Η ΣΟΦΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Αδέλφια μου η σημερινή ολέθρια κατάσταση της ηθικής
αλλά και πνευματικής πτώσης του ανθρώπου και γενικότερα όλων των λαών της Γης
πάνω στις αρχές του Θεού, στον νόμο του Θεού, στην αγάπη, στις μεταξύ μας
σχέσεις, αν συνεχιστεί με τον τρόπο που υφίσταται σήμερα θα οδηγήσει το
ανθρώπινο γένος σε αδιέξοδο, μάλιστα το παράδειγμα όσων αποφεύγουν την αγάπη
και επενδύουν τη ζωή τους στα χρήματα, στα συμφέροντα, στις προσωπικές
επιδιώξεις αλλά και σε έναν Θεό της Παλαιάς Διαθήκης, θα παρουσιάζει πολλά
ευτράπελα στη ζωή τους, τα οποία θα δημιουργούν πάντα πολύ πόνο στη δική τους
ζωή, αλλά και πόνο θα δημιουργούν στους ανθρώπους που συμμετέχουν στη ζωή τους
ή στις μεταξύ τους σχέσεις με άλλους ανθρώπους ειδικά όταν υφίσταται και
εξουσία. Αν συνεχιστεί η εωσφορική σημερινή συμπεριφορά που έχουμε, τότε αυτή
θα μας οδηγήσει σε αδιέξοδα πολλά τα οποία δεν θα έχουν γίνει ποτέ ξανά απ’
αρχής της Δημιουργίας, όμως παρόλο την όποια αρνητική κατάσταση εμείς ελπίζουμε
και ο λόγος που το λέω είναι διότι ο Θεός μας καλεί για πνευματική ανασύνταξη
ώστε να μην χαθεί η αγάπη πάνω από τον πλανήτη, όχι η προσωπική αγάπη που
ζητάει ανταπόδοση «σου δίνω, μου δίνεις» αλλά η αγάπη του Χριστού η οποία είναι
καθολική και στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο ακόμη και εχθρό. Όταν ο
άνθρωπος αγαπά έτσι όπως το διατυπώνει ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος
τότε γίνεται όμοιος του Θεού – ομοιάζει του Θεού. Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι
βγάλαμε την αγάπη του Χριστού από τη ζωή μας και την φτιάξαμε αγάπη στα δικά
μας μέτρα, ειδικότερα εμείς οι χριστιανοί οι οποίοι θα έπρεπε να είμαστε
παράδειγμα προς μίμηση για όλα τα έθνη, αφού καυχόμαστε ότι έχουμε τον αληθινό
Θεό και έχουμε τον αληθινό Θεό, αφού καυχόμαστε ότι είμαστε Ορθόδοξοι. Εμείς οι
Έλληνες θα έπρεπε να μην φτιάχνουμε Θεό στα δικά μας μέτρα και σταθμά αλλά έναν
Θεό της Γραφής γεμάτο με σοφία η οποία να εκδηλώνεται με πραγματική αγάπη στις
μεταξύ μας σχέσεις, ώστε όλοι μας να έχουμε ζωή Χριστού η οποία να είναι γεμάτη
με καρπούς, με χαρίσματα, με σημεία, με ιδιότητες Θεού. Μόνο αδέλφια μου με
Χριστό μπορεί να γίνει η ζωή μας όχι απλώς πολύ ευλογημένη αλλά υπέρ
ευλογημένη, να γίνει όχι απλώς χαρούμενη αλλά ανεκλάλητα χαρούμενη, να γίνει
όχι απλώς ζωή πραγματική αλλά άφθαρτη ζωή, η οποία άφθαρτη ζωή είναι επαγγελία
και μπορεί και αυτή να μας δοθεί όταν εισέλθουμε στο αγιαστήριο ώστε με την
υγιαίνουσα διδασκαλία να συντελεστεί μεταστοιχείωση στο βιολογικό μας σώμα,
αφού σε αυτό θα δημιουργήσουμε το νου του Χριστού.
Δεν μπορεί κάποιος να έχει δημιουργήσει το νου του
Χριστού και να υπόκειται στη φθορά, στο θάνατο, στην αμαρτία. Όλα μπορεί ο
άνθρωπος να τα νικήσει και όλες οι βιοχημικές διεργασίες του εγκεφάλου και του
σώματός του μπορούν να αλλάξουν όταν αλλάξει τρόπο ζωής και τρόπο σκέψης και
υιοθετήσει την υγιαίνουσα διδασκαλία που υφίσταται στο Ευαγγέλιο του Χριστού.
Αδέλφια μου, το ότι ο χριστιανικός κόσμος δεν ζει ακόμα με την αγάπη του
Χριστού είναι εμφανές, αφού τα συμφέροντα είναι αυτά που τον έβγαλαν από τις
αρχές του Θεού. Έτσι όλοι οι Χριστιανοί στηρίζουν τη ζωή τους στα χρήματα και
στα φάρμακα. Αυτή είναι δυστυχώς η μόνη αλήθεια. Δεν στηρίζουμε τη ζωή μας στον
Χριστό και εξαρτόμαστε από άλλους μηχανισμούς οι οποίοι αν καταρρεύσουν θα
καταρρεύσει και η ζωή μας και η ειρήνη και η υγεία και η συνοχή. Δυστυχώς
έφτασαν τα συμφέροντα στις μεταξύ σχέσεις των ανθρώπων σε σημείο ώστε ο τρόπος
ζωής τους αλλά και γενικότερα όλων των λαών της Γης να έχει επηρεάσει και τον
ελληνικό λαό, τον ελληνικό πολιτισμό, να έχει επηρεάσει το ελληνικό πνεύμα. Και
μιλώ για τον ελληνικό λαό διότι πιστεύω ότι είναι υπεύθυνος για την κατάσταση
αυτή που σήμερα υπάρχει στη δική μας ζωή αλλά και στη ζωή όλων των εθνών, διότι
θα έπρεπε όλος ο πλανήτης να τρέφονταν πνευματικά απ’ αυτόν τον λαό και ο λόγος
διότι ο Θεός τον εμπιστεύθηκε, του έδωσε δύο μεγάλες εξουσίες να διαχειρίζεται.
Η πρώτη είναι ότι ο Θεός του έδωσε τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό των στωικών
και λοιπών φιλοσόφων, όχι για να πουλάει πνεύμα αλλά για να τον εφαρμόζει και
να τον θέτει στη ζωή του και δεύτερον, το βασικότερο όλων, ο Θεός του εμπιστεύθηκε
και τον δικό του πνευματικό πολιτισμό που λέγεται ελληνοχριστιανικός
πολιτισμός, ο οποίος έχει σαν βάση το Ευαγγέλιο του Χριστού που εγράφη στην
Ελληνική γλώσσα. Αφού όμως οι Έλληνες ακόμα αδιαφορούν στο Ευαγγέλιο του
Χριστού, η λογική των εθνών η οποία στηρίζεται στα χρήματα επηρέασε και τον
ελληνικό λαό – τον Ορθόδοξο λαό ο οποίος ξέχασε την αγάπη του Χριστού, ξέχασε
ότι είναι υπεύθυνος απέναντι στις αρχές του Θεού ώστε να είναι παράδειγμα προς
μίμηση για όλους του λαούς της Γης. Δυστυχώς και η Ελλάδα είναι εγκλωβισμένη
στις λογικές του χρηματοοικονομικού συστήματος το οποίο έδεσε όλους τους
ανθρώπους στον πλανήτη με την δική του λογική.
