ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ

 

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ

 

Μέσα στην Δημιουργία ειδικότερα τα τελευταία - έσχατα χρόνια θα παρουσιαστούν τρία είδη ανθρώπων:

1) Λογικό ον το οποίο υπηρετεί την αγάπη = Θεός.

2) Άλογο ον, το οποίο υπηρετεί τα συμφέροντά του = Εωσφόρος. 3) Φανατικό ον, ένα ον που υπηρετεί το ψέμα.

Χρησιμοποιείται το φανατικό ον πάντα από το άλογο ον για να εξυπηρετεί τα συμφέροντά του.

Ένα βράδυ καθώς ήμουν στο αγιαστήριο και προσευχόμουν διάβασα το εξής στις Παροιμίες και μου έκανε εντύπωση διότι συμβαίνει στις δικές μας ημέρες.

Παρ. 28,1 Φεύγει ασεβής μηδενός διώκοντος, δίκαιος δε έσπερ λέων πέποιθε. Δηλαδή ο ασεβής φεύγει συνέχεια διωκόμενος αλλά ουδείς δεν τον κυνηγά, ζει πυρίκαυστα. Ο μεν δίκαιος είναι σαν το λιοντάρι που αναπαύεται στην ζούγκλα και κανένα ζώο δεν το πειράζει και δεν του χαλάει τον ύπνο. Έτσι είναι ο δίκαιος. Δίκαιος ανήρ ο ελεών όλην την ημέραν. Η δικαιοσύνη των ανθρώπων απαιτεί του Θεού προσφέρει. Ο δίκαιος είναι ένας άνθρωπος ο οποίος δεν βλέπει λάθη ή και αν βλέπει έχει την δύναμη να περιμένει πολλά χρόνια ώστε να δει τον αδελφό του να εξελίσσεται και να υπηρετεί όχι το λάθος αλλά την αγιοσύνη.

