ΕΝΔΥΘΗΤΕ ΤΟΝ ΝΕΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΝ
Η Ιστορία του ανθρώπινου γένους! Ιστορία αίματος και πόνου, συγκρούσεων
και αδικίας. Θα μπορούσε να δει κανείς την γήινη σφαίρα να στάζει από δάκρυ και
αγωνία. Και αμέσως γεννιέται το ερώτημα, ένα ερώτημα που βασάνιζε και βασανίζει
καρδιές δισεκατομμυρίων ανθρώπων ανά τους αιώνες. Γιατί; Γιατί ζούμε διαρκώς σε
μία εμπόλεμη κατάσταση την οποίαν αποκαλούμε ειρήνη, ενώ οι
προϋπολογισμοί των εξοπλισμών φτάνουν στα ύψη, γιατί κλειδώνουμε τις πόρτες των
σπιτιών μας και με καχυποψία αντιμετωπίζουμε κάθε γνωστό και άγνωστο; Τι είναι
αυτό που εμποδίζει τον άνθρωπο να απλώσει το χέρι στον συνάνθρωπο και να
βαδίσουν μαζί αδελφωμένοι; Η καρδιά μας το θέλει, η ψυχή μας το αναζητά, ο
Χριστός ερχόμενος στον κόσμο το δίδαξε δίνοντας ακόμα και τη ζωή του και
αποτέλεσμα μηδέν. Τι λείπει; Είναι απλό!
Μα φυσικά, αδέλφια μου, λείπει ο ίδιος ο Θεός! Αν και όλοι λέμε ότι τον
ξέρουμε, αδέλφια μου, ο φιλεύσπλαχνος Κύριός μας εδώ και 2000 χρόνια κρούει
συνεχώς την θύρα της ψυχής μας λέγοντας προς όλους: Ενδυθήτε τον νέον άνθρωπον, τον κτισθέντα κατά Θεόν εν δικαιοσύνη και
οσιότητι της αληθείας, καθώς,
γίνεσθε πάντες ομόφρονες, συμπαθείς,
φιλάδελφοι, εύσπλαγχνοι, φιλόφρονες, μη αποδίδοντες κακόν αντί κακού ή
λοιδορίαν αντί λοιδορίας, αλλά το εναντίον ευλογούντες, επειδή εξεύρετε ότι εις
τούτο προσεκλήθητε, διά να κληρονομήσητε ευλογίαν (Εφεσίους 4:24 και
Πέτρου Α΄ 3:8-9).
Η συνταγή λοιπόν υπάρχει, δεν είναι μυστική και αποκεκρυμμένη. Το έδειξε
ο ίδιος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός με τη ζωή του, το άφησε ολοζώντανο στον
θείο Λόγο του. Φυσικά ο άνθρωπος μπορεί να γίνει φίλος και αδελφός με τον
συνάνθρωπό του και όχι μόνο μπορεί, αλλά αυτός είναι ο προορισμός του πάνω στη
γη. Αρκεί να βάλει οδηγό στη ζωή του τον Χριστό που θα τον οδηγήσει στη γαλήνη,
στη φιλία, στο σεβασμό, στη θεία ειρήνη.
Πώς θα φτάσουμε όμως εκεί; Από την καχυποψία στη φιλία, από την αδιαφορία
στην αδελφοσύνη; Ο ίδιος ο Λόγος του Θεού μας δείχνει τον δρόμο. Είναι πολλά τα
παραδείγματα και τα χωρία που μας προτρέπουν στον δρόμο της φιλαδέλφιας. Θα
αναφέρουμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα:
1. Όταν
ρώτησε ο Πέτρος, Κύριε, ποσάκις αν
αμαρτήση εις εμέ ο αδελφός μου, θέλω συγχωρήσει αυτόν; έως επτάκις; Λέγει προς
αυτόν ο Ιησούς, δεν σοι λέγω, έως επτάκις, αλλ’ έως εβδομηκοντάκις επτά (Ματθαίος
18:21-22). Όπως λοιπόν ο Κύριος
μακροθυμεί και ελεεί τον άνθρωπο, έτσι και ο άνθρωπος ας ανέχεται και ας
περιβάλλει με στοργή και συμπάθεια τον αδελφό του που πιθανόν του έκανε κακό.