Αδέλφια μου, ας ανασυνταχτούμε πνευματικά και να μην
ξεχνάμε ότι είμαστε Έλληνες, είμαστε ο λαός που ο Θεός μιλά την γλώσσα μας, την
οποίαν χρησιμοποιεί ώστε να γίνει γνωστό το Ευαγγέλιο της βασιλείας, να γίνουν
γνωστές οι προθέσεις του. Αν εμείς δεν καταλάβουμε το Ευαγγέλιο το οποίο εγράφη
στην ελληνική γλώσσα πώς είναι δυνατόν να το καταλάβουν τα έθνη; Δημιουργούμε
τύπους εμείς, τύπους και τα έθνη, δόγματα εμείς, δόγματα και τα έθνη, διάφορες
εκκλησίες οι οποίες είναι διαχωρισμένες στο όνομα του Χριστού εμείς, το ίδιο
και τα έθνη, φανατισμούς εμείς, φανατισμούς και τα έθνη. Δεν είναι όμως αυτό το
θέλημα του Θεού. Αδέλφια μου, ο κάθε Έλληνας καλείται να εμπεδώσει και να
παρουσιάσει πρώτα ο ίδιος τον Θεό στη ζωή του, ώστε η αγάπη να γίνει καθολική
σε όλους τους τομείς της ζωής για όλους τους Έλληνες. Αυτή είναι και η αποστολή
μας! Λέμε ότι είμαστε Χριστιανοί και καυχόμαστε για το δόγμα μας. Ποια η
διαφορά μας όμως από τους άλλους λαούς; Αν αδιαφορήσουμε όλοι εμείς οι Έλληνες
τότε θα πέσουμε σε πολλές παγίδες, αφού θα οδηγούμαστε συνέχεια δυστυχώς σε μία
πορεία εκτός ελέγχου, η οποία θα μετατρέπεται σιγά – σιγά σε ολέθρια κατάσταση.
Γι’ αυτό σήμερα που έχουμε καιρό ας μαζέψουμε αμάραντο θησαυρό, διότι αν δεν
προσέξουμε ώστε να γυρίσουμε πάλι στις αρχές του Θεού – συνειδητές αρχές, οι
συνέπειες θα είναι τραγικές για όλους μας. Εύχομαι, αδέλφια μου, να γίνει
κατανοητή η αποστολή μας ώστε να πάρουμε θέση ευθύνης απέναντι στην Δημιουργία,
στον Πατέρα – Θεό, στην θυσία του Χριστού. Κατόπιν είναι σίγουρο ότι ο Θεός θα
μας ελεήσει ώστε όλοι να επιστρέψουμε συνειδητά στις αρχές του Θεού και είναι
σίγουρο ότι θα προπορεύεται στη ζωή μας, στους αγώνες μας, στην εξέλιξή μας.
Όλοι μας πρέπει να επιστρέψουμε συνειδητά στις αρχές του Θεού. Δεν φτάνει να
πηγαίνουμε μόνο στην εκκλησία, χρειάζεται να δημιουργήσουμε το νου του Χριστού,
χρειάζεται να παρουσιάσουμε αγάπη.
Αδέλφια μου, τα έθνη δεν γνωρίζουν την αξία του
Ευαγγελίου διότι αν την γνώριζαν ο κόσμος θα μύριζε αγάπη. Εμείς όμως
γνωρίζουμε ότι ο Θεός είναι αγάπη και πρέπει να γίνουμε κι εμείς. Αδέλφια μου,
ας σταματήσει η λογική του κόσμου να μας επηρεάζει, διότι μας επηρεάζει, όλοι το
βλέπουμε, σε τέτοιο σημείο ώστε ο πολιτισμός των εθνών ο οποίος στηρίζεται στο
χρηματοοικονομικό σύστημα, αφού συνέχεια όλες οι συζητήσεις είναι γύρω απ’
αυτό, μάλιστα αυτό επηρέασε και τη ζωή όλων των Ελλήνων, ώστε να είναι η ζωή
μας γύρω απ’ αυτό το χρήμα, πόσα πήρες, πόσα έδωσες. Με αυτόν τον τρόπο
αναπτύσσεται και στη ζωή μας (στη ζωή των Ελλήνων) η μωρία του μεταπτωτικού
κόσμου, η οποία όπως είπα στηρίζεται στα χρήματα και δυστυχώς στη λογική αυτού
η οποία χτίζεται σε εξωγραφικούς παράγοντες όπως εντάλματα ανθρώπων, πάθη,
αδυναμίες, πονηρίες, όπλα, εγωισμοί, συμφέροντα, τα οποία χρήματα όταν
εκλείψουν μπορούν να δημιουργήσουν και να καταλήξουν τον κόσμο να ζει
πυρίκαυστα κάτω από πολύ επώδυνες καταστάσεις. Όλα αυτά αδέλφια μου μας
παροτρύνουν ακόμη να επιδιώκουμε τη ζωή, τη χαρά, την αγάπη μέσα και μόνο από
το υλικό στοιχείο και μέσα από την αμαρτία η οποία από παιδικής ηλικίας είναι
συνυφασμένη δυστυχώς με τη ζωή μας, σε σημείο να μην δυνάμεθα να επενδύσουμε
στο πνευματικό στοιχείο το οποίο βρίσκεται μέσα στον Λόγο του Θεού. Όταν λέμε
αμαρτία δεν εννοούμε ότι κάποιος σκότωσε κάποιον ή έκανε κάποιο έγκλημα ή κάτι
μεγάλο αλλά εννοούμε τις μικρές αλώπεκες οι οποίες κατατρώγουν τον αμπελώνα εν
αγνοία του αμπελουργού και αυτές είναι το ψέμα, ο εγωισμός, ο θυμός, η κρίση, η
επίκριση, η καταλαλιά, το συμφέρον, η αγάπη μόνο στα οικεία πρόσωπα. Όλα αυτά
σιγά – σιγά μας βγάζουν έξω από τα πλαίσια του νόμου του Θεού και της αλήθειας.
Μάλιστα είναι τόσο έκδηλη η παρουσία αυτών των στοιχείων στη ζωή των ανθρώπων που
μας έχουν επηρεάσει όλους τους Έλληνες και σαν έθνος, αφού οι πολιτικοί
άρχοντες και οι θρησκευτικοί άρχοντες σκέφτονται όλοι τα χρήματα και όλη την
ώρα κρίνουν ο ένας τον άλλον. Και αυτό το κάνουν διότι τάχα πιστεύουν ότι με
αυτό τον τρόπο θα βοηθήσουν τον λαό ή το έθνος, ο οποίος λαός πάντα υποφέρει
ενώ η πραγματικότητα είναι ότι ενδιαφέρονται μόνο για τα προσωπικά τους
συμφέροντα και ελάχιστα για τον λαό που τους εμπιστεύθηκε ο Πατέρας – Θεός.
Διότι αν ενδιαφέρονταν για τον λαό θα ήτα όλοι ενωμένοι, μια ψυχή, μια καρδιά
και θα κοίταζαν το κοινό συμφέρον και όχι το ατομικό τους. Σε αυτό σίγουρα
φταίμε και όλοι εμείς διότι εγκαταλείψαμε τις αρχές του Θεού και ζητάμε άνθρωπο
να μας οδηγήσει στην ελευθερία, στη ζωή, στη χαρά. Ζητάμε δηλαδή να έχουμε είτε
πνευματικό οδηγό, είτε πολιτικό ενώ θα έπρεπε όλοι μας να έχουμε οδηγό τον
Χριστό, όλοι μας θα έπρεπε να είμαστε διδακτοί Θεού και η αγάπη του Θεού να
είναι αυτή η οποία να ενώνει την χώρα μας από την μία άκρη στην άλλη και στην
συνέχεια αυτή η αγάπη να γίνει παράδειγμα για όλα τα έθνη της γης. Είναι πιο
ισχυρή η αγάπη από τον πιο ισχυρό στρατό. Νίκα το κακό με το καλό. Δυστυχώς δεν
καταλάβαμε την αξία της και φύγαμε τόσο πολύ αφού μας έχει επηρεάσει όλους τους
Έλληνες η ζωή των εθνών ώστε να έχουμε εγκαταλείψει σήμερα την σοφία του Θεού
που εμπεριέχει την ανυπόκριτη αγάπη. Η ανυπόκριτη αγάπη είναι υπερέχουσα οδός
την οποία ο απόστολος Παύλος όταν την συνέλαβε την παρουσίασε με θαυμασμό. Οι
αιώνες θαυμάζουν τον τρόπο που ο απόστολος Παύλος ανέλυσε την αγάπη. Ο Χριστός
την παρουσίασε με την ίδια του τη ζωή «λοιδορούμενος
ουκ αντελοιδόρει, πάσχων ουκ ηπείλει» καθώς «ουκ ήλθεν διακονηθήναι αλλά διακονήσαι και δούναι την ψυχήν αυτού
λύτρον αντί πολλών». Έτσι μιμηθήκαμε τα έθνη και την λογική αυτών. Και
μιλώ για τον ελληνικό λαό, διότι αδέλφια μου είτε το θέλουμε, είτε όχι στον
πνευματικό τομέα ο ελληνικός λαός είναι ο περιούσιος λαός του Θεού και τούτο
αποδεικνύεται διότι έχει αιώνια την παρακαταθήκη και την κληρονομιά εις το να
διαφωτίζει διά της πνευματικής ισχύος του όλους τους λαούς της γης προς μίαν
ουρανόδρομη πνευματική πορεία, η οποία δύναται να εξασφαλίσει σε όλους τους
λαούς της γης πραγματική πρόοδο και ευημερία εις όλους τους πνευματικούς αλλά
και υλικούς τομείς, όταν όμως δουν εφαρμοσμένη την λογική του Χριστού στη ζωή
των Ελλήνων. Έχει αποδειχθεί ότι ο αρχαίος πολιτισμός των Στωικών Φιλοσόφων και
λοιπών φιλοσόφων, καθώς και ο Ελληνοχριστιανικός πολιτισμός είναι μοναδικός,
διότι είναι διαποτισμένοι και οι δύο πολιτισμοί από την σοφία του Θεού και
έχουν στους κόλπους τους ρύσεις άφθαρτες και αιώνιες. Αν διαβάσει ένας άνθρωπος
όλη την σοφία των Ελλήνων σε όλα τα επίπεδα του πνεύματος, μόνο τότε θα
καταλάβει γιατί μιλάμε, όμως έτσι όπως κάναμε τη ζωή μας που να βρεθεί χρόνος.