Αδέλφια μου, η πτώση ήρθε διότι ο Θεός χάρισε την επιλογή στους αγγέλους και στους ανθρώπους, χάρισε δηλαδή την ελεύθερη βούληση ώστε τα δύο είδη λογικής ζωής μέσα στην Δημιουργία να σκέφτονται, να δημιουργούν, να εξελίσσονται αλλά και να επιλέγουν να υπηρετούν την δικαιοσύνη ή την αδικία, την αλήθεια ή το ψέμα, το καλό ή το κακό, την κρίση ή το έλεος, την αγάπη, τη ζωή ή το θάνατο. Και πολλές άλλες ιδιότητες χάρισε ο Πατέρας – Θεός σε αυτά τα δύο λογικά όντα που δημιούργησε στην αρχή, που είναι οι άγγελοι πρώτα και έπειτα ο άνθρωπος. Με όλα αυτά τα οποία εξασφάλισε ο Θεός στον άνθρωπο και στους αγγέλους θα μπορούσαν να γνωρίσουν άνθρωπος και άγγελοι καλό και κακό αν παρέμεναν στην υπακοή με στόχο και σκοπό στο τέλος να έλθει επίγνωση, στην συνέχεια να επέλθει ωριμότητα σε αυτά τα δύο όντα και ο λόγος για να μπορεί το κάθε ένα από αυτά να επιλέγει το κάθε είδος ζωής τον τρόπο που θα ζει μέσα στην Δημιουργία. Η σοφία του Θεού αδέλφια μου, η επίγνωση, η αξιοποίηση των χαρισμάτων, των καρπών και οι ιδιότητες που ο Θεός είχε και έχει δεν θα μπορούσαν να δοθούν εξ αρχής στον άνθρωπο και ο λόγος διότι χρειάζονταν η εμπειρία. Άλλο είναι να έχεις σοφία Θεού με επίγνωση – εμπειρία και άλλο να μιλάς για τον Θεό χωρίς εμπειρία μέσα από επιπολαιότητα, ημιμάθεια ή άγνοια. Η κάθε λέξη που συναντάμε στον Λόγο του Θεού έχει πολλές έννοιες που χρειάζεται να τις σπουδάσουμε. Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε δεν είναι τυχαίες, αυτές έχουν την εξουσία να χαρίσουν τη ζωή, τον Θεό ή τον διάβολο αλλά ακόμα και τον θάνατο. Εξ αιτίας των σκέψεων και των λόγων μας θα εξαρτηθεί η πορεία μας. Είναι πολύ σημαντικός ο λόγος και η πηγή του, η σκέψη και η πηγή της, από που έρχονται και προς τα που πάνε και γιατί τα λόγια μας και οι σκέψεις μας θα φέρουν όταν δεν μετρηθούν σωστά τον θάνατο και όταν η διαχείριση των λόγων περνά μέσα από την σοφία του Θεού θα φέρουν την ενότητα, τον Θεό, τη ζωή στη ζωή μας. Εύχομαι ο λόγος μας να είναι πάντα ηρτημένος με άλας και να είναι πάντα του Θεού γιατί αυτός ζωοποιεί εμάς και τους γύρω μας. Είναι γραφικό για την αξία του λόγου, ο Ιωάννης ο θεολόγος έτσι ξεκινά το Ευαγγέλιό του, Εν αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεό και Θεός ην ο Λόγος. Πάντα δι’ αυτού εγένετο και χωρίς αυτού εγένετο ουδέ εν ο γέγονεν. Άρα λοιπόν θα πρέπει να επικεντρωθούμε στον Λόγο και όσο πιο πολύ μας διέπει ο Λόγος, η σοφία τόσο πιο πολύ ζει ο Θεός μέσα μας. Μία φορά με επισκέφτηκε ένας άνθρωπος ο οποίος έλεγε ότι είναι του Θεού, όμως είχε πολλά προβλήματα (υγείας, ψυχολογικά, πνευματικά). Καθώς μιλούσαμε παρατήρησα ότι έλεγε συνέχεια ο διάβολος, ο διάβολος, ο διάβολος…. παρόλο που έλεγε ότι αγαπά τον Θεό. Αμέσως κατάλαβα ότι άθελά του είχε δαιμονιστεί. Του λέω, συγγνώμη, περίμενε λίγο και παίρνω στυλό και χαρτί και καθώς μιλούσαμε όταν έλεγε την λέξη διάβολος εγώ τραβούσα διακριτικά μία γραμμή στο χαρτί. Αφού μιλήσαμε μία ώρα είδα ότι είχε γεμίσει το χαρτί με γραμμές. Στο τέλος με ρώτησε τι να κάνω αδελφέ; Πώς τα ακούς όλα αυτά; Γιατί έχω αυτά τα προβλήματα; Και του είπα, βρήκα το πρόβλημά σου. Εσύ αδελφέ μου άθελά σου δεν ασχολείσαι με τον Θεό αλλά με τον Διάβολο. Βλέπετε, και μόνο που έλεγε την λέξη πάθαινε όλα αυτά. Προσπαθούσε δηλαδή να υπηρετήσει τον Θεό μαθαίνοντας τι κάνει ο Διάβολος τάχα για να προσέχει, αλλά με όλα αυτά έγινε διάβολος χωρίς να το καταλάβει ζώντας μέσα του πολλές συγκρούσεις. Οι συγκρούσεις οδηγούν σε αδιέξοδο. Όταν είσαι ερωτευμένος ας πούμε με τον Κώστα, ο Κώστας συμβολίζει τον Θεό, δεν μπορείς να μιλάς συνέχεια για τον Χαράλαμπο ή να σκέφτεσαι συνέχεια τον Χαράλαμπο, ο οποίος ας πούμε ότι συμβολίζει τον Διάβολο. Τυχαία τα ονόματα, τυχαίοι και οι χαρακτηρισμοί. Αυτό που θέλω να πω είναι πως όταν αγαπάς κάτι και είσαι ερωτευμένος με αυτό, το υπηρετείς με όλες σου τις δυνάμεις, επικεντρώνεσαι σε αυτό, μιλάς διαρκώς γι’ αυτό και χαίρεσαι γι’ αυτό που υπηρετείς μη μπορώντας να κλέψει την παράσταση τίποτε άλλο πέρα από αυτό. Ο άνθρωπος αν θέλει να αποκτήσει πνευματική ισορροπία θα πρέπει να αξιολογήσει και να ενεργοποιήσει τις ιδιότητες του Θεού όπως τους καρπούς και τα χαρίσματα αλλά και τα σημεία. Από τον Λόγο μας να γνωρίζουμε θα εξαρτώνται όλα στη ζωή μας. Με τον Λόγο δύναται να ζωοποιηθεί ένας ή πολλοί άνθρωποι και διά του Λόγου να χαθούν ένας ή πολλοί άνθρωποι. Τα λόγια που κρατά ο νους μας και έρχονται στα χείλη μας κρίνουν τις δυνατότητές μας, αν έχουμε μέλλον ή όχι, γι’ αυτό χρειάζεται να έχουμε πηγές γεμάτες με λόγους ζωής και σοφίας. Αυτοί και μόνο οι λόγοι αυτοί όταν όμως εφαρμόζονται εξασφαλίζουν τη ζωή, τον Θεό. Είναι άλλο η πίστη να είναι στα λόγια και άλλο τα λόγια να είναι βιωματικά, όμως για τα παιδιά του Θεού τα πάντα συνεργούν στο αγαθό. Τα παιδιά του Θεού πρέπει να εντρυφούν συνέχεια στον Λόγο