Γιατί, αδέλφια μου, ας αναλογιστούμε πόσοι άνθρωποι θα υπήρχαν στον πλανήτη μας
αν ο Θεός δεν συγχωρούσε τον άνθρωπο για τα τόσα λάθη που κάνει καθημερινά και
αν μας φέρονταν όπως εμείς στον συνάνθρωπο.
2. Όλοι
σίγουρα γνωρίζουμε το πως θέλουμε να μας συμπεριφέρονται οι άλλοι, με ευγένεια,
με σεβασμό, με κατανόηση. Επίσης γνωρίζουμε καθετί που μας ξεκουράζει, μας
κάνει να αισθανόμαστε τον άλλον φίλο μας. Εδώ έρχεται και μας ολοκληρώνει ο
Λόγος του Θεού: Λοιπόν πάντα όσα αν
θέλητε να κάμνωσιν εις εσάς οι άνθρωποι, ούτω και σεις κάμνετε εις αυτούς·
διότι ούτος είναι ο νόμος και οι προφήται (Ματθαίος 7:12).
3. Να
τακτοποιήσουμε στην συνείδησή μας τον συνάνθρωπο ότι είναι άνθρωπος με
αδυναμίες και πάθη όπως και εμείς και ότι η πάλη ημών δεν είναι εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ’ εναντίον εις
τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του
σκότους του αιώνος τούτου (Εφεσίους 6:12). Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να
ειρηνεύσουμε.
Ο Υιός του
ανθρώπου δεν ήλθε διά να υπηρετηθή, αλλά διά να υπηρετήση, και να δώση την ζωήν
αυτού λύτρον αντί πολλών (Ματθαίος
20:28, Μάρκος 10:45).
Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός στην προσευχή του
λίγο πριν συλληφθεί παρακαλεί τον Θεόν για τους πιστεύοντες να είναι πάντες
ένα. Να έχουμε μία ψυχή, μια καρδιά, ένα φρόνημα. Ο σύνδεσμος ανάμεσά μας να
είναι η ενότητα, η αγάπη, ο ίδιος ο Θεός. Και όπως λέει ο Απ. Παύλος: Ο δε Θεός της υπομονής και της παρηγορίας
είθε να σας δώση να φρονήτε το αυτό εν αλλήλοις κατά Χριστόν Ιησούν· διά να
δοξάζητε ομοθυμαδόν εν ενί στόματι τον Θεόν και Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού
Χριστού (Ρωμαίους 15:5-6).
Αδέλφια μου βάσει του Λόγου του Θεού έχουμε το
δικαίωμα να ερευνούμε τον Πατέρα Θεό και τα βάθη αυτού, ώστε να γκρεμίσουμε
κάθε μεσότοιχο το οποίο γέννησε η άγνοιά μας. Αδέλφια μου είναι μεγάλης
σημασίας γεγονός ο ουράνιος Πατέρας μας να δέχεται να μας επιτρέπει ευχαρίστως
να τον ερευνούμε και όλοι μας να συμμετέχουμε εις τα μεγαλεία αυτού, να
συμμετέχουμε εις την δόξα αυτού, να συμμετέχουμε εις τα πάντα, τελευταία να
συμμετέχουμε στην άπειρη σοφία αυτού. Η σοφία του μας καθιστά υιούς και
θυγατέρες. Ο σοφός Σολόμων λέγει ότι η σοφία είναι ο πάρεδρος του Θεού και δεν
συγκρίνεται η σοφία αυτού του Θεού με όλα τα αγαθά του κόσμου. Όλα τα αγαθά του
κόσμου είναι μια χούφτα άμμου έμπροσθεν της πολυποίκιλης σοφίας του Θεού. Όμως