Ακόμα και σαν χριστιανικό έθνος είμαστε χωρισμένοι παρουσιάζοντας συνέχεια
κρίσεις, επικρίσεις και καταλαλιές. Που έχει ακουστεί οι χριστιανοί να
δογματίζουν τον Θεό της αγάπης, η οποία αγάπη όλα τα δέχεται και να μαλώνουν
μεταξύ τους ενώ όλοι στηρίζουν τη ζωή τους στα εντάλματα, στα χρήματα, στα
συμφέροντα και τελευταία στα φάρμακα. Για ποιο λόγο ο εγωισμός να είναι πάντα
στη ζωή των χριστιανών, αφού κανένας δεν τηρεί τον νόμο της αγάπης ως προς τον
Θεό, αλλά και ως προς τον αδελφό ως εαυτόν. Αδέλφια μου, ας αγαπήσουμε τον Θεό
διότι έχει αποδειχτεί και αναγνωριστεί απ’ όλους ότι ο πολιτισμός των Ελλήνων
είναι σεβαστός από όλους τους λαούς της γης ως ο μεγαλύτερος πολιτισμός. Είναι
αδέλφια μου ο ελληνικός πολιτισμός ο πλέον ιδανικός πολιτισμός μέσα στις
κοινωνίες των ανθρώπων τις οποίες δύναται και μπορεί η σοφία του Θεού που τον
διακατέχει να αρμόζει μόνο εις προηγμένους λαούς. Τον οποίον πολιτισμό σήμερα
πολλοί άλλοι λαοί τον έχουν συλλάβει, τον έχουν
κάνει σύνταγμα του έθνους τους (πολίτευμα της
Δημοκρατίας) αλλά και τον αναπτύσσουν στα επιμορφωτικά κέντρα όλου του κόσμου
όπως Πανεπιστήμια, σχολεία κ.λ.π.. Όλα αυτά τα έθνη δέχτηκαν τον πολιτισμό των
αρχαίων Ελλήνων, όμως ακόμα δεν δέχτηκαν τον Ελληνοχριστιανικό πολιτισμό (Καινή
Διαθήκη) και ο λόγος διότι δεν τον κάναμε ακόμα εμείς οι Έλληνες τρόπο ζωής
στις μεταξύ μας σχέσεις, αλλά πέσαμε στην παγίδα να τον κάνουμε δόγμα,
θρησκεία, εντάλματα ανθρώπων, φυσική συνέπεια να φανατιζόμαστε με την θρησκεία
αλλά όχι με την αγάπη, να φανατιζόμαστε με την κρίση και όχι με το μην κρίνετε
ίνα μην κριθήτε. Ο λόγος που πρέπει να γίνουμε αγάπη είναι διότι απλά ο Χριστός
της Γραφής παρουσιάζεται με την αγάπη η οποία μας καλεί να έχουμε τα πάντα
κοινά, μας καλεί να έχουμε σαν αρχή όλοι οι Έλληνες την λογική του Θεού η οποία
είναι η προσφορά «το περίσσευμα του ενός να εισέρχεται στη ζωή του άλλου». Αν
εμείς το βάλουμε αυτό στη ζωή μας τότε και τα έθνη θα μπορούν να θαυμάσουν την
αγάπη μεταξύ μας και έτσι θα γίνουμε παράδειγμα προς μίμηση. Θα δοξάσουμε τον
Θεό σε μεγάλη ακτίνα δράσης, διότι η αγάπη χωρίς όπλα και χρήματα σαρώνει έθνη.
Η σοφία του Θεού μπορεί να σαρώσει και να καθηλώσει όλα τα έθνη όχι με
τον λόγο και τον αντίλογο, όχι με την δράση και την αντίδραση αλλά με το πνεύμα
της αγάπης. Δυστυχώς όμως αν και παρήλθαν 2000
χρόνια ακόμα δεν το καταφέραμε, δεν καταλάβαμε ότι ο Θεός μας έχει δώσει μία
μεγάλη ευθύνη, δεν εννοήσαμε ότι είμαστε διαχειριστές του κόσμου εφαρμόζοντας
την αγάπη. Όλα τα έθνη βλέπουν σήμερα ότι η ζωή των Ελλήνων δεν είναι
αγιοπνευματική αλλά συμφεροντολογική, μάλιστα σήμερα με την κρίση που έχουμε
στον ελλαδικό χώρο αντί όλοι μαζί να είμαστε ενωμένοι και να γίνουμε με την
αγάπη του Χριστού ένα φως εθνών, ειδικά οι υπεύθυνοι της χώρας, πολιτικοί -
θρησκευτικοί ηγέτες, καθώς και όλοι οι πλούσιοι αυτής της χώρας, αλλά και ο
λαός, όλοι μαζί εμείς ακόμα και σήμερα κοιτάμε το προσωπικό συμφέρον
αδιαφορώντας για το γενικό καλό το οποίο συγκλίνει όπως είπα το περίσσευμα του
ενός να μεταβαίνει στο υστέρημα του άλλου. Ας φανταστούμε όλοι οι Έλληνες αν
είχαμε αναγεννηθεί εν Κυρίω να βάζαμε όλα τα χρήματα που έχουμε σε ένα μεγάλο
τραπέζι, πλούσιοι και φτωχοί, όπως ήταν οι πρώτοι χριστιανοί οι οποίοι είχαν τα
πάντα κοινά και τους οποίους θαυμάζουμε αλλά δεν θέλουμε να τους ομοιάσουμε,
δεν θα μπορούσαμε να πληρώσουμε όλα τα χρέη της χώρας μας και με την
καλλιέργεια της γης δεν θα είχαμε τα πάντα; Μάλιστα αυτό δεν θα έκανε όλον τον
κόσμο να μιλά για την Ελλάδα, για τον ελληνοχριστιανικό πολιτισμό και όχι όπως
σήμερα όπου η Ελλάδα εξαρτάται από τα έθνη και όλοι την ταλαιπωρούν, την
εμπαίζουν και χρησιμοποιούν αυτή στα δικά τους μέτρα και σταθμά, να την έχουν
μάλιστα παράδειγμα προς αποφυγή ώστε να οδηγείται η χώρα μας με τον εγωισμό μας
σε αδιέξοδο. Αν όμως ενεργούσαμε με την αγάπη του Χριστού, δεν θα ήταν η χώρα
μας ένα μεγάλο παράδειγμα αγάπης στον Θεό, στον αδελφό αλλά και σε όλα τα έθνη;
Δεν θα ήταν η χώρα μας ένα παράδειγμα που θα έκανε όλους τους λαούς να
υποκλιθούν στον Θεό της αγάπης, στον Χριστό, στο Άγιο Ευαγγέλιό του; Το
επικίνδυνο όλων είναι ότι βλέπουμε πολλές φορές και ομολογίες πνευματικών ανθρώπων
οι οποίοι διοικούν το όποιο μοναστήρι ή την όποια εκκλησία να λένε δημόσια ότι
εμείς έχουμε φροντίσει ώστε τα χρόνια του αντιχρίστου ή όταν γίνει πόλεμος να
έχουμε φαγητό. Αυτό αδέλφια μου δεν είναι θέλημα Θεού. Θέλημα Θεού είναι όλοι
να γίνουμε φως εθνών με την αγάπη. Όλοι μαζί να δουλέψουμε για την αγάπη. Η
αγάπη είναι η πιο εξελιγμένη, ισχυρή θερμοπυρηνική, ατομική βόμβα. Αν την
καταλάβει και την παρουσιάσει ένα έθνος, τότε αυτό το
έθνος θα γίνει παράδειγμα προς μίμηση. Είναι γραφικό πως η αγάπη καταργεί τις
όποιες αρνητικές προφητείες που επανειλημμένα λέγονται στη χώρα μας διότι
κάποιοι αντί να εφαρμόσουν την αγάπη τους αρέσει να κινδυνολογούν και να λένε
ότι έρχεται η καταστροφή, η Ελλάδα θα υποστεί αυτό αλλά μετά θα γίνει μία
ένδοξη χώρα κ.λ.π.. Η αγάπη ακόμη αδέλφια μου καταργεί τις θρησκείες, καταργεί
τα έθνη, καταργεί την αμαρτία, καταργεί ως αποκορύφωμα ακόμα και το θάνατο και
γίνεται η αγάπη του Χριστού πόλος έλξης να κατέβει ο Χριστός στη γη και να
ιδρύσει την βασιλεία του. Είναι γραφικό, Άνδρες