του Θεού και στην υγιαίνουσα διδασκαλία της Φωνής Θεού. Το καλό – το άγιο η σοφία του Θεού θα το ζωοποιήσει και το κακό θα το υποσιτίσει. Αυτό το γνωρίζουμε πολύ καλά και μπορούμε να το δοκιμάσουμε. Σήμερα έχουμε μεγάλη εμπειρία σαν άνθρωποι πάνω στο καλό και στο κακό, αφού όλοι εμείς σπουδάζουμε την σοφία του Θεού. Τα αποτελέσματα των δύο αυτών θα παίξουν σημαντικό ρόλο στην αποστολή μας. Αδέλφια μου, σήμερα όσο ποτέ άλλοτε το σχέδιο του Θεού λαμβάνει χώρα στη ζωή μας και όλοι είμαστε καλεσμένοι στον δείπνο του Θεού. Πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν, καθώς Έλθετε προς με, πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι και εγώ θέλω σας αναπαύσει. Παρόλο που το κάλεσμα είναι διαχρονικό μέχρι σήμερα, το παράξενο είναι ότι αιώνες τώρα και τα δύο είδη (άνθρωπος και άγγελος, λογικά όντα δηλαδή μέσα στην Δημιουργία και κοντά στον Θεό) καθ’ υπερβολήν όχι καθ’ ολοκληρίαν επιλέγουν να ζουν το ψέμα, την αμαρτία, την υποκρισία, τον θάνατο. Κάποια όμως μειονότητα σήμερα αλλά και διαχρονικά έχει επιλέξει να υπηρετεί το καλό, το άγιο, τον Θεό. Αδέλφια μου, οι άγγελοι έγιναν – δημιουργήθηκαν πρώτοι. Αυτό ανήκει στην σοφία του Θεού, αφού θα παίξουν και παίζουν καθοριστικό ρόλο στην θέωση του ανθρώπου. Με τους αγγέλους ο Θεός γνώριζε ότι δεν μπορεί να έχει αποτελέσματα θέωσης. Ο άγγελος αν πέσει δεν έχει επιστροφή και τούτο το βλέπουμε αφού όταν ήρθε η αποστασία όσοι ακολούθησαν τον εωσφόρο παραμένουν μέχρι σήμερα μαζί του. Πολλοί άλλοι άγγελοι με την αποστασία ταρακουνήθηκαν αλλά όμως έμειναν κοντά στον Θεό. Με την παρουσία του Χριστού οι άγγελοι που έμειναν κοντά στον Θεό συμπλήρωσαν πολλά ελλείποντα, λύθηκαν σε πολλούς πολλές απορίες. Τελευταία με την παρουσία του Χριστού, το αποστολικό του έργο, την σταυρική του θυσία, την ανάστασή του τάχθηκαν καθ’ ολοκληρίαν στον Θεό. Έτσι σήμερα διά του Χριστού οι άγγελοι που έμειναν στον Θεό φωνάζουν στώμεν καλώς. Οι άγγελοι λοιπόν δεν έχουν τις δυνατότητες του ανθρώπου όμως και αυτοί παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ίδρυση της βασιλείας. Σε εμάς φαίνεται ότι οι άγγελοι είναι ανώτερα όντα όμως ο άνθρωπος είναι ανώτερος, απλώς ο άνθρωπος εν τιμή ων παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσιν τοις ανοήτοις και ωμοιώθη αυτοίς. Όταν όμως ο άνθρωπος ενδυθεί την πανοπλία του Θεού, τότε οι άγγελοι θα διακονούν αυτόν, θα είναι υπηρέτες του και θα είναι χαρά τους να τον υπηρετούν όπως και τον Θεό. Ξέρουμε ότι τον Κύριο άγγελοι διηκόνουν αυτόν. Αυτός είναι ο ρόλος τους μέσα στην Δημιουργία αλλά επειδή ο άνθρωπος έχει αποστατήσει από τις αρχές του Θεού είναι αυτοί που ρυθμίζουν τη ζωή του. Οι άγγελοι που είναι κοντά στον Θεό εργάζονται αιώνες τώρα να κρατήσουν τον άνθρωπο στον δρόμο της αρετής. Θεοί όμως δεν μπορούν να γίνουν οι άγγελοι ούτε οι άνθρωποι, αν οι άνθρωποι δεν ξεπεράσουν σε σοφία τους αγγέλους σε σημείο να νουθετούνται από τον Θεό. Όταν ο άνθρωπος μιλά με τον Θεό γίνεται Θεός. Όταν μιλά με τους αγγέλους αποκτά αγγελικό – αυστηρό πνεύμα και το πνεύμα αυτό δεν είναι εκείνο το πνεύμα που τον λυτρώνει. Όσοι τώρα καταλαβαίνουν την αξία του Θεού θα θελήσουν να ανεβούν τα πνευματικά στάδια και να αποκτήσουν επίγνωση ώστε να γνωρίσουν τον Θεό και να ζήσουν με αυτόν υπηρετώντας τον μέσα από επίγνωση. Όλοι αυτοί που θέλουν να τον υπηρετήσουν και να τον ακολουθήσουν με αλήθεια μπορούν να μετέχουν της θέωσης. Οι άγγελοι να γνωρίζουμε ότι πάντα θα είναι τα χέρια του Θεού. Αυτοί οι άγγελοι πάντα θα στέλνονται σε όλη την Δημιουργία, σε όλη την Κτίση και θα καλλιεργούν τους ανθρώπους του Θεού, θα τους βοηθούν και θα τους ενισχύουν, αλλά και όλη την Δημιουργία ώστε να γίνει του Θεού. Είναι γραφικό, οι άγγελοι είναι αποσταλλόμενοι εις τους μέλλοντας κληρονομείν σωτηρίαν. Θυμάμαι πριν 15 χρόνια ενώ εργαζόμουν πνευματικά νόμιζα ότι είμαι του Θεού, όμως οι άγγελοι οι οποίοι είναι κοντά στον Θεό όταν ο Θεός μου έστειλε και τους γνώρισα είδα πόσο μακριά απέχω σε σοφία και από τους αγγέλους και από τον Θεό. Θέλησα να μάθω και να σπουδάσω και έτσι έμεινα κοντά στους αγγέλους και αυτοί με σύστησαν στον Θεό. Δεν μπορεί ο άνθρωπος να πάει μόνος του στον Θεό, εκτός αν ο ίδιος ο Θεός κατεβεί και τον αγκαλιάσει. Ακόμη και στην μητέρα του Κυρίου μας άγγελος στάλθηκε και της είπε, χαίρε κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σου, αλλά και σε όλη την Παλαιά Διαθήκη άγγελοι ήταν αυτοί που προπορεύονταν των ανθρώπων. Είναι γραφικό υπό του αποστόλου Παύλου πως εάν ο λόγος ο λαληθείς δι' αγγέλων έγεινε βέβαιος και πάσα παράβασις και παρακοή έλαβε δικαίαν μισθαποδοσίαν, πόσο μάλλον ο λόγος ο λαληθείς υπό του ίδιου του Θεού διά μέσω της Καινής Διαθήκης. Με τον Θεό θα γνωρίσουμε την σοφία την δική του καθώς είναι, εφόσον ανεβούμε τα σκαλοπάτια που είναι η μετάνοια, η καλή πρόθεση, η αναγέννηση, η σοφία, τα έργα αγάπης κ.