέλιξη ώστε να μας τραβούν την προσοχή προέρχονται από το χώμα. Τι χρειάζεται και λέω θέλει λίγο ακόμα; Στην ουσία αυτό που εμποδίζει να έρθει ο Θεός - Πατέρας στη Γη ώστε να ζήσει ανάμεσά μας είναι ότι ακόμα οι άνθρωποι μεταξύ μας πουλάμε ο ένας στον άλλον το χώμα, το οποίο η σοφία του Θεού το κάνει να λάμπει αφού το μετατρέπει σε έπιπλο, σε χρήματα, σε σκεύη κ.λ.π.. Αδέλφια μου σίγουρα και αυτό θα γίνει κατανοητό σύντομα και θα φύγει. Στην συνέχεια μέσω της εξέλιξης θα γίνει κατανοητό και το κίνητρο για αγάπη, για ζωή, για έρευνα. Αν λοιπόν αδέλφια μου υποτεθεί όπως λέγεται ότι υπάρχουν δισεκατομμύρια υλικά συστήματα σαν το δικό μας γαλαξία και αν υποτεθεί ότι είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να το διαχειριστούμε όλο αυτό το μεγαλείο, όλον αυτόν τον τρισμέγιστο κόσμο, τότε είναι σίγουρο ότι και ο εγωισμός αλλά και τα συμφέροντα θα φύγουν διότι το χώμα και το πνεύμα που δημιουργεί σοφία, εξέλιξη θα κατακλύσει όλους τους ανθρώπους του πλανήτη, διότι όταν λέμε ότι τα κοιτάσματα πετρέλαια τελειώνουν στον πλανήτη, αυτό δημιουργεί φόβο, αυτό ανεβάζει τα συμφέροντα, αυτό ανεβάζει τις τιμές, αυτό δημιουργεί τους πολέμους κ.λ.π.. Όταν όμως με την εξέλιξη αποδειχθεί ότι σε όλη την κτίση υπάρχουν δισεκατομμύρια κοιτάσματα πετρελαίου, άπειρα κοιτάσματα πετρελαίου αυτό θα κάνει τους ανθρώπους να διαχειριστούν διαφορετικά τον κόσμο, αφού όλοι θα έχουν τα πάντα. Αδέλφια μου, σήμερα αποδεικνύουμε ότι όπως το πνεύμα μπορεί να δοθεί χωρίς μέτρο, έτσι και η ύλη και αυτή υπάρχει χωρίς μέτρο. Το ότι η Φωνή Θεού υπάρχει στον κόσμο έχει σκοπό να βοηθήσει αυτόν ώστε να δει την Δημιουργία αλλά και τον Θεό από μία άλλη οπτική γωνία η οποία θα κάνει τον κόσμο μας να συντονιστεί σε έναν καινούργιο τρόπο ζωής ο οποίος θα φέρει τον Χριστό. Ο Χριστός προέβη σε πολλές ενέργειες οι οποίες αποδεικνύουν την θεϊκή καταγωγή του ανθρώπου. Το εκούσιο πάθος του Χριστού είχε σκοπό να γκρεμίσει το κάθε πάθος αφού όταν αυτό φύγει τότε η δόξα του Πατέρα λαμβάνει χώρα στη ζωή μας και οι ευλογίες είναι πολύ περισσότερες απ’ ό,τι με το όποιο πάθος, τα οποία πάθη μας συντονίζουν να εξαρτόμαστε από αυτά. Γένοιτο αμήν.

Πάμε στο δεύτερο θέμα. Αυτό είναι ότι το εκούσιο πάθος του Χριστού νίκησε το πάθος ώστε να φανεί η δόξα του Θεού, το πνεύμα του Θεού, η αγάπη του Θεού. Γι’ αυτό χρειάζεται να μελετούμε τον Λόγο του Θεού καθ’ εκάστην ημέραν και να επενδύουμε σε αυτόν ψηφιδωτά. Όπως ο αρχιτέκτονας δημιουργεί ένα ψηφιδωτό έτσι κι εμείς να ψηλαφίσουμε τον Λόγο του Θεού όχι για να πούμε στους άλλους ότι εμείς είμαστε παιδιά του Θεού αλλά για να γίνουμε σύμμορφοι της δικής του δόξης και όποια και αν είναι η πτώση μας κάτω απ’ όλες τις συνθήκες να ξέρουμε ότι εν όσο ζούμε δεν έχουμε χάσει την αξία μας και ας τσαλακωθήκαμε μέσα από την άγνοια, τον φανατισμό, τον όποιο δογματισμό ή τον όποιον εγωισμό ή τα όποια εντάλματα των ανθρώπων. Εδώ θα αναφέρω ένα παράδειγμα που διάβασα σε μία σελίδα στο facebook που ένας αδελφός ανέβασε.