Γαλιλαίοι, τι ίστασθε εμβλέποντες εις τον ουρανόν; ούτος ο Ιησούς, όστις
ανελήφθη αφ' υμών εις τον ουρανόν, θέλει ελθεί ούτω καθ' ον τρόπον είδετε αυτόν
πορευόμενον εις τον ουρανόν (Πράξ.1:11). Μπορεί σήμερα ο Χριστός να
έρθει στη γη να ιδρύσει τη βασιλεία του; Σε ποιον να μιλήσει! Χρειάζεται πρώτα
εμείς να μιλήσουμε μέσα από το Ευαγγέλιο του Χριστού ο ένας στον άλλον, ώστε να
υπηρετήσουμε την αγάπη, τη ζωή, την αναμαρτησία, τον αγιασμό. Μακάρι όλα αυτά
να τα συλλάβουμε όλοι μας διότι αυτό είναι το θέλημα του Θεού. Μακάρι να
συλλάβουμε και τους δύο πολιτισμούς που έχουμε εδώ στον ελλαδικό χώρο και να
τους βάλουμε στη ζωή μας πρώτα εμείς ώστε στην συνέχεια να μιμηθούν εμάς και
όλα τα έθνη. Με αυτή την αγάπη του Χριστού θα κάνουμε τον Θεό περήφανο και οι
χριστιανοί της Ελλάδας θα γίνουν φως εθνών. Αν το κάναμε αυτό και ήμασταν
ενωμένοι με κοινό ταμείο, αμέσως όλοι αυτοί οι οποίοι διχάζουν σήμερα τον κόσμο
δεν θα ένιωθαν και αυτοί κάποια ταπείνωση, ενώ σήμερα γνωρίζοντας τα έθνη ότι
δεν εφαρμόζουμε τίποτα μας πιέζουν συνέχεια και μας ταπεινώνουν κάθε μέρα. Και
αυτό πάντα θα συνεχίζεται διότι προβαίνουμε οι Έλληνες σε διαπραγματεύσεις τι
θα μου δώσεις, τι θα σου δώσω, ποιος θα γελάσει τον άλλον.
Αδέλφια μου έχουμε ανάγκη ως Έλληνες να παρουσιάζουμε
αυτές τις μικρότητες; Μήπως ήλθε η ώρα να γίνουμε παράδειγμα; Διότι ακόμα και η
κρίση που τώρα 4 με 5 χρόνια χτύπησε την χώρα μας, ακόμα και η στέρηση μήπως
αυτόν τον σκοπό έχει, να γίνουμε αγάπη; Μήπως ο Θεός μας έδωσε πολλά και δεν τα
έχουμε εκτιμήσει; Μήπως χρειάζεται να δείξουμε αγάπη μεταξύ μας ώστε στη
συνέχεια να γίνουμε φως εθνών, λαός Θεού, ιεράτευμα Θεού, Όρος Άγιο ώστε και
όλα τα έθνη να μιλάνε για μας και να θέλουν να μας μιμηθούν; Δεν μπορώ να το
καταλάβω! Τόσο δύσκολο είναι να γίνουμε οι Έλληνες αγάπη; Τόσο δύσκολο είναι να
ακολουθήσουμε την λογική του Χριστού μας, τον οποίον
έχουμε ψηλά στην συνείδησή μας και στη ζωή μας;
Τόση μεγάλη πτώση έχουμε που δεν μπορούμε να κάνουμε το θέλημα του Θεού;
Αδέλφια μου, αν εμείς δεν συνέλθουμε μην περιμένουμε προκοπή από τα άλλα έθνη,
διότι αν δεν βάλουμε σήμερα τον Χριστό στη ζωή μας και δεν γίνουμε αγάπη η
πτώση μας θα φέρει τον αντίχριστο και αυτός θα μας τα πάρει όλα, ούτε ψωμί δεν
θα έχουμε και θα δουλεύουμε μέρα – νύχτα χωρίς κανένα νόημα και ο λόγος όπως
είπα διότι κι εμείς σκεφτόμαστε όπως τα έθνη. Χρήματα, επενδύσεις, συμφέροντα.
Όλα θα γίνουν μηδέν, αυτό θα είναι το αποτέλεσμα αν συνεχίσουμε να ζούμε μακριά
από τις αρχές του Ευαγγελίου του Χριστού. Αδέλφια μου, αυτό μας αξίζει ως
Έλληνες; Να σερνόμαστε πίσω από έμπορους ψυχών, από ανθρώπους που έχουν άγνοια
της λογικής του Χριστού; Φυσικά όχι! Μπορούμε, αν θέλουμε, να σηκώσουμε το
ανάστημά μας με την αγάπη του Χριστού. Αυτή θα πρέπει να είναι η αποστολή μας
από σήμερα αλλά και στο μέλλον ως έθνος, η οποία αποστολή ήρθε το πλήρωμα του
χρόνου να την κάνουμε πράξη. Ακόμα, αδέλφια μου, μην ξεχνάμε ότι το ιδιαίτερο
όλων πέραν της σοφίας των αρχαίων Ελλήνων Φιλοσόφων, η οποία παρέχει μέχρι και
σήμερα το ιδανικότερο πολίτευμα στον κόσμο που είναι η Δημοκρατία, υπάρχει στον
ελληνικό χώρο το σημαντικότερο πάντων στοιχείο – αγαθό – δώρο του Θεού, το
Ευαγγέλιο του Χριστού. Αυτό δεν είναι άλλο από τον πνευματικό πλούτο του Θεού,
που εγράφη στην Ελληνική γλώσσα. Όλοι ξέρουμε την Καινή Διαθήκη. Αυτή η Καινή
Διαθήκη είναι αδέλφια μου εν ολίγοις η σοφία του Θεού και μπορεί να γίνει και η
σοφία όλων των Ελλήνων, η οποία σοφία του Θεού είναι το απαύγασμα της δόξης του
Θεού, είναι η σοφία του Θεού η άνωθεν σοφία που σήμερα βρίσκεται εις το κέντρο
του κόσμου και χώρο της Γης, στην Ελλάδα, ώστε μέσω των Ελλήνων να γίνει η
σωστή διαχείριση της πνευματικής περιουσίας του Θεού, όπου στην συνέχεια να
πλουτίσει και όλον τον κόσμο. Μετέπειτα διά Πνεύματος Αγίου μέσα από σκεύη
εκλογής να μεταλαμπαδευτεί η σοφία του Θεού εις όλον τον κόσμο. Ο τρόπος για να
επιτευχθεί αυτό το μέγα εγχείρημα είναι να εννοήσουμε τον νέο τρόπο ζωής που
εκδηλώνει ο Πατέρας – Θεός διά του Ευαγγελίου εις ημάς. Η αναγέννηση και η
επανένταξη αδέλφια μου του ελληνικού λαού – όλων ημών στις αρχές του Αγίου Θεού
μας όσο και αν αυτό μας εκπλήσσει απλά ξεκίνησε. Ο λόγος διότι γίνεται σήμερα
μέσω της Φωνής Θεού πνευματικό κάλεσμα όλων των ανθρώπων εκείνων που
συλλαμβάνουν το θέλημα του Θεού. Ο τρόπος; Ένας! Αυτός είναι να εισέλθουμε όλοι
εμείς στο αγιαστήριο ώστε να εμφανιστεί το στράτευμα του Θεού στη γη. Δεν αρκεί
μόνο κάθε Κυριακή να πηγαίνουμε στην εκκλησία ή να συμμετέχουμε μία ώρα σε μια
πνευματική παρέα, διότι παρόλο που το κάνουμε αυτό ο νους μας μπορεί να είναι
σαρκικός, αφού διεργάζεται τα πάντα όπως και οι άλλοι άνθρωποι που δεν μετέχουν
σε αυτές τις δραστηριότητες. Χρειάζεται λοιπόν αλλαγή κι εμείς συστήνουμε το
αγιαστήριο. Όλοι πρέπει να φτιάξουμε αγιαστήριο στο σπίτι μας και να μελετούμε
τον Λόγο του Θεού ώστε να δημιουργήσουμε το νου του Χριστού και αφού συλλάβουμε
την αξία του Ευαγγελίου να βγούμε έξω και να αγκαλιάσουμε ο ένας τον άλλον και
να μεταλαμπαδεύσουμε αυτήν την αγάπη του Χριστού προς όλους τους λαούς. Όλοι οι
Έλληνες θα πρέπει να κάνουν μοναστήρια τα σπίτια τους και να μελετούν την Αγία
Γραφή. Μόνο έτσι θα γίνουμε ο λαός του Θεού.