λ.π. Η σοφία του Θεού βρίσκεται μέσα στον Λόγο του Θεού ειδικότερα στα τέσσερα Ευαγγέλια. Αυτήν πρέπει να την σπουδάζουμε μέρα νύχτα για να καταφέρουμε να γίνουμε θεοί. Αδέλφια μου, οι άγγελοι δεν πολλαπλασιάζονται, δεν παντρεύονται, δεν γεννούν, έχουν καθορισμένο αριθμό ο οποίος είναι υπέρ αρκετός. Οι άγγελοι δεν θέλουν χώρο, ζουν στον χώρο, είναι ένα με τον όποιο χώρο μέσα στην Δημιουργία, αφού επικοινωνούν με αυτή μέσω των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων, είναι ένα με αυτά αφού αυτά υπάρχουν σε όλη την Δημιουργία, έτσι επικοινωνούν και με τον Θεό και με τους ανθρώπους. Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα βοηθούν και τους ανθρώπους να επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω των συναισθημάτων που εκπέμπουν αλλά και μέσα από την ομιλία τους. Αυτά χρησιμοποιούν οι άνθρωποι για να επικοινωνούν με τον Θεό, με τους αγγέλους αλλά και μεταξύ τους. Υπάρχουν τα χαμηλά σε συχνότητα και τα ψηλά, υπάρχουν πολλές συχνότητες. Μπορεί να βρει την συχνότητα ένας άνθρωπος όταν αφιερώνεται για να γνωρίσει την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού. Άλλο είναι να σου μιλά ο άνθρωπος, άλλο είναι να σου μιλά ο άγγελος και άλλο είναι να σου μιλά ο Θεός. Τα λάθη μικραίνουν καθώς ανεβαίνουμε την σκάλα την πνευματική. Όταν ένας άνθρωπος επικοινωνεί με τους ανθρώπους μιμείται αυτούς. Όταν επικοινωνεί με τους αγγέλους επειδή είναι πολλά τα πνεύματα πολλές φορές μπερδεύεται, καμιά φορά δημιουργούνται πολλά προβλήματα. Το θέμα είναι ότι πέρασε στο δεύτερο στάδιο. Όταν όμως γνωρίσει τον Θεό έρχεται στη ζωή του το φως του Χριστού. Αυτό φέρνει ισορροπία πνευματική, φέρνει χαρά, φέρνει ζωή, χαρίζει υγεία και δημιουργικότητα σε όλους τους τομείς. Ανάλογα την υπακοή στα λόγια του Θεού ο άνθρωπος φτάνει στην θέωση. Όλα αυτά μας φέρνουν κοντά και με τους ανθρώπους και με τους αγγέλους και με τον Θεό. Μέχρι να ξεκαθαρίσουν οι φωνές θα έχουμε πολλά παράσιτα, όμως η επιμονή και η επιμονή καθώς και η απόφαση μας ελευθερώνουν και δεν μας ταλαιπωρούν στη ζωή μας. Για όσους έχουν καλή πρόθεση γνωρίζουν ότι ούτε οι άνθρωποι, ούτε οι άγγελοι, ούτε τίποτα δεν μας ταλαιπωρεί, απλώς σπουδάζουμε. Μέσω λοιπόν των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων επικοινωνούν όλα τα λογικά όντα. Το σώμα των αγγέλων είναι άμορφη εκλεπτύνουσα ύλη, μάλιστα μέσω των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων διαχειρίζονται φυσικούς και υπερφυσικούς νόμους. Οι σκέψεις που έχουμε μέχρι να γνωρίσουμε τον Θεό είναι δικές τους, απ’ αυτές οι περισσότερες είναι αυστηρές όμως έχουν την ιδιότητα να κρατούν τον άνθρωπο κοντά στον Θεό, στο καλό. Αυτοί οι άγγελοι δημιουργούν από παιδικής ηλικίας συνείδηση Θεού στον άνθρωπο του Θεού μέχρι να γνωρίσει τον Θεό. Η συνείδηση είναι ο μικρός Θεός. Στην συνέχεια ο άνθρωπος που έχει συλλάβει τον Θεό αποκτά θείο έρωτα, αυτός του δημιουργεί και του χαρίζει προσωπικότητα Χριστού. Έτσι σπουδάζει διά Πνεύματος Αγίου καλό και κακό και γίνεται εικόνα του Θεού του αοράτου. Αν ένας είναι χλιαρός, δεν έχει τον αγιασμό, δεν έχει αφιέρωση, μέχρι να αποφασίσει να μετέχει συνειδητά στις αρχές του Θεού μπερδεύεται διότι στις συχνότητες αυτές υπάρχουν πολλά πνεύματα, αλλά υπάρχει και ο διάβολος. Έτσι ο άνθρωπος εν αγνοία του μία μιλά ωραία και μία μιλά άσχημα, αυτό του δημιουργεί σύγχυση. Η αφιέρωση όμως ανοίγει καθαρή γραμμή επικοινωνίας με τον Θεό. Από εκεί και πέρα ο άνθρωπος ζωοποιείται. Αυτός που δεν έχει τον αγιασμό θα έχει οπωσδήποτε και τον άγγελο του που τον σπουδάζει είτε τον βλέπει, είτε όχι. Όταν όμως ο αγιασμός μεγαλώσει, η αφιέρωση μεγαλώσει όπως αλλάζεις δάσκαλο και πας στον καθηγητή, μετά στον πρύτανη κ.λ.π. έτσι συμβαίνει και με τον άνθρωπο του Θεού. Μέχρι ο άνθρωπος να φτάσει στο σημείο να γνωρίσει τον Θεό αλλάζει αγγέλους, στην συνέχεια σπουδάζει από τον ίδιο τον Θεό και γίνεται φίλος Θεού (φίλοι μου εστέ εάν ποιήτε όσα εγώ εντέλλομαι υμίν). Το ότι οι άνθρωποι ανταποκρίνονται στα όποια ερεθίσματα που δέχονται ανάλογα το πνευματικό επίπεδο που έχουν φαίνεται, διότι αν προσέξουμε τον εαυτό μας και τους ανθρώπους που γνωρίζουμε γύρω μας, όταν εμείς έχουμε προχωρήσει πνευματικά, θα δούμε κάποιον καινούργιο που γνωρίσαμε και θέλει να έλθει κοντά στον Θεό να μας λέει ό,τι λέγαμε εμείς πριν πολλά χρόνια. Ο Θεός για να δημιουργήσει όντα όμοιά του χρειάζονταν και τους αγγέλους και ο λόγος για να τον βοηθήσουν στην εργασία που θα χρειάζονταν για την θέωση του ανθρώπου, ενός άλλου είδους ζωής του ανθρώπου που φτάνει στο σημείο να γίνεται Θεός. Τον άνθρωπο ο Θεός τόλμησε να τον φτιάξει ίδιο με τον εαυτό του, αυτό δείχνει την ολοκληρωμένη αλήθεια και αγιότητα που τον διέπει. Ο λόγος που λέω τόλμησε είναι διότι αυτό εγκυμονεί κινδύνους και για τον Θεό, σε παρένθεση αυτό