η σοφία του Θεού είναι εκατό τοις εκατό το Ευαγγέλιο του Χριστού. Το Ευαγγέλιο,
η δύναμή του και η σοφία που το διέπει είναι η υπερέχουσα κάθε ανθρώπινης
νοήσεως και ο λόγος διότι το εφαρμοζόμενο Ευαγγέλιο καταργεί πάραυτα τον φυσικό
θάνατο και γκρεμίζει κάθε μεσότοιχο της όποιας έχθρας. Η ενότητα επιτυγχάνεται
με βάση την ετερότητα, η οποία θα γίνει σημείο ενότητας, δηλαδή είσαι
Χριστιανός και ανήκεις σε ένα δόγμα; Τι σημασία έχει αν κατηγορείς, αν κρίνεις,
αν λες ψέματα, αν έχεις πονηρίες, συμφέροντα κ.λ.π. δεν ωφελεί αυτό, όμως αν
δεχτείς τον αδελφό σου όπως τον θέλει ο Θεός τότε έγινες Θεός, διότι έτσι τον
θέλει ο Θεός ο οποίος τον δέχεται, εσύ γιατί να τον κρίνεις; Τι έχεις που δεν
έχει και αν έχεις γιατί καυχάσαι; Ο Θεός δεν μπορεί να κάνει τον άλλον χίλιες
φορές ανώτερο; Φυσικά ναι. Για να τα καταλάβουμε όλα αυτά που κηρύττουμε σήμερα
στην Φωνή Θεού επειδή ερχόμαστε από τον κόσμο εκπαιδευόμαστε, δοκιμαζόμαστε και
αυτό μπορούμε να το διαπιστώσουμε διότι αν ανατρέξουμε στον Λόγο του Θεού εκεί
θα δούμε ότι δεν μας εχθρεύεται ουδείς απλώς εμείς ζητήσαμε να γίνουμε παιδιά
Θεού. Τα παιδιά του Θεού εκπαιδεύονται για να φτάσουν στην αγάπη, είναι
γραφικό, Ον αγαπά κύριος παιδεύει και
μαστιγοί πάντα υιόν τον οποίον παραδέχεται. Εάν είστε χωρίς παιδεία άρα νόθοι είστε και ουχί υιοί. Όποιος
γίνει αγάπη δεν ανήκει ούτε σε δόγμα, ούτε σε εκκλησία, ούτε πουθενά. Ανήκει
στον Θεό. Έχουμε καταλάβει τι σημαίνει αγάπη. Αφού είναι η πιο γρήγορη οδός να
φτάσουμε στον Θεό γιατί επιλέγουμε άλλους δρόμους που εμποδίζουν την ενότητα.
Αδέλφια μου, ήρθε η ώρα να γυρίσουμε στην χαμένη πατρίδα μας. Ο Πατέρας μας
χάρισε λογική Θεού διά του Χριστού και είδαμε ότι αυτός ο άνθρωπος που
δημιούργησε ο Θεός και που περπατούσε στον κήπο της Εδέμ άφθαρτος και αθάνατος,
τις είδε πόσα εκατομμύρια χρόνια, ήταν ο ίδιος άνθρωπος με εμάς (Αδάμ) με την
μόνη διαφορά ότι το αγαθό ζούσε μέσα του 100%. Όλοι ξέρουμε ότι κάποια στιγμή
παραχώρηση Θεού ήρθε δυστυχώς το ψέμα του όφεως. Το ψέμα του όφεως είναι ο
διάβολος, είναι ο θάνατος. Στην συνέχεια διά της τεκνογονίας επικράτησε το
ψέμα, ο θάνατος σε όλο το ανθρώπινο γένος. Παρόλα αυτά η αγάπη του δεν μας
άφησε, διότι αδέλφια μου ο Θεός κατεβαίνει στη γη. Ο Χριστός, ο Υιός, ο ίδιος ο
Υιός πριν δύο χιλιάδες χρόνια κατέβηκε στη γη και μας άφησε την υγιαίνουσα
διδασκαλία του ώστε να επιστρέψουμε στην χαμένη πατρίδα, στην χώρα των ζώντων.
