Ο θάνατος δεν έχει συνείδηση
Ο θάνατος δεν έχει συνείδηση, όλους αργά ή γρήγορα θα μας σκοτώσει. Εκτός
αν ο Χριστός του φτιάξει συνείδηση, για μένα, για σένα, για όλους μας ώστε να
μην τον υποστούμε. Αμήν.
Πάτερ Ημών
Προσευχή
Ευχαριστούμε Δέσποτα, Κύριε του ουρανού και της γης που μας προώρισες προ
καταβολής κόσμου ώστε όλοι μας να έλθουμε από την ανυπαρξία στην ύπαρξη, από
την φθορά στην αφθαρσία, από τον θάνατο στην ζωή. Σ᾿ ευχαριστούμε Κύριε
γιατί, ακόμα και πριν φθάσει η μέρα και η ώρα, που πρόσταξες να
γεννηθούμε, Εσύ ο μόνος αθάνατος, ο μόνος παντοδύναμος, ο μόνος αγαθός,
αλλά και ο μόνος αληθινά φιλάνθρωπος, αλλά και φιλάδελφος, κατέβηκες
από το ύψος του ουρανού και του αγίου κατοικητηρίου σου, χωρίς να
απομακρυνθείς από τους πατρικούς κόλπους, και σαρκώθηκες και γεννήθηκες δια
Πνεύματος Αγίου στην αγνή κοιλία της Παρθένου Μαρίας. Με αυτόν τον τρόπο εσύ
μας κατέστησες σύμμορφους, μας ανέπλασες, μας ζωοποίησες, μας ελευθέρωσες
από την προπατορική πτώση, από την αμαρτία, από την φθορά, από τον θάνατο, και
με το έργο σου αν και παρελθόν 2000 χρόνια και πλέον, πάλι σήμερα εσύ μας
κατέστησες μαθητές σου, ώστε να συμμετέχουμε στην δόξα σου. Κύριε μου, στείλε
μας το Πνεύμα το Άγιο το ζωοποιόν ώστε να μας σπουδάσει την Σοφία σου, στείλε
μας και άγγελο φωτεινό ζωής δικό σου ώστε να γίνει οδηγός μας αλλά και να μας
διαφυλάξει από τα πολλά πνεύματα τα πονηρά και όχι μόνο, φρούρησε μας Κύριε από
όλες τις κακοτοπιές μέχρι να ενηλικιωθούμε πνευματικά και να σταθούμε εν τη γη
ως υιοί Θεού και θυγατέρες. Κύριε σε ευχαριστούμε, διότι εσύ μας ανέστησες από
τη γη αλλά και μας εμπιστεύτηκες ώστε με τη δική σου Χάρη να συμμετέχουμε στη
δόξα σου. Κύριε σήμερα όλους εμας μας οδηγείς στις βρύσες και τις πηγές εκείνες
που μας ζωοποιούν, με πολλή υπομονή και πολλή αγάπη μας οδηγείς, αν και
εμείς πολλές φορές ακόμα και σήμερα με την απιστία μας γινόμαστε τακτικά
απειθείς και πνευματικά τυφλοί. Εσύ όμως Κύριε
μας κρατάς σήμερα γερά με το χέρι της πίστεως που μας εξασφάλισες και μας
έδωσες, ως ένα μέσον κοινωνίας αλλά και επικοινωνίας μαζί σου. Κύριε
οδήγησε μας στους δικούς σου κόλπους μέσα από το αγιαστήριο, Κύριε οδήγησε μας
στην χώρα των ζώντων. Κύριε μου σε παρακαλούμε τελευταία, φώτισε και τους
διαχειριστές του κόσμου σήμερα να συλλάβουν την αξία των δικών σου λόγων, ώστε
όλοι μαζί ενωμένοι, όλα τα Χριστιανικά κράτη ανεξαρτήτου δόγματος, να
δημιουργήσουμε το σύνταγμα της αγάπης σε όλον τον πλανήτη, και ο λόγος ένας για
να δημιουργηθούν προϋποθέσεις ώστε να έρθεις Κύριε πάλι στη γη και στη ζωή μας
φανερά, όπως τότε που ζούσες ανάμεσα στους ανθρώπους.
Γένοιτο Αμήν
Αδελφια μου αγαπημένα
ξεκινάμε πάλι και σήμερα τα πνευματικά μας μαθήματα, στο διαδίκτυο. Όλοι μαζί ενωμένοι και αυτόν τον χειμώνα με το πνεύμα
της ευγενής άμιλλας δυνάμεθα να συνεχίσουμε το πνευματικό μας ταξίδι προς την
χώρα των ζώντων, κηρύττοντας όλοι μαζί το Ευαγγέλιο της Βασιλείας, με το πνεύμα
που ο Θεός μας εναπέθεσε μέσα μας, μα πάνω από όλα να το κηρύξουμε με την ίδια
μας την ζωή όταν ετοιμάσουμε τους εαυτούς μας.
Μάλιστα τον αγώνα μας αυτόν θα τον
κάνουμε βλέποντας όλοι και πιστεύοντας ότι το κάλεσμα που λάβαμε είναι πρώτα
προσωπικό και στη συνέχεια με το παράδειγμα μας δύναται να γίνει γενικό. Το
προσωπικό κάλεσμα αδέλφια μου θα μας βοηθήσει αλλά και θα μας συντονίσει
περισσότερο στον εαυτό μας, ώστε να γνωρίσουμε αυτόν, το πόσο καλό έχουμε ώστε
να το αυξήσουμε, και πόσο κακό έχουμε ώστε να το εγκαταλείψουμε, να το
μειώσουμε, αλλά και να το εξαφανίσουμε. Στη συνέχεια γνωρίζουμε ότι θα μας
εξασφαλίσει η εργασία αυτή ταπείνωση. Ο Θεός για να μας ανοίξει τις πόρτες της
ζωής χρειάζεται ταπείνωση, αυτό είναι το κλειδί για την θύρα του Θεού, για την
θύρα της ζωής.
Είναι γραφικό: « σε ποιόν
να επιβλέψω παρά στον ταπεινό, ησύχιο και τρέμοντα τους λόγους μου» διότι, σπουδαία γεγονότα που θα αλλάξουν τον
κόσμο θα προέλθουν μόνο από ταπεινούς ανθρώπους οι οποίοι με την ταπείνωση θα
δημιουργήσουν στον κόσμο ταπεινές καταστάσεις, διότι ο ταπεινός γνωρίζει πολύ
καλά ότι το σύμπαν ολόκληρο, με μια μηδαμινή εξαίρεση τον ίδιο, αποτελείται από
τους άλλους, άρα θα συνεχίσει να υπάρχει και να λειτουργεί και χωρίς εμένα και
χωρίς εσένα αδερφέ.