ότι εγκυμονεί κινδύνους για τον Θεό, το λέω με την έννοια ότι θα  μπορούσε να γεμίσει η Δημιουργία από θεούς χωρίς όμως τον αγιασμό, θα γέμιζε η Δημιουργία με εωσφορικά όντα αφού θα είχαν οι άνθρωποι μόνο εωσφορικά κίνητρα. Αυτό το βλέπουμε σήμερα στον κόσμο, αν και ο θάνατος υπάρχει ο εγωισμός περνά την κεφαλή γι’ αυτό και οι κοινωνίες των ανθρώπων δεν ζουν σήμερα με την σοφία του Θεού αλλά με τα συμφέροντα. Έτσι κατάντησε η ζωή κουραστική. Φανταστείτε οι άνθρωποι να μην είχαν την διαπαιδαγώγηση, τη νουθεσία του Πατέρα, του Υιού, του Αγίου Πνεύματος, να μην υπήρχε η Καινή Διαθήκη, η λογική του ελέους, όλοι θα χρησιμοποιούσαν τις δυνάμεις τους και θα αποστατούσαν από τον Θεό αιώνια, αλλά και μεταξύ τους θα υπήρχε όπως ακόμα και σήμερα υπάρχει ένας ακήρυχτος εωσφορικός πόλεμος ο οποίος εκδηλώνεται με την κρίση. Συνέχεια πόλεμος, παντού διαμάχες και ο λόγος διότι χωρίς την αγάπη, τον Θεό, τα συμφέροντα τα οποία δημιουργούνται από την ύλη ή την όποια εξουσία φτάνουν στο αποκορύφωμά τους. Ο θάνατος όμως φέρνει την ταπείνωση αλλά και την σοφία του Θεού. Αν το επέτρεπε ο Θεός να ζει ο άνθρωπος χωρίς την δική του παρέμβαση, αυτό θα γέμιζε όλη την Δημιουργία με Θεούς αλλά πλέον με συνειδητή επιλογή γιατί θα επέλεγαν το πονηρό, αφού αυτό μόνο θα υπήρχε. Μάλιστα θα γίνονταν όλοι οι άνθρωποι κτήνη αν δεν έρχονταν όπως είπα η αναγέννηση η οποία μας εξασφαλίζει τον αγιασμό. Αγιασμός σημαίνει ταπείνωση, αγάπη ανυπόκριτη, χαρά, εξέλιξη πνευματική κ.λ.π. Κάποτε επειδή διάβαζα πολύ και έκανα έναν αγώνα νόμιζα ότι είμαι του Θεού, αλλά έκρινα συνέχεια. Μία μέρα λέω, Θεέ μου, πολύ σε αγαπώ και αυτός μου λέει, όταν αναγεννηθείς και γίνεις θεός τότε θα δω πως θα μιλάς και πως θα επικοινωνείς μαζί μου, αλλά και με όλη την Δημιουργία λογική ή άλογη. Ξέρετε, όταν είσαι φτωχός και έρθει ένας πλούσιος στο σπίτι σου κουνάς όλη την ώρα την ουρά σου διότι θέλεις υλική βοήθεια. Όταν όμως ο πλούσιος σε βοηθήσει και γίνεις και εσύ πλούσιος τότε θα φανεί αν θα τον έχεις φίλο, αν θα τον αγαπάς, αν θα είσαι ταπεινός απέναντί του και αν πάντα θα τον σέβεσαι, θα τον έχεις στην πρώτη θέση και θα τον τιμάς όπως την πρώτη ημέρα που τον γνώρισες. Αν αυτό το κάνεις τότε ναι άξιζες την βοήθεια, αλλιώς δεν άξιζες τίποτα και σήμερα το βλέπουμε, ένας παίρνει κάτι από τον Θεό και την άλλη μέρα το παίζει προφήτης, ποιμένας, δάσκαλος, ξερόλας κ.λ.π.. Δεν χρησιμοποιεί με αγάπη ό,τι του έδωσε ο Θεός γι’ αυτό μετά λίγο καιρό φεύγει η χάρη και τα βάζει με τον Θεό. Αυτός δηλαδή που δόξαζε τον Θεό, τα βάζει με τον Θεό, με τους αδελφούς, με τους πάντες. Στους Εβραίους αναφέρεται, οι άπαξ φωτισθέντες και γευθέντες την επουράνια δόξα και παρά πεσόντες αδύνατον να ανακαινισθώσειν εις μετάνοιαν. Όλο αυτό το δημιουργεί η οικειότητα που αποκτά με τον Θεό, όταν όμως η φιλία, η οικειότητα δεν γίνει καλή χρήση. Εάν όμως υπάρχουν αγαθά κίνητρα και γίνεται αντιληπτό ότι όλα δόθηκαν από τον Θεό, τότε υπάρχει άλλη στάση ζωής όποιος και αν είναι ο αγώνας. Είναι σημαντικό ο άνθρωπος να παραμείνει ταπεινός. Η ταπείνωση είναι ο θρόνος του Θεού και εκεί χτίζονται γερά θεμέλια. Ο Χριστός κείται Υιός έμαθε την υπακοή εφόσον έπαθε. Σήμερα πειρασθείς κατά πάντα δύναται να βοηθήσει τους πειραζομένους. Ο Χριστός κάτω από όλες τις συνθήκες πάντα όσες και αν ήταν οι προτάσεις του διαβόλου ή και ακόμα – ακόμα όποιο και αν ήταν το δικό του θέλημα ποτέ δεν τα ενεργοποίησε ούτε για αστείο. Αυτός ο Χριστός όλα τα μηδένισε και ακολούθησε το θέλημα του Πατέρα του. Έφτασε για την αγάπη του Πατέρα του στα κατώτερα μέρη της Γης αφού υπέστη θάνατο και τι θάνατο, Σταυρού, γι’ αυτό άκουσε και τα λόγια που ουδείς ποτέ δεν άκουσε, ούτος είναι ο Υιός μου ο αγαπητός εις τον οποίον ευαρεστήθην. Ο αγώνας που κάνουμε σήμερα έχει αντίκτυπο μόνο στο δικό μας συμφέρον και γίνεται για το καλό το δικό μας, γι’ αυτό δεν χρειάζεται να γκρινιάζουμε λέγοντας που είναι ο Θεός και γιατί ο Θεός αυτό ή το άλλο. Αυτό είναι εγωισμός και ο Θεός δεν το δέχεται. Ο Θεός θα έρθει αρκεί εμείς να καθαριστούμε. Δεν μπορεί ο Θεός να έρθει και να είμαστε ακάθαρτοι, γιατί αν έρθει και είμαστε ακάθαρτοι τότε θα συμπεριφερόμαστε σαν τρελοί. Για να δούμε τον Θεό πρέπει να έχουμε στοιχεία Θεού ώστε να συνδιαλεγούμε μαζί του, να συζητήσουμε