Αδέλφια μου, η Φωνή Θεού κάνει σήμερα κάλεσμα
πνευματικό προς αναγέννηση και επίτευξη στόχων γραφικών, οι οποίοι αν και
παρήλθαν δύο χιλιάδες χρόνια που ειπώθηκαν από τον ίδιο τον Θεό δεν έγιναν
ακόμα κατανοητοί και ο λόγος διότι έπρεπε να έλθει το πλήρωμα του χρόνου. Η
Φωνή Θεού δημιουργήθηκε άνωθεν παραχώρηση Θεού με στόχο και σκοπό ώστε να
συμπληρώσει πνευματικά ελλείποντα μέσω της υγιαίνουσας διδασκαλίας σε όλους
τους ανθρώπους και τους λαούς της γης. Μερικά από αυτά είναι, πρώτον, ότι
πρέπει να πιστέψουμε στη ζωή και να καταργήσουμε τον θάνατο. Ο θάνατος δεν
είναι θέλημα Θεού αλλά τον έφερε η αμαρτία, πρέπει να γυρίσουμε στην αρχική μας
κοιτίδα, πρέπει να επιλέξουμε τον αγιασμό ώστε να αλλάξουν οι βιοχημικές
διεργασίες του εγκεφάλου μας και να γίνει το σώμα μας ναός του εν ημίν Αγίου
Πνεύματος. Το σώμα ημών είναι ο οίκος του Θεού, ο φθείρων τον ναόν του Θεού
τούτον θέλει φθείρει ο Θεός. Δεύτερον, η βασιλεία του Θεού δεν είναι σε κανέναν
ουρανό αλλά μέσα μας. Ο Χριστός το είπε, η
βασιλεία του Θεού εντός ημών εστι και οι βιασταί αρπάζουσιν αυτήν.
Τρίτον, να έρθει η αγάπη και να αναλάβει όλο το έθνος μας – να κινηθούμε στα
πλαίσια της ανυπόκριτης αγάπης, ώστε να γίνουμε παράδειγμα προς μίμηση, να
γίνουμε διά του Χριστού η καινούργια οδός για όλα τα έθνη. Τέταρτον, η όποια
ετερότητα να γίνει για τους ανθρώπους στοιχείο ενότητας. Δεν χρειάζεται να
κρίνει ο ένας τον άλλον ή ο ένας να αποκαλεί τον άλλον αιρετικό, «συ τις ει ο κρίνων αλλότριον οικέτην τω ιδίω
Κυρίω στήκει ή πίπτει» (Ρωμ.14:4). Πήγαν στον Κύριο κάποιους ανθρώπους
οι οποίοι δεν είχαν καμία σχέση με την αγάπη, με τον νόμο του Μωυσή κ.λ.π. και
ο ίδιος τους αγκάλιασε, ποιοι είμαστε εμείς που κρίνουμε ο ένας τον άλλον και
δεν παρουσιάζουμε έλεος. Η ετερότητα λοιπόν πρέπει να αποτελέσει στοιχείο
ενότητας μεταξύ μας. Πρέπει να επιστρέψουμε πάλι στην χώρα των ζώντων. Το
Ευαγγέλιο της βασιλείας κηρύττει και την ενότητα μεταξύ μας. Οι άνθρωποι σήμερα
γνωρίζουν τον Χριστό, γνωρίζουν εν μέρει το νόμο του Θεού αλλά για να ζήσει και
να λειτουργήσει μέσα τους χρειάζεται να κινηθούν κάτω από αυτά τα πλαίσια. Η
ενότητα είναι απαραίτητη, «Πάτερ άγιε
τήρησον αυτούς εν τω ονόματί σου ους δέδωκάς μοι ίνα ώσιν εν καθώς ημείς»
(Ιωάν.17:11).
Η σοφία που διακατέχει σήμερα την Φωνή Θεού με όλη αυτή
την πνευματική περιουσία την οποίαν της έδωσε ο Θεός δύναται και μπορεί να
υλοποιήσει στις κοινωνίες των πνευματικών ανθρώπων, πρώτα των Ελλήνων και
κατόπιν των ανθρώπων όλου του κόσμου, διά του Ευαγγελίου, την ανυπόκριτη αγάπη
μεταξύ των καθώς μέσω της δοτικότητας να εκδηλωθεί η δικαιοσύνη του Θεού, η
οποία ποτέ δεν απαιτεί αλλά πάντα προσφέρει. Τελευταία να εξασφαλίσει η Φωνή
Θεού σε όλους τους λαούς της Γης την άφθαρτη ζωή, η οποία δύναται διά του
αγιασμού να καταργήσει άπαξ διαπαντός την αμαρτία, η οποία αμαρτία στο
αποκορύφωμά της επιφέρει τον φυσικό θάνατο σε όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως
δόγματος, θρησκείας, έθνους, φυλής. Είναι γραφικό, τα οψώνια αυτής της αμαρτίας
είναι ο θάνατος. Ας σκεφτούμε πόσα δισεκατομμύρια χρόνια δεν υπήρχαμε, τώρα ζούμε
και εμείς θέλουμε να πάμε πάλι εκεί που ήμασταν στο «πουθενά». Αυτό που έχουμε
τώρα, αυτό είναι ο Θεός, αυτό είναι η ζωή, αυτό είναι το μεγαλείο αρκεί να το
εκτιμήσουμε! Δεν το καταλάβαμε όμως ότι ζούμε μέσα σε ένα θαύμα – ότι ζούμε την
παρουσία του Θεού γιατί ασχολούμαστε ο ένας με τα λάθη του άλλου. Η αμαρτία φέρνει μεγάλες πιέσεις στον εσωτερικό κόσμο, όπως π.χ. ο θυμός
ρίχνει τοξίνη στο αίμα και το δηλητηριάζει, ο φανατισμός δημιουργεί
αποκεφαλισμό διότι ο άνθρωπος όταν διακατέχεται από αυτόν δεν μπορεί να
εξελιχθεί καθώς και άλλα πολλά δημιουργεί η αμαρτία.