Όταν γίνουμε ταπεινοί, ο Θεός αλλά και η δημιουργία θα χαίρεται με μένα, με
σένα, αλλά και θα μπορεί στη συνέχεια με την ευλογία του Θεού, το παιδί του
Θεού, να την διαχειρίζεται αυτή την δημιουργία με αγάπη.
Τώρα το γενικό κάλεσμα και
έργο που θα εργαστεί ο Θεός διαμέσω όλων ημών θα φέρει στον κόσμο την βασιλεία
του Θεού, η οποία είναι η βασιλεία της αγάπης, είναι η βασιλεία της ζωής, της
αγίας ζωής, της άφθαρτης ζωής. Και λέω ότι μέσω όλον ημών θα
λάβουν χώρα γεγραμμένα διότι τα πιστέψαμε όλα αυτά, αφού ο Θεός μας τα
ενέπνευσε, αλλά και διότι τα εργαζόμεθα σήμερα όλοι εμείς συνειδητά. Ο ίδιος ο
Θεός μας ενέπνευσε μέσα μας όλα αυτά τα μυστήρια που αφορούν και καθορίζουν το δικό
Του θέλημα. Ακόμα να γνωρίζουμε ότι μέχρι να έρθει ο χρόνος ο
προδιαγεγραμμένος, οι ανθρωποι γύρω μας, ο κόσμος γύρω μας, τα έθνη γύρω μας θα
βαδίζουν το καθένα την οδόν αυτών, άρα και εμείς αφού σήμερα φτάσαμε στο
σημείο να ζούμε σε συνθήκες που επιτρέπουν σε εμάς να ζούμε ελεύθερα,
μπορoύμε σήμερα ελεύθερα πλέον να βαδίσουμε την δική μας οδό την οποία ο Χριστός
άνοιξε μπροστά μας.
Ο Χριστός αδέλφια μου είναι απολύτως
βέβαιον ότι μας άνοιξε θύρα ζωής την οποία ουδείς δύναται να κλείσει διότι ήρθε
το πλήρωμα του χρόνου, ώστε να λάβουν χώρα η εναπομείναντες επαγγελίες, αυτές
οι οποίες καταργούν την αμαρτία, ιδρύουν την βασιλεία, καταργούν την φθορά και
τον θάνατο, αλλά και δημιουργούν προϋποθέσεις να ξαναέρθει ο Χριστός στη γη,
αφού όμως πρώτα με τον σχετικό πνευματικό αγώνα τον φέρουμε στη ζωή μας τον
Χριστό. Με τον αγώνα λοιπόν του καθαρισμού και του αγιασμού, αν το
πιστεύουμε, οι εχθροί του Θεού και οι δικοί μας εχθροί που δημιουργούν τον
θάνατο, θα υποσιτιστούν όλα αυτά δεν είναι ένα παραμύθι αλλά είναι του Θεού η
αλήθεια και η δική μας σήμερα αλήθεια. Ο Θεός Πατέρας μέσω των υιών και των
θυγατέρων οι οποίοι θα πληρούν τις πνευματικές εκείνες προϋποθέσεις που
καταργούν τους εχθρούς του Θεού πρώτα μέσα τους και κατόπιν γύρω τους, θα
πραγματοποιήσει όλες τις εναπομείναντες επαγγελίες.
Ένα άλλο τεκμήριο που μας βεβαιώνει
για τις πνευματικές μας ενέργειες, είναι, ότι ο χρόνος έφτασε να ολοκληρωθεί το
θέλημα του Θεού στη γη. Δια της πίστεως λοιπόν και δια του αγιαστηρίου, να
γνωρίζουμε ότι μπορούμε να πετύχουμε όσα ο Θεός μας ενέπνευσε μέσα μας δια
Πνεύματος Αγίου.
Όταν αποκτήσουμε τον νου του Χριστού, οι βιοχημικές
λειτουργίες του εγκεφάλου αλλάζουν, έτσι ενεργοποιείται το δέντρο της
αφθαρσίας το οποίο ήδη υπάρχει μέσα μας. Όσο ο Θεός μεγαλώνει μέσα μας,
τόσο η ζωή μας γίνεται ποιοτική και ποσοτική. Με αυτή την εργασία οι εχθροί του
Θεού που είναι, η αμαρτία, η φθορά, ο θάνατος, το ψέμα, η διαβολή,
θα πάψουν να υπάρχουν στις καρδιές όλων των ανθρώπων και των λαών της γης, θα
πάψουν να υπάρχουν, και ο λόγος είναι διότι η ζωή θα γίνει το παγκόσμιο κίνητρο
ώστε όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτου δόγματος να θέλουν να ζήσουν εν Κυρίω. Ο
Χριστός αδέλφια μου, είναι το κίνητρο, ο Χριστός είναι η αγάπη εκείνη που μας
δίδεται ώστε να γίνουμε παιδιά Θεού, να γίνουμε υιοί και θυγατέρες, ο
Χριστός είναι ο Θεός ο ίδιος και όλους θα μας ενώσει. Μάλιστα έχει αποδειχτεί
με πολλά παιδιά όταν συνέλαβαν όλα αυτά που κηρύττουμε, είδαμε ότι εμφανίστηκαν
στη ζωή τους μεγάλες αλλαγές πνευματικές, τις οποίες σήμερα όλοι μας ζούμε.
Σήμερα λοιπόν όλοι εμείς δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο, αφού έχουμε ελκυστεί από
το έργο αυτό, το οποίο ο Πατέρας Θεός ενέπνευσε σε όλους μας μέσα μας, γι΄αυτό
δικαιολογείται και το ότι συνέχεια θέλουμε να εργαζόμαστε πνευματικά,
αλλά και να απολαμβάνουμε τον Θεό κάθε ώρα, κάθε μέρα, συνέχεια.