και να κάνουμε παρέα. Και μην πιστεύουμε ότι θέλει τις μεγάλες θυσίες, αυτό που θέλει είναι απλότητα, καθαρότητα, να βγάλουμε το εγώ που έχουμε και την τάση να θέλουμε να γίνουμε ανώτεροι, δεν χρειάζεται να γίνουμε ανώτεροι μόνο φίλοι με αυτόν και τον συνάνθρωπό μας. Εύχομαι όλοι να τα εννοήσουμε όλα αυτά γιατί είναι πηγή ζωής για όλους μας και ο λόγος που θα πρέπει να τα καταλάβουμε είναι διότι ό,τι έχουμε όλα μας δόθηκαν. Τι έχεις το οποίο δεν έλαβες, και αν το έλαβες τι καυχάσαι ως μη λαβών; Καθώς, πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον άνωθεν εστιν καταβαίνον από του πατρός των φώτων. Ακόμη, αν Κύριος δεν φυλάξει πόλη εις μάτην κάθεται ο φύλακας στα σύνορα, και αν ταύτα πάντα ποιήσετε λέγετε ότι τα διαταχθέντα πεποιήκαμεν. Πολλές φορές δεν γίνονται εύκολα κατανοητά όλα αυτά και δυστυχώς αν και λαός του Θεού, αν και παιδιά του Θεού μαζί με τους αγγέλους σηκώνουμε ψηλά το ανάστημά μας και έτσι έρχεται η πτώση και δημιουργείται η αποστασία στη ζωή μας. Μη γένοιτο! Ετούτο φαίνεται και στους αγγέλους αλλά και στους ανθρώπους, οι οποίοι όταν κατάλαβαν πέντε πράγματα από τον Θεό, αποστάτησαν απ’ αυτόν τον γεννήσαντα οργανισμό, τον Πατέρα Θεό, εκτός κάποιων φυσικά λογικών όντων οι οποίοι προσπάθησαν πολύ να ζήσουν το Άγιο, το καλό και τα κατάφεραν, πάντα φυσικά περιπλανιόταν αλλά πάλευαν πολύ μέσα σε έναν κόσμο ο οποίος στην πλειοψηφία του ενεργούσε με βάση την αποστασία, η οποία γεννά τον εωσφορικό εγωισμό αλλά και με τους αγγέλους οι οποίοι παρουσιάζονταν ως άγγελοι φωτός και ξέρετε ποιο ήταν το κόλπο, δεν προπορεύονταν, δεν επιθυμούσαν, δεν έλεγαν ότι όλα τα ξέρουν, πάντα περίμεναν να ακούσουν τον Θεό στην καρδιά τους. Όλοι λίγο ή πολύ όταν ακούμε τον Θεό γεμίζουμε σοφία, δύναμη, χαρά, ταπείνωση, αγάπη. Όταν ακούμε όμως τον εαυτό μας ή τους αγγέλους τότε δεν γεμίζουμε με τίποτα και με τον εγωισμό μας τρέχουμε τάχα να σώσουμε και τους άλλους, έτσι αδειάζουμε περισσότερο, μετά λέμε εγώ για τον Θεό το κάνω, που είναι ο Θεός. Είναι πολλοί που λένε στους άλλους, ο Λόγος του Θεού λέει μαθητές πορευθέντες ανά τα έθνη και το λένε για να το κάνουν οι άλλοι, χρησιμοποιώντας το εκατό τοις εκατό για να τους εξουσιάσουν και να τους χρησιμοποιήσουν ώστε να εξουσιάσουν περισσότερους, μη καταλαβαίνοντας οι ίδιοι να τους πουν πως όταν ο Θεός το πει σε εμάς τότε θα το κάνουμε. Έτσι γίνονται όλοι θύματα ανθρώπων οι οποίοι για το εγώ τους στο όνομα του Θεού εμπορεύονται ψυχές. Αδέλφια μου, όχι γρήγορες και επιπόλαιες αποφάσεις. Μέχρι ο άνθρωπος να συλλάβει την αξία του ίδιου του Θεού, του Δημιουργού, της αρχής θα χρειαστεί σπουδή και αναγέννηση. Ο Θεός για να φυλάξει την Δημιουργία, τον εαυτό του, τα παιδιά του, σε παρένθεση να φυλάξει τον εαυτό του διότι δεν κινδυνεύει από τίποτα, αλλά εννοώ να φυλάξει τον εαυτό του φρουρώντας το δημιούργημά του, τον λογικό άνθρωπο, αυτόν που συλλαμβάνει τον Θεό και νομοθετείται απ’ αυτόν, για να τον φυλάξει λοιπόν από τον εωσφορικό εγωισμό μέχρι να σπουδάσει και να μάθει εξ ολοκλήρου τον Θεό, επέλεξε να σαρκωθεί στην αγνή κοιλία της Παρθένου Μαρίας. Με την παρουσία του ο Χριστός έγινε κίνητρο για πολλούς οι οποίοι μπορούσαν να συλλάβουν το μεγαλείο των λόγων του και των έργων του. Ο Θεός στην αρχή πριν την παρουσία του Υιού του είχε θέσει τον άνθρωπο του Θεού, τον δικό του άνθρωπο υπό νόμο. Όλοι ξέρουμε ότι μέσα στον κήπο της Εδέμ του είπε να μην φάει από τον καρπό, μετά έφερε τους προφήτες και στην συνέχεια καθώς το πνευματικό επίπεδο των ανθρώπων μεγάλωνε μίλησε διά του Υιού του. Με το παιδί του φέρνει καινούργιο νόμο ώστε να σπουδάσει ο άνθρωπος την αγάπη, η οποία αγάπη οδηγεί στη ζωή, στην αφθαρσία και καταργεί την αμαρτία και τον θάνατο. Ο νόμος για εμάς σήμερα είναι η αγάπη, τότε ήταν ένα δέντρο, στην Παλαιά Διαθήκη ήταν ο νόμος οφθαλμός αντί οφθαλμού κ.λ.π. στην συνέχεια έφερε την αγάπη μέσω του Υιού του σήμερα όλα τα άλλα καταργούνται είτε προφητείες, είτε νόμοι, όλα. Ένα μόνο υπάρχει να γίνουμε αγάπη, η οποία να στρέφεται προς τον Θεό και τον αδελφό. Παρόλα αυτά μέχρι να γίνουν όλα κατανοητά ακόμα και τα παιδιά του μπερδεύονταν και μπερδεύονται ακόμα αφού αντί να υπηρετούν τον νόμο, την αγάπη υπηρετούν εντάλματα ανθρώπων, δόγματα, εξουσίες, ποιμένες κ.λ.π..