Όταν φύγει η αμαρτία τότε ο Θεός θα χτίσει τον νέο πρώτα άνθρωπο και κατόπιν
τον νέο κόσμο με νέες προϋποθέσεις ζωής, προϋποθέσεις αγιοπνευματικές σε όλους
τους ανθρώπους. Αδέλφια μου, για να συντελεστεί κάτι τέτοιο είναι απαραίτητο
όλο το οικοδόμημα του Θεού να χτιστεί μέσα στους ανθρώπους και πάνω στη βάση
της ζωής που είναι η αρετή των αρετών ταπεινοφροσύνη, εξασφαλίζοντας μέσω αυτής
στην συνέχεια πρώτα σε εμάς και μετέπειτα εις όλους τους λαούς της γης την
πολυποίκιλη σοφία του Θεού. Ταπεινοφροσύνη σημαίνει να κενώσουμε εαυτόν και να
αφήσουμε τον Θεό να ενεργήσει στη ζωή μας ώστε μέσα από θετικά ή αρνητικά
γεγονότα να ολοκληρωθεί η πνευματική μας υπόσταση, υιοθετώντας στην συνέχεια οι
άνθρωποι εις όλον τον κόσμο την σοφία του Θεού η οποία είναι διατυπωμένη στην
ελληνική γλώσσα και βρίσκεται στην Καινή Διαθήκη. Με αυτόν τον τρόπο θα
μπορέσει να προβεί η ανθρωπότητα ολόκληρη σε υπερβατικά άλματα ώστε να
ξεπεράσει διά της σοφίας του Χριστού τα φυσικά όρια της ζωής που υπάρχουν
σήμερα και φτάνουν μέχρι τα εκατό χρόνια σε απεριόριστα χρόνια, σε αιώνια
χρόνια τα οποία να είναι γεμάτα με αγάπη, με ζωή αλλά και με σοφία Θεού η οποία
σοφία του Θεού είναι ο πάρεδρος του Θεού. Μόνο με αυτόν τον τρόπο δυνάμεθα να
φύγουμε από τα στερεότυπα των ανθρώπων, από τα εντάλματα των ανθρώπων και από
την αμαρτία την οποίαν έτσι όπως είναι δομημένο το σύστημα του κόσμου μας την
επιβάλει να ζει μέσα μας υπέρ κόρον από παιδικής ηλικίας, το οποίο σύστημα
απεδείχθη ότι είναι γεμάτο από εωσφορικό εγωισμό και αμαρτία. Για να λάβουν
όμως χώρα όλα αυτά απαιτείται προς πρόληψη δυσάρεστων γεγονότων ή εξελίξεων σε
παγκόσμιο επίπεδο, πρώτα στον ελληνικό λαό και κατόπιν στους άλλους λαούς, μία
απεριόριστη καλή προαίρεση από αγαθούς, δίκαιους, ειλικρινείς Έλληνες και μη οι
οποίοι να είναι πιστοί και αφιερωμένοι στο θέλημα του Θεού, ώστε μέσω αυτών να
γίνει η ενσωμάτωση όλου του πνευματικού κόσμου ανεξαρτήτως φυλής, έθνους,
θρησκείας ώστε να αποτελέσουν όλοι οι Έλληνες και όλα τα έθνη το σώμα του
Χριστού. Ο Κύριος φανέρωσε σε όλους εμάς έναν νόμο ο οποίος χτίζει το δικό του
κράτος στη γη. Αυτός είναι, εν τούτω
γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις
(Ιωάν.13:35). Για ποιον γράφτηκε αυτό; Φυσικά για όλους όσους λένε ότι
είναι χριστιανοί και αγαπάνε τον Χριστό. Αν αυτή την εντολή δεν την έδωσε ο
Πατέρας – Θεός για τον ελληνικό λαό διά τον οποίον εγράφη ο Λόγος του στην
ελληνική γλώσσα, διά ποιον λαό εδόθη; Το ότι ο Θεός καλεί πρώτα τον ελληνικό
λαό εξάγεται εκ του γεγονότος ότι ο Λόγος του Θεού εγράφη στην ελληνική γλώσσα.
Αν εμείς δεν τον καταλάβουμε, ποιος θα τον καταλάβει; Ουδείς! Αδέλφια μου,
σήμερα διά Πνεύματος Αγίου ο Θεός δίνει το έναυσμα σε όλους μας ώστε να κάνει
την παρουσία της στον κόσμο η Φωνή Θεού. Ο ρόλος της είναι κάνοντας αγώνες
πνευματικούς να αντλήσει την σοφία του Θεού μέσα από το αγιαστήριο που ο Θεός
την έθεσε, ώστε μέσω αυτής της σοφίας να ενώσει τον ελληνικό λαό κάτω από το
πνεύμα του Πατέρα – Θεού με το πνεύμα της ευγενής άμιλλας και όχι να υπάρχει
λαός που απλά να πιστεύει στον Θεό διακατεχόμενος από μία σκιώδη πίστη η οποία
συνέχεια μεταβάλλεται ανάλογα με τα ερεθίσματα που δέχεται. Μπορεί
πολλοί να πουν, ναι, εσένα περιμέναμε. Εγώ απαντώ, βλέπουμε και το έργο εκείνων
που τόσα χρόνια τώρα κηρύττουν τον Χριστό. Που είναι η αγάπη; Που είναι η
ειρήνη; Που είναι η χαρά; Που είναι ο Χριστός;
Αδέλφια μου, χρόνια τώρα πολλοί μιλάνε και λένε ότι
είμαστε χριστιανοί και καυχώνται, όμως ο λαός ακόμα δεν εφαρμόζει την αγάπη.
Όλοι μας μπορούμε να το διαπιστώσουμε σε προσωπικό επίπεδο και ο λόγος διότι
δεν έχουμε δημιουργήσει το νου του Χριστού ώστε αυτεπάγγελτα αυτός ο νους να
μας τροφοδοτεί με την αγάπη ώστε να γίνουμε αγάπη για να παρουσιάσουμε – να
δώσουμε αγάπη. Άρα, ο τρόπος που παρουσιάζεται σήμερα ο Χριστός δεν ωφελεί και
δεν οδηγεί πουθενά και ο λόγος διότι δεν είναι συνειδητός αλλά ασυνείδητος στη
ζωή μας. Οι χριστιανοί κάθε εκατό χρόνια καυχώνται για έναν άνθρωπο που
αφιερώθηκε και τρέχουν να δουν έναν άγιο, όμως δεν είναι αυτό το θέλημα του Θεού.
Το θέλημα του Θεού είναι όλοι να γίνουμε άγιοι, αυτή είναι η αποστολή μας σαν
έθνος, η υποχρέωσή μας απέναντι στον Θεό. Η Φωνή Θεού κατ’ αποκάλυψη Θεού
συμβουλεύει ότι όσοι στην αρχή θέλουμε να μπούμε στο αγιαστήριο ώστε ο Χριστός
να γίνει συνειδητός στη ζωή μας, μόνο με αυτόν τον τρόπο θα έχουμε αποτελέσματα
τα οποία θα μας ενώσουν, αφού στο αγιαστήριο θα γνωρίσει ο καθένας μας ότι
υπάρχει Χριστός και θα χαρεί και η χαρά αυτή θα φαίνεται κάνοντας τους άλλους
ανθρώπους να θέλουν να μάθουν από που πηγάζει αυτή η ενέργεια, η δύναμη, η
όρεξη και η διάθεση και η σοφία. Το αγιαστήριο θα μας κάνει ένα έθνος το οποίο
θα μυρίζει Θεό και θα ευλογείται απ’ αυτόν. Ακόμα, θέλω να προσθέσω πως πολλοί
μιλάνε για πόλεμο, για τον αντίχριστο, λένε δηλαδή ότι πρέπει να γίνουν τα κακά
για να έρθουν τα καλά, όμως αυτό δεν είναι η αλήθεια διότι ο Χριστός δίδαξε το
αντίθετο, νίκα άνθρωπε το κακό με το καλό, μάλιστα όταν έρθει η αγάπη όλα τα
άλλα καταργούνται και τούτο είναι γραφικό στην Α΄ Προς Κορινθίους επιστολή
κεφάλαιο 13.
Α΄ Κορ. 13,1 Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ
τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον.
Α΄ Κορ. 13,2 καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ
μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη
μεθιστάνειν, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι.
Α΄ Κορ. 13,3 καὶ ἐὰν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου,
καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσωμαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι.
Α΄ Κορ. 13,4 Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη
οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται,
Α΄ Κορ. 13,5 οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ
παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν,
Α΄ Κορ. 13,6 οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ
ἀληθείᾳ·
Α΄ Κορ. 13,7 πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα
ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.