Με την πνευματική μας δραστηριότητα
είναι βέβαιον ότι πολλοί άνθρωποι τα επόμενα χρόνια τα οποία λέγονται έσχατα
χρόνια και που σήμερα διανύουμε, θα μπορέσουν δια Πνεύματος Αγίου μέσω του
Παρακλήτου να καταφέρουν να φτάσουν στο όρος του Θεού και να επενδυθούν με την
ζώσα πίστη. Η πίστη είναι βασική προϋπόθεση στο να εργάζονται όλοι οι άνθρωποι
το Ευαγγέλιο της ζωής. Αυτό το Ευαγγέλιο της ζωής είναι το Ευαγγέλιο της
Βασιλείας, αυτό μόνο δύναται να αναστήσει τον Χριστό μέσα μας, ώστε να πάψουν
στη συνέχεια να ενεργούν στη ζωή μας όλα τα φθοροποιά στοιχεία που σήμερα
υπάρχουν στον κόσμο και έχουν επηρρεάσει και όλους εμάς.
Αδέλφια μου να εκμεταλλευόμεθα τον
χρόνο μας ο οποίος φεύγει ανεπιστερεπτί, διότι πρέπει οι εχθροί του Θεού να
πάψουν να υπάρχουν στα παιδιά του Θεού, για να πάψουν να λειτουργούν και στον
κόσμο. Εξάλλου ο κόσμος όταν συναντήσει τον άνθρωπο του Θεού θα αλλάξει,
κατόπιν το λάθος που γεννά τον θάνατο θα πάψει να υπάρχει και σε όλον τον κόσμο
τον εν Κυρίω. Ο Θεός αδέλφια μου σε λίγα χρόνια μέσω του Παρακήτου θα
εξασφαλίσει στο λαό του Θεού το Πνεύμα της αλήθειας, το οποίο ο Θεός σήμερα
πιστεύω ότι εξασφάλισε να έχουμε όλοι εμείς, δια Πνεύματος Αγίου. Επειδή
όμως η αλήθεια μπορεί για τον κάθε άνθρωπο να είναι σχετική και
διαφορετική, ίσως σήμερα να μπαίνουν μερικά εμπόδια στις μεταξύ μας
σχέσεις. Είναι όμως βέβαιο, ότι όλα αυτά που εμποδίζουν την ένωση στη
σχέση μας με τον Θεο, να γνωρίζουμε ότι θα φύγουν και η σχέση αυτή, η σχέση
Θεού-ανθρώπου, και ανθρώπου με άνθρωπο στη συνέχεια θα μεγαλώσει και θα
γίνει καθολική, αφού οι άνθρωποι του Θεού θα συλλάβουν την αγάπη και τη
ζωή.
Το ότι εμείς σήμερα έχουμε την
αλήθεια φανερώνεται από το ότι συλλάβαμε την αγάπη και ενεργούμε με αυτή, η
αγάπη είναι η αλήθεια. Μέσα στη Φωνή Θεού δεν έχουμε κανένα νόμο παρά τον νόμο
της αγάπης, αυτός για μας είναι αρκετός, αφού εμάς μας ελευθέρωσε. Η αλήθεια
μας λοιπόν είναι από σήμερα και για πάντα για όλους εμάς η αγάπη, η
αγάπη θα είναι το δόγμα μας και πρέπει να γίνει η αγάπη η καθημερινότητα
μας, να γίνει η αγάπη η ζωή μας. Εξάλλου ο απ. Παύλος όταν την συνέλαβε την
είπε υπερέχουσα οδό άρα όλες οι άλλες δεν χρειάζονται για εμάς, αυτό σημαίνει
και ελευθερία, είναι γραφικό: «όποιον ο Θεός ελευθερώσει, ελεύθερος θέλει είσθε
εις τον αιώνα». Είναι καρπός ευγένειας και ζωής η αγάπη, αυτή φανερώνει σπλάχνα
Χριστού, και δείχνει την προέλευση του ο άνθρωπος που την έχει και την καταγωγή
του, ότι προέρχεται από τον Θεό.
Τα έργα αγάπης δηλώνουν την καταγωγή
μας, ο άνθρωπος που μοιράζεται δεν ζει για το εγώ του αλλά για τον Θεό, για την
δημιουργία, για τον αδερφό. Μέσω αυτής της αγάπης θα επιτευχθεί το εγχείρημα
αυτό της ζωής, χρειάζεται όμως να έχουμε πνευματική δραστηριότητα στο
αγιαστήριο. Μόνο όταν αποφασίσουμε να εισέλθουμε στο αγιαστήριο, με την
υγιαίνουσα διδασκαλία που χορηγεί σήμερα στον κόσμο η Φωνή Θεού, θα
συντελεστούν όλα τα γεγραμμένα πρώτα σε μας, και κατόπιν σε όλον τον κόσμο. Στο
αγιαστήριο η σοφία, η αγάπη, η λογική του Θεού, γίνονται ενυπόστατες. Μόνο στην
σιωπή μπορούμε να συντονίσουμε το δικό μας πνεύμα με το Πνεύμα του Θεού το
οποίο ζωοποιεί. Εξάλλου το αγιαστήριο, η Φωνή Θεού, η υγιαίνουσα διδασκαλία,
δεν θα εξασφαλίσουν σε εμάς μόνο τον μέλλοντα αιώνα, αλλά και τον παρόντα
αιώνα, τον οποίο τον ευλογεί η πνευματική μας αυτή εργασία. Μάλιστα με την
δραστηριότητα αυτή γινόμαστε όλοι διδακτοί Θεού και όχι ανθρώπων.
Για να ακουστεί τώρα η αλήθεια αλλά
και για να γίνει αντιληπτή, χρειάζεται αφιέρωση, ο Χριστός εις όλον τον επί γης
βίο του ήτο αφιερωμένος. Η αφιέρωση του Χριστού εν συντομία φανερώνεται στο
Άγιο Ευαγγέλιο του. Σε πολλά σημεία φανερώνεται, όμως στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο,
είναι ξεκάθαρο: « ο Υιός του ανθρώπου
ουκ ήλθε ψυχάς ανθρώπων απολέσαι, αλλά σώσαι». Ο τρόπος για όσους
αγαπούν τον Θεό είναι απλός:
«Ἐγένετο δε πορευομένων αυτών εν τη οδώ
εἶπέ τις προς αυτόν· ακολουθήσω σοι όπου εάν απέρχη, Κύριε.
Λουκ. 9,58 καὶ εἶπεν
αυτώ ὁ Ἰησούς· αι αλώπεκες φωλεούς ἔχουσι και τα πετεινά του ουρανού
κατασκηνώσεις, ὁ δε υιός του\ ανθρώπου ουκ έχει που την κεφαλήν κλίνη.