Ας πούμε όλοι εμείς ότι όλα ανήκουν στην σοφία του Θεού, λέω ας πούμε, γιατί πολύ υποφέρει ο άνθρωπος και ο λόγος διότι ενώ είναι να ζει με τον Θεό αυτός ακόμα και σήμερα που εξελίχτηκε και ξέρει γράμματα επιλέγει το δύσκολο. Σίγουρα αργά ή γρήγορα όλοι θα τρέξουν σε αυτόν τον Θεό, στην αγάπη, καλύτερα όμως είναι το προλαμβάνειν πράγματα παρά να το θεραπεύειν. Ενώ μπορούμε να ζούμε ευχάριστα γιατί να επιλέγουμε να ζούμε με τον εγωισμό μας τόσο δυσάρεστα; Εύχομαι όλοι οι άνθρωποι να γνωρίσουμε συνειδητά και εμπειρικά το καλό ώστε να το ζούμε και το κακό να το αποφεύγουμε. Με αυτά τα δύο γινόμαστε θεοί.

Σήμερα αδέλφια μου φτάνουμε προς το τέλος διότι εξελίσσεται ένα θαύμα μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων, αφού με την παρουσία της Φωνής Θεού κηρύττεται το Ευαγγέλιο της ζωής, της βασιλείας και αυτό θα μας ελευθερώσει. Το Ευαγγέλιο της βασιλείας είναι αυτό που μας δημιουργεί προσωπικότητα Χριστού και αυξάνει την αγάπη μέσα μας η οποία στρέφεται προς τον Θεό και τον αδελφό μέσα από ταπείνωση. Χωρίς ταπείνωση ουδεμία αρετή αναγνωρίζεται. Αγάπη ακόμα – ακόμα η οποία να στρέφεται και προς τον εχθρό, διότι όλοι είμαστε θύματα της άγνοιας, της ημιμάθειας, του εωσφόρου, της αμαρτίας. Είναι χρονική περίοδος δηλαδή που ζούμε πυρίκαυστα, δοκιμαζόμαστε και σπουδάζουμε. Υπάρχει φυσικά και ο καλός ο δρόμος αλλά ποιος να τον δείξει διότι φαίνεται ότι ακόμη δεν υπάρχουν κίνητρα ισχυρά στον κόσμο, ο Θεός δεν εκχέει το πνεύμα του εις πάσα σάρκα ώστε η σοφία η δική να αγκαλιάσει τον κόσμο ολόκληρο. Όμως το πλήρωμα του χρόνου φτάνει και η αγάπη του Θεού θα εκχέει εις πάσα σάρκα και οι άνθρωποι θα παρουσιάσουν τον Θεό καθώς είναι. Πιο παλιά υπήρχαν ανάμεσα στα έθνη μεγάλες εχθρότητες και φυσικά υπάρχουν ακόμη, αλλά παρατηρούμε σήμερα πως μέσα στα έθνη σε όλον τον κόσμο υπάρχει και ο άνθρωπος του Θεού. Αυτός ο άνθρωπος του Θεού φτιάχνει ακόμα και σήμερα εκκλησίες όπως στην Παλαιά Διαθήκη, κηρύττει την μετάνοια, έχει πολλές δραστηριότητες όμως είναι ακόμα χωρισμένοι οι χριστιανοί από την ολοκληρωμένη αλήθεια και τούτο φαίνεται διότι όλοι κρίνουν μεταξύ τους, ο ένας πολεμά την θρησκεία του άλλου και ο ένας δικαιολογεί την κρίση του, επειδή έχει φανατιστεί με το δόγμα του. Δεν μπορέσαμε να καταλάβουμε ότι ο Θεός όλα τα κατήργησε και δεν χρειάζονται, ένα μόνο χρειάζεται σήμερα και αυτό είναι να αγαπάμε Κύριο και Θεό μας εξ όλης της καρδίας μας, εξ όλης της ψυχής μας, εξ όλης της διανοίας μας και εξ όλης της ισχύος μας καθώς και τον πλησίον μας ως εαυτόν. Δεν μπορέσαμε ακόμα να καταλάβουμε ότι πνεύμα ο Θεός και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν. Πιστεύω ότι όπου είναι φτάνουμε λίγο ακόμα και ο λόγος διότι ήρθε η ώρα να συλλάβουμε την αξία της ζωής, την αξία της αγάπης, την αξία του Θεού στον κόσμο. Ο Χριστός ήρθε στη Γη για να μας ζωοποιήσει, για να μας βγάλει από τον εωσφορικό εγωισμό. Ήρθε στη Γη για να μας αφυπνίσει, να μας αναγεννήσει, να μας χαρίσει ζωή, να μας χαρίσει ευλογίες. Ο λόγος που λέω ότι λίγο ακόμα είναι διότι η δική μας η γενιά έχει στα χέρια της και διαχειρίζεται την εξέλιξη. Αυτή ενώνει τους ανθρώπους, τους σπουδάζει, τους κάνει καλύτερους. Σήμερα μπορούμε να σπουδάσουμε θεός και τα πάντα να τα διαχειριστούμε με αγάπη. Σήμερα η γνώση πραγματικά φυσιοί, αρκεί να γίνει και αγάπη ώστε να οικοδομεί. Στο τέλος έτσι θα γίνει, προς τα εκεί βαδίζουμε, αυτό είναι το σχέδιο και μην ακούτε όλους όσους όλη την ώρα φοβερίζουν. Σε λίγα χρόνια όλα τα παιδιά του Θεού θα συναχθούν και θα συνταχθούν ως στράτευμα του Θεού σε ένα χώρο που λέγεται όρος του Θεού και θα γίνουν ο λαός του Θεού, το έθνος του Θεού, το έθνος των Θεών. Το όρος έχει σαν βάση την αγάπη η οποία τα πάντα τα δέχεται. Το αποτέλεσμα της αγάπης θα είναι η ζωή η άφθαρτη, η οποία θα αποκτηθεί από την επίγνωση που θα μας εξασφαλίσει το αγιαστήριο σε σημείο η ταπείνωση να γίνεται στην συνέχεια σοφία Θεού συναρπάζουσα. Όσοι δεν γίνουν αγάπη δεν μπορούν να μετέχουν της θέωσης αλλά και της άφθαρτης ζωής και δεν θα μπορέσουν να πάνε στο όρος του Θεού, στο δείπνο του Κυρίου. Μία φορά είδα ένα όραμα, μου το έδειξε ο Θεός ότι ήμασταν μερικά παιδιά της Φωνής Θεού σε ένα όρος και περιμέναμε. Είχαμε μία ομιλία εκείνη την ημέρα και λέγαμε, θα έρθει άραγε κανένας άνθρωπος; Αναρωτιόμασταν, γνωρίζουν αυτό που κάνουμε; Και ο λόγος που το λέγαμε ήταν διότι όταν γνώρισα τον Θεό μου είπε μην πας να κηρύξεις κανέναν, γίνε εσύ άνθρωπος αγάπης και εγώ θα σε συστήσω. Έτσι λέγαμε, να μας σύστησε ο Θεός ή να ντρέπεται για μας; Μερικοί προσπαθούν να πουν ότι είναι του Θεού και λένε να κάνουν οι άλλοι ό,τι δεν κάνουν αυτοί. Άλλο είναι να ζεις στην σιωπή και να σε συστήνει ο Θεός και άλλο να αγωνίζεσαι να πείσεις τους άλλους ώστε να κάνουν αυτά που δεν κάνεις, γι’ αυτό πολλές φορές γνωρίζουμε ανθρώπους που με τα λόγια μας εκπλήσσουν όμως στην συνέχεια μας απογοητεύουν, διότι αυτά που λένε να μην κάνουμε, μετά λίγο καιρό κάνουν αυτοί. Έχω συναντήσει πολλούς που εγκλώβισαν ανθρώπους σε εκκλησίες, σε οργανώσεις κ.λ.π. και μετά αυτοί όχι απλώς έφυγαν αλλά έγιναν χειρότεροι και από τους κοσμικούς.