Ένας καθηγητής κρατούσε ένα χαρτονόμισμα των 500 Ευρώ στο χέρι του και ρώτησε τους μαθητές του: «Ποιος θέλει αυτό το χαρτονόμισμα των 500 Ευρώ;» Όλοι στην αίθουσα σήκωσαν πάνω το χέρι τους. Τότε ο καθηγητής το τσαλάκωσε και ξαναρώτησε... «Υπάρχει κάποιος που θέλει ακόμη αυτό το τσαλακωμένο χαρτονόμισμα;» Όλοι στην αίθουσα σήκωσαν πάλι το χέρι. Έπειτα έριξε το χαρτονόμισμα στο πάτωμα και άρχισε να το κλωτσά και να χοροπηδά πάνω του με τα λερωμένα παπούτσια του. Το μάζεψε από το πάτωμα τσαλακωμένο, λερωμένο, λασπωμένο και τους ξανάκανε την ίδια ερώτηση: «Ποιος θέλει αυτό το τσαλακωμένο, λερωμένο, λασπωμένο χαρτονόμισμα των 500 Ευρώ;» Όλοι ξανά στην αίθουσα σήκωσαν το χέρι πάνω. Φίλοι μου, τους είπε: «Σήμερα θα πάρετε ένα μεγάλο μάθημα». «Ό,τι και να έκανα στο χαρτονόμισμα εσείς πάλι το θέλατε γιατί δεν έχασε την αξία του. Ακόμη αξίζει 500 Ευρώ!!». Τι θέλω εγώ να πω με αυτό που διάβασα; Θέλω να πω ότι πολλές φορές στη ζωή μας και εμάς μας τσαλακώνουν, μας κτυπούν, μας ρίχνουν κάτω στο πάτωμα, μας ποδοπατούν… άνθρωποι και γεγονότα. Έτσι, πιστεύουμε πως πλέον δεν έχουμε καμία αξία… αλλά η πραγματική μας αξία δεν έχει αλλάξει στα μάτια αυτών που μας αγαπούν πραγματικά… και ο Ένας που μας αγαπά είναι ο Θεός, το απέδειξε, έγινε λύτρον αντί πολλών. Γι’ αυτό όλοι να γνωρίζουμε ότι ακόμη και τις ημέρες που δεν είμαστε στα καλύτερά μας, η αξία μας παραμένει η ίδια.

Αδέλφια μου, το εκούσιο πάθος του Χριστού μας νίκησε το πάθος, διότι καλό είναι και το όποιο πάθος αλλά δεν έχει μεγάλη ενέργεια αν δεν το ξεπεράσουμε ώστε να ενωθούμε με τον Θεό, αλλά και να μας ζωοποιήσει ώστε να κερδίσουμε από την νίκη την αιώνια δόξα που δημιουργεί το εκούσιο πάθος. Τι σημαίνει ότι το εκούσιο πάθος νίκησε το πάθος και έφερε την δόξα; Πάθος σημαίνει ότι θέλω να ζήσω αλλά όχι με τις προϋποθέσεις του Πατέρα – Θεού. Ο Χριστός ήθελε να ζήσει, όμως στον κήπο είπε εκείνο το άπειρο σε σοφία και δόξα που διαφύλαξαν οι αιώνες και γίνεται σήμερα για πολλούς κίνητρο ζωής και έχει ως εξής, ουχί καθώς εγώ θέλω Πάτερ αλλά καθώς εσύ. Όταν αυτό ακούστηκε μέσα στην Δημιουργία ακόμη και αυτή έκλινε γόνυ σε αυτόν τον άνθρωπο, γιατί για πρώτη φορά στον κόσμο ακούστηκε. Τι ήθελε ο Πατέρας; Ήθελε ο Υιός να δώσει τη ζωή του λύτρο αντί πολλών, ήθελε ο Υιός να νικήσει την δική του θέληση που καθόριζε τη ζωή με το να κερδίσει την αιώνια ζωή, την άφθαρτη ζωή, δηλαδή ο Χριστός θυσίασε τη ζωή που είχε και αμέσως την πήρε αιώνια ζωή. Σε εμάς αυτό πώς μπορεί να θεμελιωθεί στην συνείδησή μας ώστε να καταφέρουμε κι εμείς ο Πατέρας - Θεός να φωνάξει το, Ευ δούλε αγαθέ και πιστέ· εις τα ολίγα εστάθης πιστός, επί πολλών θέλω σε καταστήσει· είσελθε εις την χαράν του κυρίου σου; Πώς είναι δυνατόν οι ουρανοί να φωνάξουν για εμάς, Ούτος είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, εις τον οποίον ευηρεστήθην; Εδώ λοιπόν θα φανερώσουμε ένα άλλο στοιχείο που θα μας βοηθήσει να κάνουμε υπερβάσεις.