Λουκ. 9,59 Εἶπε δε
προς έτερον· ακολούθει μοι· ὁ δε είπε· Κύριε, ἐπίτρεψόν μοι απελθόντι πρώτον
θάψαι τον πατέρα μου.
Λουκ. 9,60 είπε δε
αυτώ ο Ἰησούς· άφες τους νεκρούς θάψαι τους εαυτών νεκρούς· συ δε απελθών διάγγελε
την βασιλείαν του Θεού.
Λουκ. 9,61 Είπε δε
και έτερος· ακολουθήσω σοι, Κύριε· πρώτον δε επίτρεψόν μοι αποτάξασθαι τοις εἰς
τον οίκόν μου.
Λουκ. 9,62 είπε δε ο
Ἰησούς προς αυτόν· ουδείς επιβαλών την χείρα αυτού επ᾿ άροτρον και βλέπων εις
τα οπίσω εύθετός εστιν εἰς την βασιλείαν του Θεού.
Αδέλφια μου όλα αυτά δεν μπορούσαν να γίνουν
κατανοητά μέχρι σήμερα εκτός από μονάδες ανθρώπων, οι οποίοι κράτησαν την δάδα
του Θεού ψηλά και πάλι όχι με το βαθύ τους νόημα, και ο λόγος διότι δεν είχε
έρθει το πλήρωμα του χρόνου το οποίο ο Θεός έθεσε εν τη ιδία αυτού εξουσία, το
οποίο πλήρωμα του χρόνου, σήμερα πιστεύουμε ότι ήρθε και λαμβάνει χώρα
στην δική μας ζωή. Έπρεπε λοιπόν για να γίνει κατανοητό
το θέλημα του Θεού να έλθει ο χρόνος, ο προδιαγεγραμμένος χρόνος, τον
οποίο ο Θεός έθεσε στην ιδιαιτέραν αυτού εξουσία. Σήμερα
όμως με χαρά όλοι δυνάμεθα να αντιληφθούμε ότι άρχισε να μυρίζει πάνω στον
πλανήτη το παν έδεσμα Χριστός, άρχισε να φαίνεται στη ζωή πολλών ανθρώπων ο
Χριστός, άρχισε στον άνθρωπο σήμερα να μυρίζει η αγάπη, η ζωή, η ενότητα, το
αγιαστήριο. Και γι΄αυτό να έχουμε όλοι μας μεγάλη χαρά αφού παιδιόθεν ο
Θεός μας κάλεσε, παιδιόθεν ο Θεός μεριμνά για όλους εμάς, παιδιόθεν δημιούργησε
σε όλους μας νου ο οποίος να αντιλαμβάνεται τη σοφία του Θεού αλλά και να
μπορεί μέσα από το αγιαστήριο να κάνει αυτή τρόπο ζωής, ώστε να νικήσουμε τον
θάνατο. Μέχρι χτες οι άνθρωποι, αφού δεν μπορούσαν να
αντιληφθούν τον Θεό γίνονταν όλοι απλά ένα επείγον περιστατικό, απρόβλεπτη η
ζωή ήταν όλων των ανθρώπων, ανεξάρτητα από το πνευματικό ή βιοτικό επίπεδο που
είχαν, όμως σήμερα ήρθε η ώρα να γίνουμε αγάπη, να γίνουμε ζωή, να
γίνουμε θεοί. Είναι γραφικό: «θεοί είστε και υιοί Υψίστου πάντες». Αδέλφια μου
αν δεν θέλουμε να γίνουμε επείγον περιστατικό το οποίο θα μας χαλάσει όλα τα
σχέδια μας, με τον θάνατο ας μπούμε στο αγιαστήριο.
Ο θάνατος! τι μεγάλο πρόβλημα, πόσο πόνο, πόσο κλάμα, πόσο
δυστυχία, έφερε στον κόσμο! Ρωτάμε ως πότε, πότε θα πάψει να ενεργεί, ή μάλλον πως
μπορεί και αν μπορεί να φύγει.
Η Αγία Γραφή ονομάζει το θάνατο έσχατο εχθρό, το Πνεύμα του Θεού μας
αποκαλύπτει, ότι ο θάνατος θα είναι ο τελευταίος που θα καταργηθεί από το
ανθρώπινο γένος, μετά έρχεται ο Χριστός. «Έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος»
(Κορινθ. Α'
15/ιε΄26).
Θα καταργηθεί με τον ίδιο τρόπο που σβήνει μια φωτιά όταν δεν έχει τίποτε
πια να κάψει. Όλοι το έχουμε δει όταν ενα δάσος έχει πάρει φωτιά, η φωτιά θα
σβηστεί όταν το κάψει ολόκληρο, εκτός αν επέμβουν άνθρωποι οι οποίοι το αγαπούν
το δάσος, ή ο Θεός με μια μεγάλη μπόρα. Αν όχι, η φωτιά θα σταματήσει όταν δεν
έχει τι άλλο να κάψει. Ο θάνατος λοιπόν και αυτός αιώνες τώρα υπάρχει και
καταστρέφει κάθε λογικό άνθρωπο με την φθορά ή με την ασθένεια, ακόμα ακόμα και
με τον έξαφνο θάνατο. Τα ξύλα που ανάβουν την φωτιά του θανάτου στο ανθρώπινο
γένος είναι η αμαρτία. Αμαρτία για μας σημαίνει ανυπακοή στις εντολές του
Θεού, και είναι αλήθεια όλοι αμαρτάνουμε αφού αντί να ασχοληθούμε με τον Θεό,
με την υγεία, ασχολούμαστε με τα αλλότρια, τα οποία κάνουμε καθημερινά πρώτο
θέμα στη ζωή μας. Πολλοί θεωρούν αμαρτία κάτι που βλεπουν στους άλλους που δεν
συμφωνεί με τη δική τους λογική, όμως η μεγαλύτερη αμαρτία είναι ότι όλοι μας
δεν ασχολούμαστε να σπουδάσουμε το θέλημα του Θεού.