Εκεί λοιπόν που περιμέναμε βλέπουμε έναν άνθρωπο να έρχεται, να και ένας άλλος, να και ένας άλλος, σιγά - σιγά έρχονταν πιο πολλοί ώσπου άρχισαν να φτάνουν λεωφορεία και η χαρά μας ήταν μεγάλη. Μάλιστα το συναρπαστικό ήταν ότι εμείς στην Φωνή Θεού δεν κηρύξαμε κανέναν, όλοι μας βρήκαν, τους είχε μιλήσει ο Θεός, ήταν έτοιμοι. Με αυτό κατάλαβα ότι όταν έρθει η ώρα θα μας συστήσει ο Θεός και δεν χρειάζεται να κηρύξουμε κανέναν διότι θα μιλήσει σε όλους ο Θεός. Όλοι θα είναι διδακτοί Θεού. Έτσι, βρεθήκαμε στο όρος του Θεού με σκοπό να ζήσουμε με τον Θεό. Εκεί σε αυτό το όρος κατέβηκε ο Θεός και μας έδωσε ευλογία και δυνάμεις να πορευτούμε σαν στράτευμα Θεού και να σαρώσουμε τον πλανήτη ολόκληρο με την σοφία, την αγάπη και την δύναμή του ούτως ώστε οι πάντες να κλείνουν γόνυ μπροστά στον Θεό.

Πρέπει λοιπόν να γίνουμε αγάπη, διότι αυτό είναι το πνευματικό επίπεδο του Θεού και η δική του συχνότητα. Όταν υπηρετούμε την αγάπη ο εγκέφαλός μας εκλεπτύνεται και τότε βρίσκει την συχνότητα του Θεού και έτσι μιλά με τον Θεό. Αν δεν γίνουμε αγάπη δεν μπορούμε να βρούμε τον Θεό. Αυτό για να το πετύχουμε χρειάζεται Ευαγγέλιο της βασιλείας και υγιαίνουσα διδασκαλία. Χρειάζεται ακόμη να ζήσουμε στην σιωπή, γι’ αυτό μιλάμε και για αγιαστήριο. Όταν όλα αυτά λοιπόν τα έχουμε στη ζωή μας και όταν έρθει η ώρα θα μας συστήσει ο Θεός. Αυτό θέλουμε και εμείς ως Φωνή Θεού, αν είμαστε του Θεού να μας συστήσει ο Θεός.

Εύχομαι όλοι να συναντηθούμε στο όρος του Θεού (πνευματικό όρος). Αμήν.