Μέχρι σήμερα έγινε αντιληπτή από μονάδες ανθρώπων, σήμερα όμως ήρθε η ώρα να
γίνει από δισεκατομμύρια. Αδέλφια μου, το Ευαγγέλιο μας θέλει ενωμένους, μας
θέλει φιλάδελφους. Γιατί να επιμένουμε με τον εγωισμό μας να χωριζόμαστε;
Αδέλφια μου, είμαστε Έλληνες. Για τους Έλληνες γράφτηκε το Ευαγγέλιο του
Χριστού και για όλον τον κόσμο όμως χρειάζεται εμείς οι Έλληνες να το βάλουμε
στη ζωή μας, όχι σαν θρησκεία αλλά σαν τρόπο ζωής. Πιστεύω ότι ήρθε η ώρα και ο
λόγος διότι ο Θεός κατέβηκε πάλι διά Πνεύματος Αγίου στη γη, όχι τώρα στο
Ισραήλ αλλά στην Ελλάδα και θα γίνει αποκατάσταση της αλήθειας. Ήδη σήμερα
έβαλε το ένα πόδι του στη Μεσόγειο, στο κέντρο της γης, στην Ελλάδα και θα
ανατρέψει ό,τι δεν είναι δικό του. Οι παλιοί άνθρωποι έλεγαν για την Ελλάδα τα
εξής: Όταν ο Θεός μοίραζε πατρίδες οι Έλληνες μιλούσαν φιλοσοφικά και δεν ήταν
εκεί που ο Θεός μοίραζε πατρίδες. Όταν πήγαν να πάρουν πατρίδα τους είπε: Τις
μοίρασα όλες. Οι Έλληνες άρχισαν να κλαίνε. Ο Θεός τους λυπήθηκε και τους είπε:
Έχω ένα μικρό κομμάτι γης που το κράτησα για τα γεράματά μου. Πάρτε αυτό και θα
έρθω και εγώ. Και σήμερα ήρθε! Για να δημιουργηθούν τα γεγραμμένα και να λάβουν
χώρα οι επαγγελίες, ο Θεός εξέλεξε πρώτα τον Ιουδαϊκό λαό ως περιούσιο λαό από
τον οποίον θα έρχονταν ο Χριστός, ο οποίος και ήρθε. Αφού δίδαξε με τη ζωή του
φανερώνοντας το θέλημα του Θεού, έφυγε και κάθισε στα δεξιά του Πατρός. Από
εκεί διά Πνεύματος Αγίου δίνει εντολή, Παύλε
διάβα εις Μακεδονία. Έτσι η ευλογία μεταδίδεται στην Ελλάδα, όπου μέσω
αυτής ο Θεός θα αποκατασταθεί αιώνια. Κατόπιν ο Χριστός θα βασιλέψει στη γη
ολόκληρη. Από την Αγία Γραφή φανερώνεται η επιλογή του Θεού να μεταβιβαστεί η
ευλογία στην Ελλάδα. Πρώτον, ο Λόγος του εγράφη στην ελληνική, δεύτερον η
Ελλάδα πίστεψε στον Θεό, στον Χριστό. Παντού μαρτυρείται η πίστη σε αυτόν. Σε
κάθε βουνό, σε κάθε πόλη, σε κάθε πεδιάδα, σε κάθε σπηλιά δημιούργησε χώρους
λατρείας (εκκλησίες) όπου ο Θεός δοξάζεται.
Με αυτόν τον
τρόπο όλοι οι Έλληνες αναλαμβάνουμε μία μεγάλη αποστολή, μία μεγάλη υποχρέωση
έναντι του Θεού, έναντι του εαυτού μας, έναντι του έθνους. Ήξερε ο Θεός που
εξέλεξε τους Έλληνες. Πρώτος ο ελληνικός λαός θα εφαρμόσει τα παραγγέλματα του
Κυρίου, ώστε πρώτος να ζήσει τον νέο τρόπο ζωής που υποδεικνύει ο Χριστός. Ο
Χριστός έστειλε τον απόστολο Παύλο διότι προείδε ότι οι Έλληνες θα είναι ο
πρώτος λαός που θα τα σκαλίσει αυτά, θα ψάξει την Αγία Γραφή και θα βρει μέσα
από τον φωτισμό του Πνεύματος του Αγίου (διά του Παρακλήτου, διά του Φωσφόρου)
τον σωστό τρόπο ζωής και με την δύναμη του Κυρίου να μπορέσει να τον εφαρμόσει.
Είμαστε βέβαιοι ότι η ώρα της αγάπης, της ελευθερίας και της ζωής του
ανθρωπίνου γένους έφθασε. Εύχομαι όλοι να σηκώσουμε το ανάστημά μας και να
προβούμε σε ενέργειες που θα καταστήσουν τη ζωή μας γεμάτη με καρπούς,
χαρίσματα και σημεία του Αγίου Πνεύματος, ώστε να επέλθει μετάνοια, αναγέννηση,
κατανόηση, ενότητα, ζωή, αγάπη. Ο Κύριος τόνισε: Εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε εάν αγάπην έχητε εν
αλλήλοις.
Γένοιτο, γένοιτο αμήν.