Αδέρφια μια λίμνη φωτιάς είναι ο θάνατος που θα σβήσει, θα
καταργηθεί, όταν ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός καταπατήσει τους εχθρούς Του δια
Πνεύματος Αγίου μέσω του Παρακλήτου «ο Θεός μέσω του Παρακλήτου θα καταργήσει
πάσαν αρχήν και πάσαν εξουσίαν και δύναμιν» είναι γραφικό:
Αλλά εγώ την αλήθεια σας λέω: συμφέρει σ’ εσάς εγώ να φύγω. Γιατί, αν δε
φύγω, ο Παράκλητος δε θα έρθει προς εσάς. αν όμως πορευτώ, θα τον στείλω προς
εσάς. 8 Και όταν έρθει Εκείνος, θα ελέγξει τον κόσμο για αμαρτία και για δικαιοσύνη
και για κρίση. 9 Αφενός για αμαρτία, επειδή δεν πιστεύουν σ’ εμένα. 10 Αφετέρου για δικαιοσύνη, επειδή πηγαίνω προς τον Πατέρα και δε θα με
βλέπετε πια. 11 Και για κρίση, επειδή ο άρχοντας του κόσμου τούτου έχει κριθεί. 12 Ακόμη πολλά έχω να σας λέω, αλλά δε δύναστε να τα βαστάζετε τώρα. 13 Όταν όμως έρθει Εκείνος, το Πνεύμα της αλήθειας, θα σας οδηγήσει σε όλη την
αλήθεια. Γιατί δε θα μιλήσει από τον εαυτό του, αλλά όσα ακούσει θα μιλήσει και
τα ερχόμενα θα σας αναγγέλλει. 14 Εκείνος εμένα θα δοξάσει, γιατί από το δικό μου θα λαβαίνει και θα σας αναγγέλλει. 15 Όλα
όσα έχει ο Πατέρας είναι δικά μου. γι’ αυτό είπα ότι από το δικό μου λαβαίνει
και θα σας αναγγέλλει».
Με την παρουσία εκείνου θα ολοκληρωθεί το σχέδιο του Θεού, είναι γραφικό:
«Όταν δε υποταχθώσιν εις αυτόν τα πάντα, τότε και αυτός ο Υιός θέλει υποταχθή
εις τον υποτάξαντα εις αυτόν τα πάντα, διά να ήναι ο Θεός τα πάντα εν πάσιν»
(Κορινθ. Α'
15/ιε΄28).
Ωστόσο αυτός ο εχθρός, αν και νικημένος από τον αναστημένο Ιησού Χριστό,
ακόμη βασιλεύει -ρωτάμε- για πόσο ακόμη θα καταπίνει καθημερινά τους
ανθρώπους; Δυστυχώς ακόμα και σήμερα ο διάβολος τρομοκρατεί τους
ανθρώπους με το πλήθος της αμαρτίας που τους καλεί να προβούν οι άνθρωποι, και
ο λόγος για να διεκδικήσουν τα προσωπικά τάχα, συμφέροντα τους και ο λόγος
διότι έτσι πιστεύουν όλοι ότι θα ζήσουν, ενώ απεδείχθη ότι τα ατομικά
συμφέροντα είναι η αιτία που φέρνουν όλες τις κακίες στη ζωή μας, αφού αυτά
δημιουργούν την βία, την οποία τη ζούμε πρώτα εμείς μέσα μας. Η βία φέρνει τους
πολέμους, δημιουργεί την αμαρτία, η αμαρτία αφου αυξάνει δημιουργεί
τις ασθένειες, αυτές απειλούν τη ζωή μας, ακόμη και στο εμβρυϊκό
της στάδιο. Και αυτό συντελείται σε κάθε άνθρωπο, σε κάθε ψυχή, ο θάνατος
αποτελεί όχι μόνο τον τελευταίο εχθρό αλλά θα πρόσθετα και τον πρώτο. Μια παλιά
κινέζικη παροιμία επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές: «Την ίδια μέρα που
γεννιέται ένας άνθρωπος, γεννιέται και το σκουλήκι του».
Ακόμα
να γνωρίζουμε ότι όλες οι ασθένειες αποδεικνύουν απλά την αδυναμία του
ανθρώπου και της όποιας επιστήμης του απέναντι σ’ αυτόν τον εχθρό, αυτό είναι
πλέον καθημερινός κανόνας σε χιλιάδες περιπτώσεις, ο θανατος ακόμα εμπαίζει και
όλους όσους έχουν σχηματίσει την πλανεμένη εντύπωση ότι οι τίτλοι που
καθόρισαν από τον κόσμο, αφ εαυτού, επικαλούμενοι τον Θεό ότι κάποια πράγματα
θα τα αποφύγουν, όμως απεδείχθη ότι και αυτοί δεν έχουν καμμία εξουσία, έξαφνα
ο θάνατος όλους τους εξαφανίζει. Όσοι τώρα επιδιώκουν εξουσία, να μην
νομίζουν ότι αυτή μπορεί να τους εξασφαλίζει τον Θεό ή την διαρκή υγεία, διότι
και σε αυτή την περίπτωση έξαφνα τους βρίσκει το κακό. Μάλιστα αυτοί που έχουν
την πλανεμένη αυτή εντύπωση για τον εαυτό τους όταν έρθει το πρόβλημα, νιώθουν
περισσότερο αδικημένοι και αρχίζουν τα παράπονα μάλιστα θέλουν και να
διαμαρτυρηθούν «γιατί σ’ εμένα Θεέ μου»; Εμείς όμως θα το αποφύγουμε και αυτό,
καμμιά εξουσία πάνω σε κανέναν, γι΄αυτό μέσα στην φωνή Θεού η μόνη εξουσία
είναι να είμαστε φίλοι, η δεύτερη να είμαστε ταπεινοί, η τρίτη αρχή μας κάνε
ότι θες αδερφέ δική σου είναι η ζωή ο Θεός ξέρει για σένα, τέταρτη εξουσία: θα
μας ελκύει η ετερότητα. Ο Χριστός είπε «όποιος δεν είναι καθ΄ημών είναι υπέρ
υμών». Εξάλλου η αγάπη αυτή την φιλοσοφία έχει στη βάση της, να σε
δέχεται όπως είσαι, μόνο ο εγωιστής θέλει να σε αλλάξει.