Αδέλφια μου κι εμείς θέλουμε να ζήσουμε όμως θέλουμε να ζήσουμε με τα πάθη, με τις αδυναμίες αλλά και τις αμαρτίες. Αν λοιπόν εκούσια μπούμε στο αγιαστήριο και θυσιάσουμε αυτή τη ζωή τότε θα κερδίσουμε μία άλλη ζωή η οποία μας καθιστά τέκνα Θεού. Δηλαδή δεν κάνουμε αμαρτία και κερδίζουμε τον αγιασμό, μαθαίνουμε να ζούμε με την εγκράτεια, με την νηστεία εκούσια και κερδίζουμε την ενεργοποίηση ενός σημείου του εγκεφάλου μας το οποίο καθορίζει τη ζωή και μας κάνει να τρεφόμαστε από την άμορφη ύλη. Είναι γραφικό, ουκ επ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος αλλ’ επί παντί ρήματι εκπορευομένω διά στόματος Θεού. Ένα άλλο είναι ότι νικάμε το πάθος που μας οδηγεί στην μέριμνα και αμέσως βρίσκουμε χρόνο να μεγαλώσουμε το πνεύμα του Θεού, στην συνέχεια μεριμνά ο Θεός για μας, ώστε να μας εξασφαλίσει ό,τι έχουμε χρεία. Είναι γραφικό, Εμβλέψατε εις τα πετεινά του ουρανού, ότι δεν σπείρουσιν, ουδέ θερίζουσιν, ουδέ συνάγουσιν εις αποθήκας και ο Πατήρ σας ο ουράνιος τρέφει αυτά· σεις δεν είσθε πολύ ανώτεροι αυτών; Στην συνέχεια θυσιάζουμε το πάθος της πολυλογίας. Σταματάμε δηλαδή να μιλάμε χωρίς λόγο και κερδίζουμε τη σιωπή. Η σιωπή έχει ασύλληπτες έννοιες. Εκούσια μπαίνουμε στην όποια διαδικασία και στην αντίπερα όχθη βρίσκουμε τον Θεό. Εάν ο άνθρωπος δεν μπει στην διαδικασία να ακονιστεί ώστε να ατροφήσουν τα πάθη του δεν μπορεί να υπερβεί εαυτόν και να γνωρίσει αυτό που υπάρχει στην αντίπερα όχθη, όπου εκεί βρίσκεται η δόξα του Θεού. Άλλο παράδειγμα: Μπαίνουμε εκούσια στην διαδικασία να φύγουμε από τον κόσμο ώστε να γνωρίσουμε τον Τριαδικό Θεό και τον δικό του πολιτισμό. Άλλο παράδειγμα, θυσιάζουμε το πάθος της φιλαργυρίας η οποία είναι ρίζα όλων των κακών και αμέσως κερδίζουμε την άπειρη δόξα της προσφοράς. Αυτή μας καθιστά δίκαιους στον Θεό αλλά και άτομα με θεϊκή καταγωγή. Αν ένας δεν θέλει να μπει στην διαδικασία αυτή, τότε θα ζήσει την χαρά του όποιου πάθους όμως δεν θα γνωρίσει την δόξα που κρύβεται πίσω από το κάθε πάθος με την νίκη. Στην Αποκάλυψη αναφέρει, Εις τον νικώντα θέλω δώσει εις αυτόν να φάγη εκ του ξύλου της ζωής. Υπάρχει φυσικά και ένας άλλος δρόμος για τα παιδιά του Θεού, αυτός είναι ζεις με τα πάθη, οδηγείσαι σε αδιέξοδο και μετά οδηγείσαι στην μετάνοια, στην αναγέννηση, στην θέωση. Ο Χριστός είπε στον απόστολο Παύλο, η δύναμίς μου εν αδυναμία δεικνύεται τελεία. Η αδυναμία αυτή μας φέρνει σε δόξα. Εύχομαι όλοι να επιλέξουμε τον πρώτο δρόμο που έχει ως εξής, το εκούσιο πάθος νικά το όποιο πάθος. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Με αγάπη Χριστού, ο υπηρέτης Θεού και ανθρώπου, Θωμάς