Α΄ Κορ. 13,8 ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει, εἴτε δὲ
προφητεῖαι, καταργηθήσονται· εἴτε γλῶσσαι, παύσονται· εἴτε γνῶσις,
καταργηθήσεται.
Α΄ Κορ. 13,9 ἐκ μέρους δὲ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους
προφητεύομεν·
Α΄ Κορ. 13,10 ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ
μέρους καταργηθήσεται.
Α΄ Κορ. 13,11 ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς
νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ
νηπίου.
Α΄ Κορ. 13,12 βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι᾿ ἐσόπτρου ἐν
αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνώσομαι
καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην.
Α΄ Κορ. 13,13 νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ
τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.
Αδέλφια μου, αφού η αγάπη καταργεί τα πάντα γιατί να
επιλέξουμε άλλη μία φορά λάθος δρόμο; Αδέλφια μου, η Φωνή Θεού ανέλαβε να
κηρύττει παντού το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Ο Χριστός είπε, και κηρυχθήσεται
τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσιν τοις
έθνεσιν και τότε ήξει το τέλος (Ματθ.24:14).
Πότε; Ο Χριστός είπε, συμφέρει υμίν
ίνα εγώ απέλθω, εάν γαρ εγώ μη απέλθω ο παράκλητος ουκ ελεύσεται προς υμάς, εάν
δε πορευθώ πέμψω αυτόν προς υμάς και ελθών εκείνος ελέγξει τον κόσμον περί
αμαρτίας και περί δικαιοσύνης και περί κρίσεως. Ου γαρ λαλήσει αφ εαυτού αλλ’
όσα αν ακούση λαλήσει και τα ερχόμενα αναγγελεί υμίν (Ιωάν.16:7,8,13).
Το Πνεύμα το Άγιο μας σπουδάζει σιγά – σιγά μεγάλες αλήθειες και μας καλεί να
τις εντάξουμε στη ζωή μας μέσα από την ελεύθερη βούλησή μας και όχι
επιβάλλοντάς τες. Αδέλφια μου, σήμερα υπάρχει ο λαός του Θεού στη Γη, ο
οποίος πιστεύει στον Χριστό όμως έχει ως πολίτευμα το ψέμα, την κρίση, τα
συμφέροντα, τις πονηρίες κ.λ.π. και το βλέπουμε αυτό σήμερα γύρω μας, μάλιστα
τα αποτελέσματα όλων των δραστηριοτήτων είναι μηδαμινά. Μήπως ήρθε η ώρα να
υπάρξει λαός που να ερευνά τον Λόγο του Θεού με έναν διακαή πόθο, με έναν θείο
έρωτα, με μία ζώσα πίστη η οποία να μην μεταβάλλεται ανάλογα με τις συνθήκες
ζωής θετικές ή αρνητικές, αν και για το λαό του Θεού, τον άνθρωπο του Θεού δεν
υπάρχουν αρνητικές συνθήκες, αφού για τον άνθρωπο του Θεού τα πάντα συνεργούν
στο αγαθό. Αδέλφια μου, η ζώσα φωνή του ζώντος Θεού, η Φωνή Θεού, σε
καθημερινή βάση με την δύναμη του Θεού εργάζεται μέχρι να μεταστρέψει όλον τον
ελληνικό λαό σε έναν επίγειο πνευματικό παράδεισο, πιστεύοντας πως στην
συνέχεια όλοι οι λαοί θα παραδειγματίζονται απ’ αυτόν τον λαό του Θεού. Αν όχι
όλον τον ελληνικό λαό, στην αρχή μέρος αυτού, ώστε να δημιουργηθεί η οικογένεια
του Θεού η οποία θα είναι ένα φως οικών ανέσπερο – απρόσιτο στην αρχή αλλά
προσιτό στην συνέχεια για όλα τα έθνη. Πρέπει λοιπόν σήμερα, διότι μόνο σήμερα,
εμείς μπορούμε αφού ζούμε, αφού έχουμε όλα τα ερεθίσματα τα πνευματικά αλλά και
τον χρόνο να μαζέψουμε τον αμάραντο θησαυρό του Θεού και είναι ύψιστο καθήκον
μας έναντι του Θεού, έναντι του εαυτού μας, έναντι της πατρίδος μας, έναντι των
συνανθρώπων μας. Αδέλφια μου, ήρθε η ώρα για όλους εμάς να προβούμε σε
ενέργειες που θα φέρουν στον κόσμο μας μία νέα εποχή, η οποία θα διέπει τους
ανθρώπους του Θεού η σοφία του Θεού. Ο σοφός Σολομών έλεγε ότι η σοφία του Θεού
είναι ο πάρεδρος του Θεού και δεν συγκρίνεται με όλους τους θησαυρούς της γης
και ο λόγος διότι αποκωδικοποιεί όλα τα μυστήρια της Δημιουργίας, του Αγίου
Θεού όπως είναι η φθορά, η αφθαρσία, ο θάνατος, η ζωή, ο αγιασμός, η αμαρτία, η
αναμαρτησία, η ζώσα πίστη (βεβαίωση πραγμάτων μη βλεπομένων), η αγάπη κ.λ.π.
Όλα τα αποκωδικοποιεί η σοφία του Θεού, τα ξεδιπλώνει, τα διαυγάζει και τα
παρουσιάζει έμπροσθέν μας ώστε να τα κατανοήσουμε. Οι καρποί της σοφίας είναι
άπειροι, εν συντομία η σοφία Μεθύσκει αὐτοὺς που την έχουν ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῆς» (α´, 16). «Ἡ σοφία
υἱοὺς αὐτῆς ἀνύψωσε καὶ ἐπιλαμβάνεται τῶν ζητούντων αὐτήν. Ὁ ἀγαπῶν αὐτὴν ἀγαπᾷ
ζωήν, καὶ οἱ ὀρθρίζοντες πρὸς αὐτὴν ἐμπλησθήσονται εὐφροσύνης. Ὁ κρατῶν αὐτῆς
κληρονομήσει δόξαν, καὶ οὗ εἰσπορεύεται, εὐλογήσει Κύριος. Οἱ λατρεύοντες αὐτὴ
λειτουργήσουσιν ἁγίῳ, καὶ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτὴν ἀγαπᾷ ὁ Κύριος. Ὁ ὑπακούων αὐτῆς
κρίνει ἔθνη, καὶ ὁ προσέχων αὐτῇ κατασκηνώσει πεποιθῶς. Ἐὰν ἐμπιστεύσῃ,
κατακληρονομήσει αὐτήν, καὶ ἐν κατασχέσει ἔσονται αἱ γενεαὶ αὐτοῦ» ιδ´, 11-16).
«Ψωμιεῖ αὐτὸν ἄρτον συνέσεως καὶ ὕδωρ σοφίας ποτίσει αὐτόν. Στηριχθήσεται ἐπ᾿
αὐτὴν καὶ οὗ μὴ κλιθῆ, καὶ ἐπ᾿ αὐτῆς ἔφεξα καὶ οὗ μὴ καταισχυνθῆ· καὶ ὑψώσει
αὐτὸν παρὰ τοὺς πλησίον αὐτοῦ καὶ ἐν μέσῳ ἐκκλησίας ἀνοίξει στόμα αὐτοῦ.
Εὐφροσύνην καὶ στέφανον ἀγαλλιάματος καὶ ὄνομα αἰώνιον κατακληρονομήσει» (ιε´,
3-6). «Τῷ φοβουμένῳ τὸν Κύριον εὖ ἔσται ἐπ᾿ ἐσχάτων, καὶ ἐν ἡμέρᾳ τελεστῆς
αὐτοῦ εὐρήσει χάριν» (α´, 13).