Η
ζωή του κάθε ανθρώπου είναι δώρο του Θεού. Και κανείς δεν μπορεί να μπει στη
ζωή του άλλου και να την εξουσιάσει, ή να την κάνει κτήμα του και υποχείριο
του, όταν όμως οικιοθελώς μέσα από την άγνοια σου δώσεις τη ζωή σου στους
άλλους απλά θα την χάσεις νωρίτερα και από την ώρα που είναι να πεθάνεις όταν
γεράσεις, ενώ θα ζεις απλά δεν θα ζεις. Καλό είναι να ακολουθήσει ο καθένας τον
δικό του δρόμο, χωρίς φυσικά να ζει εις βάρος κανενός. Οι άνθρωποι δεν έρχονται
στη ζωή μας για να τους φτιάξουμε στα δικά μας μέτρα, ή να τους πείσουμε να
κάνουν ό,τι εμείς θέλουμε, μόνο όσοι δεν έχουν προσωποπικότητα γίνονται
φερέφωνα. Κανόνας και νόμος της Φωνής Θεού είναι να μην μπει κανένας στη ζωή
μας και να μην μπούμε σε κανενός τη ζωή , όλοι είμαστε παιδιά Θεού. Μόνο ο Χριστός αν θέλουμε να είναι ανάμεσα μας
και να είμαστε σίγουροι ότι οι σχέσεις μας θα είναι οι καλύτερες, αμήν.
Ήρθε
η ώρα με την παρουσία της Φωνής Θεού όλοι να γίνουμε διδακτοί Θεού. Ακόμα να
μην ξεχάσουμε ότι μέλλον όσο ο θανατος υπάρχει δεν θα έχουμε και μην κάνουμε
τους μεγάλους και τους τρανούς, διότι όταν έρθει αυτός τότε θα κάνουμε τις
κότες. Μέχρι σήμερα κανένας δεν μπόρεσε να συμφιλιωθεί με το θάνατο, αλλά και
κανένας ποτέ δεν προβληματίζεται πριν έρθει ώστε να ενδιαφερθεί να βρει
τους τρόπους που τον καταργούν.
Αδέλφια
μου, ο θάνατος είναι ο εχθρός μας και ουδείς άλλος. Η αδιαφορία μας θα
φέρει την ποινή μας. Η ποινή της αποστασίας μας, της ανυπακοής μας, της
αμαρτίας μας θα φέρει τον θάνατο, μη γένοιτο. Αδέλφια μου κάθε δάκρυ μπροστά
στο θάνατο είναι απόλυτα δικαιολογημένο, ανθρώπινο. Ο Κύριός μας δάκρυσε μπροστά
στο τάφο του Λαζάρου αν και ήξερε ότι σε λίγο θα τον ανάσταινε (Ιωάν.
11/ια΄35).
Εγώ
βλέπω σήμερα ότι όλοι τρέχουν για να δημιουργήσουν μια καλύτερη ζωή, χωρίς να
έχουν χρόνο να διαθέσουν ώστε να γνωρίσουν τον Λόγο του Θεού, και αν τους πεις
για τον Χριστό, όσο είναι καλά και στη ζωή τους πάνε όλα καλά ποτέ δεν έχουν
χρόνο, όλο δικαιολογίες παραθέτουν. Όταν όμως έλθουν αντιμέτωποι με τον θάνατο,
καλούν για βοήθεια: αδερφέ που είσαι; Θεέ που είσαι; Το θέμα είναι
όμως την ώρα που εμείς θα χρειστούμε την βοήθεια των ανθρώπων του Θεού, ή
την βοήθεια του ίδιου του Θεού, αυτοί θα έρθουν; θα έχουν χρόνο; θα μπορούν να
μας βοηθήσουν; Διότι με όποια κρίση κρίνουμε θα κριθούμε. Μακάρι το έλεος όλους
να τους συναντήσει κάτω από όλες τις συνθήκες. Καλό είναι να ρίχνουμε πάντα
ματιές αγάπης, όπως και αν είναι η ζωή μας όλοι χρειαζόμαστε τους πάντες, μόνοι
μας δεν θα καταφέρουμε πολλά. Όσοι νομίζουν ότι θα καταφέρουν κάτι
ζουν την απόλυτη ψευδαίσθηση.
Αδέλφια μου
φεύγουμε απ΄εδώ και πάμε στην αποκάλυψη. Η αποκάλυψη σήμερα ξεκίνησε να
λαμβάνει χώρα στις κοινωνίες των ανθρώπων και είναι το πιό επίκαιρο βιβλίο.
Μέσα σε αυτήν ο Θεός αναφέρει στον Ιωάννη τον Θεολόγο τα εξής: ΜΗΝ
κλείσεις το βιβλίο τούτο διότι ο καιρός είναι εγκύς εγκύτατα δια όλους τους
ανθρώπους δίκαιους και αμαρτωλούς. Οι αμαρτωλοί γκρεμίζονται δια του
θανάτου εις τον Άδην, οι δε πιστοί οπαδοί του Χριστού έχουν δυο τρόπους
να εισέλθουν στη ζωή. Ο πρώτος είναι: ο ακούων μου τον λόγον και πιστεύων στον
πέμψαντα με, έχει ζωήν αιώνιον και εις κρίσιν ουκ έρχεται αλλά μεταβέβη εκ του
θανάτου εις την ζωή. Ο δεύτερος τρόπος έχει ως εξής: και πας όστις ζει και
πιστεύει εις εμέ δεν θα πεθάνει ποτέ. Εδώ μας ρωτά: πιστεύεις τούτο;
Αδέλφια μου είμαστε σίγουροι ότι βρισκόμαστε προ της ανατολής μιας μεγάλης ημέρας, της ημέρας του λυτρωμού και της απελευθερώσεως του
ανθρωπίνου γένους από την αμαρτία, την φθορά και τον
θάνατο. Την ημέρα της ιδρύσεως της Βασιλείας του Θεού
επί της γης και γι' αυτό καλούμαστε όλοι ώστε να χτίσουμε ο καθένας με τον μοναδικό - ξεχωριστό αγαθό τρόπο
που ο Θεός μας ενέπνευσε το όραμα που οι αιώνες
μετέφεραν δια των προφητών και του ίδιου του
Θεού στη δική μας ζωή, το οποίο έχει ως εξής: (Ελθέτω η Βασιλεία σου, γεννηθήτω
το θέλημά σου, ως εν ουρανώ και επί της γης). Ο προηγούμενος αιώνας ήταν αιώνας
στον οποίον ο Θεός επέτρεψε να κυλιστεί το ανθρώπινο γένος (ο άνθρωπος) στον
βούρκο της αμαρτίας ώστε να σιχαθούν πολλοί άνθρωποι αυτήν και να
αναζητήσουν τον καινούργιο τρόπο ζωής που είναι η αγάπη και η ζωή η άφθαρτη κατ' εμέ, η οποία θα έρθει από το Ευαγγέλιο του Χριστού.
Είναι γραφικό: «ο Θεός έφερε την ζωή και την αφθαρσία δια του Ευαγγελίου». Η
σοφία του Θεού είναι το Ευαγγέλιο του Χριστού. Ο σοφός
Σολομών λέγει ότι η σοφία είναι ο πάρεδρος του Θεού και δεν συγκρίνεται η σοφία
αυτού του Θεού με όλα τα αγαθά του κόσμου. Όλα τα αγαθά του κόσμου είναι μια
χούφτα άμμου έμπροσθεν της πολυποίκιλης σοφίας του Θεού. Όμως η σοφία του Θεού είναι εκατό τοις εκατό το Ευαγγέλιο του
Χριστού. Το Ευαγγέλιο, η δύναμη και η σοφία που το διέπει είναι η υπερέχουσα κάθε
ανθρώπινης νοήσεως, και ο λόγος διότι το εφαρμοζόμενο Ευαγγέλιο καταργεί
πάραυτα τον θάνατο, τον καταργεί αμέσως όταν εφαρμοστεί.
Έχοντας
όλοι μας ως παράδειγμα προς μίμηση τον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος ο
οποίος για την αγάπη προέβη στην σταυρική θυσία, δυνάμεθα να ζήσουμε όλοι μας
με ασφάλεια τον παρόντα και τον μέλλοντα αιώνα. Η σταυρική θυσία του Κυρίου μας
δεν είναι μια συνιθισμένη θυσία, αλλά είναι θυσία η οποία εξασφαλίζει σε εμάς
τη ζωή και την αφθαρσία. Με λίγα λόγια μας εξασφαλίζει το να ζει μέσα μας
ο Χριστός, αν γίνει όμως κατανοητή, διότι το Ευαγγέλιο του Χριστού είναι
αποκεκρυμμένο για πολλούς οι οποίοι το προσεγγίζουν με δόλο, με πονηρία, με
συμφέροντα, με εγωισμό, με εξουσία τον Λόγο του Θεού, ώστε να θέλουν να αφήσουν
να εννοηθεί ότι είναι μεγάλοι και τρανοί.
Αδέλφια
μου, όπως είπα, ο προηγούμενος αιώνας ήταν αιώνας της αμαρτίας, αιώνας
των πολέμων, αιώνας των παθών, αιώνας της φθοράς, αιώνας του θανάτου, αιώνας
των αρχηγών, αιώνας των εγωιστών, αιώνας των συμφερόντων, αιώνας των υποκριτών.
Όλοι όμως έπαιξαν θετικό ρόλο για να χτιστεί δια του Χριστού ο μέλλοντας
αιώνας.
Ο
μέλλοντας αιώνας ήρθε και αυτός σήμερα, και άρχισε να χτίζεται δια της
παρεμβάσεως του Θεού και της θέλησης του ανθρώπου, αφού ο δεύτερος, ο άνθρωπος
ωρίμασε ώστε να επιζητά συνειδητή πνευματική εξέλιξη. Η εξέλιξη η πνευματική θα
έρθει μέσα από την μετάνοια και στη συνέχεια αυτή να γνωρίζουμε ότι μεγαλώνει
και γίνεται αναγέννηση. Ο Χριστός είπε «αν δεν γεννηθήτε άνωθεν δεν δύναστε να
ίδετε την βασιλεία του Θεού». Μάλιστα λέγεται μέλλοντας αιώνας, ο αιώνας που
ζούμε όλοι εμείς σήμερα, λέγεται αιώνας που θα φέρει το μέλλον στον άνθρωπο δια
Ιησού Χριστού. Αφού λοιπόν το πλήρωμα του χρόνου ήλθε, θα πρέπει να δεχτούμε
ότι όλοι εμείς και άλλοι αδελφοί που εργάζονται με αγάπη τα δρώμενα του
Ευαγγελίου μέσα από την όποια πνευματική αγαθή ετερότητα, ότι θα πρέπει να
είμαστε ενωμένοι, και να μην κρίνουμε ο ένας το έργο του άλλου. Αυτό που θα
πρέπει να δεχτούμε αλλά και να παρουσιάσουμε με την ίδια μας τη ζωή είναι τα έργα
της ενότητας αλλά και της ζωής, τα οποία θα πρέπει να αυξηθούν με την
αγάπη. Και πρέπει όλοι εμείς να εργαστούμε για αυτές της θεόπνευστες αξίες αν
συλλαμβάνουμε τη μεγάλη αξία τους. Όμως για να τις φέρουμε χρειάζεται και
να τις πιστέψουμε, εξάλλου είναι γραφικό «εάν έχετε πίστη ωσάν κόκκου σινάπεως
δύναστε να είπετε εις το όρος τούτο μετάβηθι και αυτό θα σας
υπακούσει», καθώς, «σεις πλειότερα τούτων θέλετε ποιήσει.
Αδέλφια
μου για μας εγράφη το Ευαγγέλιο της Βασιλείας, αλλά και για μας ο Θεός έδωσε τη
ζωή του λύτρο αντί πολλών και πρέπει να το πιστέψουμε. Η πίστη είναι μια
βεβαίωση πραγμάτων μη βλεπομένων, τα οποία όταν τα πιστέψουμε ξεκινούν να
εμφανίζονται στη ζωή μας. Για μας σήμερα ξεκινούν οι επαγγελίες να
λαμβάνουν χώρα στη ζωή μας. Αδέλφια μου δια της πίστεως και του αγιασμού που
δημιουργείται στο αγιαστήριο μπορούμε να πιστέψουμε ότι είμαστε «γένος
εκλεκτόν, βασίλειον ιεράτευμα, έθνος άγιον, λαός εις περιποίησιν, όπως τας
αρετάς εξαγγείλητε του εκ σκότους υμάς καλέσαντος εις το θαυμαστόν αυτού φως·
οί ποτε ου λαός, νυν δε λαός Θεού, οι ουκ ηλεημένοι, νυν δε ελεηθέντες» (Πέτρου Α΄
2:9-10
Για όλους
εμάς γράφτηκε αυτό, και πρέπει και να το πιστέψουμε
αλλά και να το εργαστούμε ώστε να το δημιουργήσουμε στη ζωή μας. Χρειάζεται
όμως να πάρουμε στα σοβαρά τα παρακάτω λόγια του Χριστού μας, αυτά είναι
ότι «ο Θεός αμαρτωλό ουκ ακούει αλλά αν κάποιος είναι θεοσεβής και το θέλημα
αυτού ποιεί, τούτον ακούει». Χρειάζεται λοιπόν πίστη, αλλά και έργα αγάπης,
έργα που δια του Λόγου του Θεού όταν παίρνουν μορφή ανασταίνουν τον Θεό
μέσα μας. Σκοπός του Θεού εξ αρχής ήταν και είναι η θέωση του ανθρώπου, ο
άνθρωπος δεν ήταν θεός εξ αρχής, απλώς είχε τις προϋποθέσεις και τις έχει. Με
την μετάνοια και την αναγέννηση αλλά και με μια υγιαίνουσα διδασκαλία, η οποία
του δημιουργεί τον νου του Χριστού, στο αγιαστήριο, να γίνει ο Θεός σε όλους
εμάς πηγή ζωής. Και τούτο διότι όλοι σήμερα καταλαβαίνουμε ότι ο Θεός γεννήθηκε
από άνθρωπο, για να γίνει ο άνθρωπος Θεός δια του Χριστού, με την σχετική
φυσικά πνευματική εργασία δυνάμεθα να δημιουργήσουμε τον νου του
Χριστού. Με αυτόν τον νου αμέσως γινόμεθα κληρονόμοι Θεού συγκληρονόμοι Χριστού
και συμμέτοχοι της δικής του δόξης.