Η σοφία των ανθρώπων αδέλφια μου είναι μία χούφτα
άμμου μπροστά στην πολυποίκιλη σοφία του Θεού, η οποία συλλαμβάνεται με την
σκέψη, διατυπώνεται και εκδηλώνεται διά του λόγου, εν αρχή ην ο λόγος και ο λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο λόγος,
κατόπιν υλοποιείται διά Πνεύματος Αγίου στη ζωή μας εξασφαλίζοντάς μας τέσσερις
πηγές του Σωτηρίου – της ζωής, που χρειάζεται να αναπτυχθούν στη ζωή μας και να
γίνουν στον λαό του Θεού – σε όλους εμάς οι φωτοδότες, ώστε να γίνουμε κατόπιν
πόλις κτισμένη πάνω όρους, φως οικών ανέσπερο. Αυτοί οι τέσσερις φορείς, οι
τέσσερις πηγές ζωής απαιτείται να μας διακατέχουν όλους τους Έλληνες ώστε να
εξασφαλίσουμε αυτή την αποκεκρυμμένη σοφία του Θεού που ζωοποιεί και μας οδηγεί
από τη φθορά που γεννά η αμαρτία στην αφθαρσία που γεννά ο Λόγος του Θεού, μέσα
από το ρήμα του Θεού το οποίο είναι ζωοποιόν. Στην συνέχεια η σοφία αυτή να
εισχωρήσει με το πλέον ισχυρότατο όπλο που είναι το παράδειγμα ημών σε όλους
τους Έλληνες και τους λαούς της Γης. Η πρώτη πηγή ζωής είναι η σοφία του Θεού η
οποία εκδηλώνεται εις τον Λόγο του Θεού, Καινή Διαθήκη και που σήμερα
ερμηνεύεται υπό της Φωνής Θεού ώστε να γίνει κατανοητό το Ευαγγέλιο του Χριστού
από όλους τους ανθρώπους που εννοούν το πλέον απαραίτητο στοιχείο στη ζωή τους,
το θέλημα του Θεού. Η πνευματική περιουσία που εξασφάλισε η Φωνή Θεού είναι η
αποκεκρυμμένη σοφία του Θεού. Αυτή η σοφία του Θεού θα πρέπει να μεριμνήσουμε
όλοι να διοχετευθεί εις όλον τον ελληνικό λαό και πέραν αυτού, όχι με την
βία, όχι με τεχνάσματα, όχι με δόλο αλλά μόνο αν το θέλει ο Θεός να την
συστήσει παντού και οι άνθρωποι μέσα από την ελευθερία τους να την βάλουν στη
ζωή τους και να ζουν τον Θεό μέσα τους κάθε λεπτό, κάθε στιγμή, κάθε ημέρα.
Δεύτερη πηγή είναι η μετάνοια, η οποία είναι θεμέλιος λίθος του κάθε ενός από
εμάς. Ο Χριστός με την λέξη αυτή ξεκίνησε το ανθρωποσωτήριο έργο του και μέσω
αυτής άρχισε να θεραπεύει πάσα
ασθένεια και πάσα διαβολή εν τω λαώ και να ανιστά νεκρούς, ώστε ο πατήρ
του ψεύδους, ο άρχων του θανάτου να τρέμει στην ιδέα του Υιού και Λόγου του
Θεού του ζώντος. Ο οποίος διάβολος παραχώρηση Θεού, διότι η σοφία του Θεού το
θέλησε, κατόρθωσε να εξαπατήσει τους πρωτόπλαστους χρησιμοποιώντας τον όφι ως
όργανό του. Παραχώρηση Θεού, αφού η πτώση στην ουσία δεν τους κατέβασε
πνευματικό επίπεδο, αλλά ίσα – ίσα έγινε αιτία να ακούσουν από τον Θεό το, Ιδού, έγεινεν ο Αδάμ ως εις εξ ημών, εις το
γινώσκειν το καλόν και το κακόν· αν θέλεις
γύρνα για να φας ξανά από το δέντρο της ζωής, όμως δεν γύρισαν οι πρωτόπλαστοι,
δεν ήξεραν να γυρίσουν και ο λόγος διότι δεν ήξεραν
τον τρόπο να ελεήσουν τον εαυτό τους. Έτσι έφυγαν οι άνθρωποι αυτοί από τη ζωή
και στη συνέχεια διά της τεκνογονίας μεταδόθηκε η μη ζωή (ο θάνατος) σε όλους
τους λαούς της γης παραμένοντας έως τώρα και ζώντας πυρίκαυστα, γι’ αυτό και τα
φάρμακα κατέχουν την πρώτη θέση στη ζωή των ανθρώπων.
Τρίτη πηγή ζωής είναι η αναγέννηση που θα πρέπει ο
καθένας μας καθ’ εκάστην ημέρα να αυξάνει στη ζωή του. Η λέξη αναγέννηση
σημαίνει ότι επιζητώ τα άνω, ερευνώ τα άνω, θέλω τα άνω. Ο Κύριος σε έναν
διδάσκαλο του Ισραήλ, τον Νικόδημο, του απεκάλυψε πως εάν τις δεν γεννηθή άνωθεν, δεν δύναται να ίδη την βασιλείαν του Θεού
(Ιωάν.3:3). Ο τρόπος αναγέννησης είναι η υπακοή στον Λόγο του Θεού,
έπειτα η αλλαγή του τρόπου ζωής διά της μετάνοιας. Αυτά κάνουν τον Θεό να
στρέψει το βλέμμα του πάνω μας και να μας πάρει στα σοβαρά ώστε να προέλθει η
αναγέννηση, η οποία να διακατέχει τη ζωή μας κάθε στιγμή.
Ο Ησαΐας, ο προφήτης, αναφέρει στο πρώτο κεφάλαιο
στους στίχους 16-20: 16. Λούσθητε,
καθαρίσθητε· αποβάλετε την κακίαν των πράξεών σας απ' έμπροσθεν των οφθαλμών μου παύσατε
πράττοντες το κακόν,
17. μάθετε να πράττητε
το καλόν· εκζητήσατε κρίσιν, κάμετε ευθύτητα εις τον δεδυναστευμένον, κρίνατε
τον ορφανόν, προστατεύσατε την δίκην της χήρας,
18. Έλθετε τώρα και ας
διαδικασθώμεν, λέγει Κύριος εάν αι αμαρτίαι σας ήναι ως το πορφυρούν, θέλουσι
γείνει λευκαί ως χιών εάν ήναι ερυθραί ως κόκκινον, θέλουσι γείνει ως λευκόν
μαλλίον.
19. Εάν θέλητε και
υπακούσητε, θέλετε φάγει τα αγαθά της γης·
20. εάν όμως δεν
θέλητε και αποστατήσητε, θέλετε καταφαγωθή υπό μαχαίρας διότι το στόμα του
Κυρίου ελάλησε.
Εύχομαι όλοι να
γίνουμε το θέλημα του Θεού στον κόσμο, ώστε ο κόσμος όλος να γίνει η οικογένεια
του Θεού. Εύχομαι όλοι εμείς οι Έλληνες να γίνουμε διά του Λόγου του Θεού φως
εθνών, να γίνουμε αγάπη, διαφορετικά, Ἄνθρωπος, ἀνθρώπω, όταν συντηρεῖ
ὀργήν καὶ παρὰ Κυρίου ζητεῖ ἴασιν, ας μην περιμένει αυτή. Ενώ, οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον ἀναμείνατε τὸ ἔλεος αὐτοῦ καὶ μὴ ἐκκλίνητε ἵνα μὴ
πέσητε. Οἱ φοβούμενοι Κύριον πιστεύσατε αὐτῷ, καὶ οὗ μὴ πταίση ὁ μισθὸς ὑμῶν.
Οἱ φοβούμενοι Κύριον ἐλπίσατε εἰς ἀγαθὰ καὶ εὐφροσύνην αἰῶνος καὶ ἐλέους. Ἐμβλέψατε
εἰς ἀρχαίας γενεᾶς καὶ ἴδετε, τὶς ἐνεπίστευσε Κυρίω καὶ κατησχύνθη; ἢ τὶς
ἐνέμεινε τῷ φόβῳ αὐτοῦ καὶ ἐγκατελείφθη; ἢ τὶς ἐπεκαλέσατο αὐτόν καὶ ὑπερεῖδεν
αὐτόν;».
Αδέλφια μου, κλείνω την ομιλία μου ως εξής, ας βάλουμε
τον Θεό στη ζωή μας και με την σχετική υπομονή και επιμονή ας γίνουμε ο λαός
του Θεού. Αυτή είναι η αποστολή μας, γι’ αυτό υπάρχουμε ως έθνος για να
δεχτούμε την σοφία του Θεού, να την εντάξουμε στη ζωή μας, να γίνουμε αγάπη
ώστε και όλος ο κόσμος να γίνει αγάπη. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.