Εκτός από
τον νου μας που πρέπει να είναι του Χριστου, χρειάζεται να πιστέψουμε ότι
και το σώμα θα πρέπει να γίνει του Χριστού. Το σώμα μας είναι ναός του εν ημίν
Αγίου Πνεύματος, εξάλλου ένας νους διαποτισμένος με αρχές Θεού, το θεραπεύει,
το ζωοποιεί, το μεταστοιχειώνει το σώμα και στο τέλος το καθιστά άφθαρτο. Με
την συνεχόμενη συνδιαλλαγή μας στον Λόγο του Θεού το σώμα μας γίνεται ναός του
Αγίου Πνεύματος, είναι γραφικό «το σώμα υμών, ναός του εν υμίν Αγίου Πνεύματος
ο φθείρων τον ναό του Θεού τούτον θέλει φθείρει ο Θεός». Ο Χριστός με την
υπακοή στον Πατέρα ζωοποίησε το πνεύμα του αλλά και το σώμα του, όταν ο
άνθρωπος εργάζεται συνειδητά τα δρώμενα του Ευαγγελίου γίνεται μυροπωλείο του
πνεύματος, ο άνθρωπος που εργάζεται τα δρώμενα του Ευαγγελίου μυρίζει Θεό και
γίνεται Θεός. Εξάλλου ο Χριστός γι΄αυτό έγινε άνθρωπος για να κάνει τον άνθρωπο θεό και
αυτή η θυσία του να είμαστε σίγουροι ότι δεν θα πάει χαμένη. Οι κορυφαίες
ιδιότητες που θα τον κάνουν θεό τον άνθρωπο είναι η αγάπη, η δικαοσύνη, η
ειρήνη, η πίστη, η αρετή των αρετών ταπεινοφροσύνη. Με τις ιδιότητες αυτές η
ανθρώπινη φυση παραμένει εντός της θείας φύσης και η θεία φύση εντός της
ανθρώπινης. Ο άνθρωπος στην βάση του δε θα χάσει ό,τι έχει, απλώς θα ενδυθεί
περισσότερες ιδιότητες με το Πνεύμα του Θεού. Αδέλφια μου με την παρουσία του
Θεού η φθαρτή φύση γίνεται θεία φύση και στη συνέχεια άφθαρτη φύση, μέσω αυτής
ο άνθρωπος γίνεται θεός. Χωρίς την αφθαρσία ο άνθρωπος δεν θα μπορέσει να γίνει
θεός, εξάλλου το σώμα να γνωρίζουμε ότι είναι η πυξίδα για το πόσο ο Θεός ζει
μέσα μας, αυτό θα μαρτυρά το πόσο Θεό έχουμε. Δεν μπορεί ένας να πιστεύει ότι
γνωρίζει τα περί Θεού, ή να πιστεύει ότι κάνει το θέλημα του Θεού, ενώ το σώμα
να πάσχει, εκτός αν κάποιος πάσχει για να φανεί η δόξα του Θεού, ή για να
επέλθει αναγέννηση. Ο Θεός έχει σχέδιο, όλοι θυμόμαστε στο Λόγο του Θεού
όπου ο Κύριος συνάντησε έναν άρρωστο εκ γενετής παράλυτο, οι μαθητές ρώτησαν
ποιός αμάρτησε αυτός ή οι γονείς, και ο Χριστός απάντησε: για να φανεί η δόξα
του Θεού. Εδώ αφήνει να εννοηθεί ότι η σκληρότητα που φαίνεται ότι υπάρχει
είναι τελικά η δόξα του Θεού και για όποιον πάσχει. Στο
Ευαγγέλιο του Ιωάννου του Θεολόγου γράφει σε ένα σημείο: «Θεόν ουδείς εώρακε πώποτε
ουδέ δύναται να τον δει», σε άλλο σημείο στην Έξοδο γράφει: «ου γαρ μη ιδεί
άνθρωπος το πρόσωπο μου και ζήσετε».
Αν δηλαδή κάποιος άνθρωπος δει το πρόσωπο του Θεού αμέσως θα πεθάνει. Τώρα αυτό
είναι αγριότητα που παρουσιάζει ο Θεός και δεν εξηγείται, υπό μία όμως έννοια
εξηγείται. Ον αγαπά Κύριος παιδεύει
και μαστιγοί πάντα υιόν τον οποίον παραδέχεται. Εάν είστε χωρίς παιδεία άρα νόθοι είστε και ουχί υιοί. Μόνο σε
αυτή την περίπτωση δικαιολογείται. Η ασθένεια να γίνει μετάνοια, στη
συνέχεια αναγέννηση και στο τέλος δόξα Θεού.
Αδέλφια μου αφού ο άνθρωπος έγινε
κατ΄εικόνα Θεού έχει την ικανότητα να ανακαινήσει τον εαυτό του και τούτο
μπορεί να το εξασφαλίσει ο κάθε αδερφός μόνο δια Πνεύματος Αγίου, αφού μόνο το
Πνεύμα το Άγιο τον ζωοποιεί. Χρειάζεται όμως ο άνθρωπος να αφιερωθεί.